Tingskipan Fųroya Lųgtings

Heimilaš ķ lųgtingslóg nr. 103 frį 26. juli 1994 um stżrisskipan Fųroya § 16 hevur lųgtingiš į lųgtingsfundi hin 1. juli 1995, 15. mai 1996 og 23. aprķl 1999  įsett:

Įlit um tingskipan Fųroya Lųgtings
Įlit um broyting av tingskipan Fųroya Lųgtings
Lųgtingsmįl nr. 122/1998: Uppskot til broyting ķ Tingskipan Fųroya Lųgtings

Ymiskt tulkingartilfar višv. tingskipanini

Forretningsordenen på dansk

Kap. I Skipan tingsins
Kap. II Lųgtingsnevndir
Kap. III Tingmįl
Kap. IV Fundarskipan
Kap. V Atkvųšugreišslur
Kap. VI Ymsar įsetanir
Kap. VII Gildisfyriskipanir og skiftisreglur
Talutķšir

 


Kap. I Skipan tingsins

At góškenna lųgtingsvališ

§ 1. Į fyrsta lųgtingsfundi eftir val koma saman ķ tinghśsinum tęr konur og teir menn, sum hava fingiš valbręv frį valnevndunum ella lųgmanni.
Stk. 2. Tey kunnu bara umrųša og atkvųša ķ spurninginum um valgildi.

§ 2. Elsti mašur ella elsta kona į tingi į aldri, ellisformašurin, tekur sęti ķ formanssessinum sum fyribilsformašur og heitir į 3 vald noršanfjųršs- og 3 vald sunnanfjųršs at kanna valbrųvini.

§ 3. Tey, vald eru noršanfjųršs, kanna valbrųvini hjį teimum, sum vald eru ķ Sušurstreymoy, Sandoy og Sušuroy. Tey, vald eru sunnanfjųršs, kanna valbrųvini hjį teimum, sum vald eru ķ Noršuroyggjum, Eysturoy, Noršstreymoy og Vįgum.
Stk. 2. Ķ felag kanna tey sķšan:

  1. Śtskriftirnar śr geršabókum valnevndarinnar,
  2. klagur um vališ,
  3. hvussu lųgmašur hevur roknaš vališ,
  4. at tey valdu eru myndug, hava danskan rķkisborgaraskap og eru heimahoyrandi ķ Fųroyum sbr. stżrisskipanarlógini § 3,
  5. um nakar valdur ikki lżkur treytirnar ķ stżrisskipanarlógini § 4, stk.1, tķ at hann er revsašur fyri gerš, sum nevnd er ķ stk. 2 og 3 ķ somu grein,
  6. nišurstųšu lųgmans til valśrslitiš.

§ 4. Tilmęli um góškenning av valbrųvunum og um góškenning av valśrslitunum verša munnliga lųgd fyri tingiš. Tingiš tekur tį avgerš bęši um góškenning av valbrųvunum og um góškenning av valśrslitunum į sama fundi, sum uppskotini eru lųgd fram. Atkvųtt veršur fyri og ķmóti.

§ 5. Tį valbrųv teirra valdu eru góškend viš atkvųšugreišslu, eru tey formliga lųgtingsmenn og hava allar tęr heimildir og ųll ręttindi, sum stżrisskipanarlógin veitir teimum.

§ 6. Ellisformašurin krevur nś av hvųrjum lųgtingsmanni, at hann viš trś og heišur skrivar undir vįttan, hvųrji įlitsstųrv, sum nevnd eru ķ stżrisskipanarlógini § 8, hann hevur, og at hann jįttar, at hann leggur nś hesi įlitsstųrv frį sęr.

§ 7. Ellisformašurin lżsir nś lųgtingiš at vera sett.

Val av lųgtingsformanni og nęstformonnum

§ 8. Lųgtingiš velur lųgtingsformann og trķggjar nęstformenn.

§ 9. Į sama fundi, lųgtingiš er sett, bišur ellisformašurin tingmenn um uppskot til lųgtingsformann.
Stk. 2. Uttan at hava umrųšu og nevndarvišgerš veršur sķšan atkvųšugreišsla sbr. reglunum ķ § 78, stk. 3, į sama fundi um at velja lųgtingsformann.

§ 10. Flokkarnir, sum umbošašir eru į lųgtingi, uttan flokkurin, lųgtingsformašurin er śr, tilnevna eftir stųdd tingmann til 1., 2. og 3. nęstformann. Stendur į jųvnum, ręšur lutakast.

§ 11. Boša fżra fimtingar av tinginum lųgtingsformanninum skrivliga frį, at teir krevja nżggjan formansskap valdan eftir reglunum ķ stżrisskipanarlógini § 9, stk. 3, fer lųgtingsformašurin śr formanssessinum alt fyri eitt.

§ 12. Ellisformašurin į tingi, sbr. § 2, tekur tį formanssęti bara viš tķ starvi at skipa fyri at velja nżggjan formansskap eftir reglunum ķ § 9 og § 10.

§ 13. Um so er, at lųgtingsformašurin ella ein av nęstformonnunum sjįlvbošin leggur frį sęr ella doyr ķ valskeišnum, veršur nżval til henda sess eftir reglunum ķ § 9 ella § 10. Kemur lųgtingsformašurin nś śr ųšrum flokki enn tann frįfarni, verša nęstformanssessirnir umskipašir, so teir samsvara § 10.

Formansskapur lųgtingsins

§ 14. Formansskapur lųgtingsins er hitt hęgra fyriskipaša stżriš ķ lųgtinginum og umbošar tingiš śteftir. Formansskapurin skal tryggja, at lųgtingsumsitingin virkar vęl og tķšarhóskandi ķ allar mįtar.
Stk. 2. Umframt višger formansskapurin ķtųkilig mįl, iš sbrt. tingskipanini skulu leggjast fyri formansskapin, mįl av grundregluligum tżdningi og/ella stórum tżdningi, og mįl, sum annars skulu verša višgjųrd eitt nś:

  1. Hęgri fyriskipašum spurningum lųgtingsarbeišinum višvķkjandi,
  2. lųnarvišurskiftum lųgtingsmanna sbrt. stżrisskipanarlógini § 25,
  3. spurningum, um tingmašur ķ valskeišnum hevur mist valbęri sķtt og tķ mį siga tingsessin frį sęr sbrt. stżrisskipanarlógini § 6, stk. 4,
  4. spurningum um at taka óįriniš frį lųgtingsmanni sbrt. stżrisskipanarlógini § 24.

Stk. 3.  Formansskapurin setir lųgtingsskrivstovustjóran sbrt. § 20. Formansskapurin tekur stųšu til mįl, sum skulu verša burturvķst eftir reglunum ķ § 57, stk. 1.

§ 15. Lųgtingsformašurin og nęstformenninir mynda formansskap lųgtingsins. Fyri limirnar ķ formansskapinum eru eingir varalimir.
Stk. 2. Lųgtingsformašurin mišar eftir, at avgeršir ķ formansskapinum verša tiknar einmęltar, men ber hetta ikki til, veršur atkvųtt. Stendur į jųvnum, ger formansins atkvųša munin.
Stk. 3. Reglurnar ķ § 30, stk. 3, og § 31 galda į sama hįtt fyri formansskapin

§ 16. Lųgtingsformašurin hevur vegna formansskapin yvireftirlitiš viš, at ongar śtreišslur verša hildnar av lųgtinginum sum stovni, iš ikki hava heimild ķ galdandi fķggjarlóg ella ašrari jįttanarlóg.

Lųgtingsformašur

§ 17. Formašurin ansar eftir, at arbeiši lųgtingsins veršur vęl fyriskipaš og śr hondum greitt.
Stk. 2. Formašurin stżrir umrųšum lųgtingsins og ansar eftir, at alt er ķ góšum skili, og at višgeršin er viršilig. Lųgtingsmašur skal geva seg undir avgerš formansins.

§ 18. Ķ forfųllum formansins gongur nęstformašur fult ķ hansara staš.

§ 19. Lųgtingsformašurin varšveitir heimildir sķnar eftir lųgtingsval, til nżvalt lųgting kemur saman eftir reglunum ķ stżrisskipanarlógini § 9.

Skrivstovustjóri lųgtingsins

§ 20. Formansskapur lųgtingsins, sbrt. § 15, setir ķ starv og loysir śr starvi lųgtingsskrivstovustjóran.

§ 21. Lųgtingsskrivstovustjórin kann ikki vera lųgtingsmašur. Skrivstovustjórin kann ikki hava stųrv og įlitisstųrv ķ almennari tęnastu ella borgaraligari vinnu uttan samtykki formansskapsins.

§ 22. Lųgtingsskrivstovustjórin ella starvsfólk hansara, sum hann tilnevnir til taš, hevur um hendi hesi stųrv:

  1. Undir įbyrgd formansins skrivar hann geršabók lųgtingsins sbrt. § 74,
  2. hann er rįšgevi lųgtingsformansins ķ ųllum lųgfrųšiligum og ųšrum spurningum,
  3. hann er dagligur fyristųšumašur į Lųgtingsskrivstovuni og setir ķ starv og loysir śr starvi starvsfólkini į Lųgtingsskrivstovuni,
  4. hann er skrivari hjį fųroysku sendinevndunum viš lųgtingsmonnunum ķ Noršurlandarįšnum og Śtnoršurrįšnum,
  5. hann er skrivari og lųgfrųšiligur rįšgevi hjį lųgtingsnevndum,
  6. hann ansar eftir, at ųll tingmįl eru lųgfrųšiliga og mįlsliga rųtt,
  7. hann įvķsir į Fųroya Gjaldstovu til gjaldingar allar śtreišslur lųgtingsins, gevur lųnargjaldsboš og stešgar lųnargjaldsbošum til lųgtingsmenn og starvsfólk į Lųgtingsskrivstovuni,
  8. hann ansar eftir, at eingin śtreišsla veršur hildin av skrivstovu lųgtingsins, sum ikki hevur heimild ķ galdandi fķggjarlóg ella ašrari jįttanarlóg.
  9. hann er lųgfrųšiligur rįšgevi hjį flokkunum og tingmonnum.

Stk. 2. Samstarv lųgtingsformansins og lųgtingsmanna viš fyrisiting lųgtingsins gongur um skrivstovustjóra lųgtingsins.

Kap. II Lųgtingsnevndir

§ 23. Tį iš lųgtingsformašur er valdur, setir hann į dagsskrį til nęsta lųgtingsfund tey nevndarval, sum umrųdd eru ķ § 24. Nevndarvališ fer fram undir einum eftir lutfalsvalhįttinum sbrt. lųgtingsvallógini.
Stk. 2. Um so er, at lųgmanstilnevning skal verša eftir lųgtingsvališ, veršur nevndarval tó ikki sett į skrįnna fyrr enn fyrsta lųgtingsfund eftir fundin, lųgmašur varš tilnevndur, uttan so er, at serligar umstųšur gera taš neyšugt, at įvķsar nevndir verša valdar fyri henda fund.

§ 24. Į hesum fundi verša hesar nevndir valdar:

  1. Fķggjarnevnd viš 7 limum og 7 varalimum. Hon rųkir sķtt starv sbrt. § 44, stk. 2, ķ stżrisskipanarlógini og gevur annars lųgtinginum tilmęli ķ fķggjar-, bśskapar-, skatta- og avgjaldsmįlum.
  2. Uttanlandsnevnd viš 7 limum og 7 varalimum. Hon rųkir sķtt starv sbrt. § 54 ķ stżrisskipanarlógini og gevur lųgtinginum tilmęli ķ ųllum uttanlands-, marknašar- og verjumįlum, eisini um višurskiftini viš Danmark.
  3. Landsstżrismįlanevnd viš 3 limum og 3 varalimum. Hon rųkir sķtt starv sbrt. § 38 ķ stżrisskipanarlógini. Hon hevur heimild at bošsenda lųgmanni ella landsstżrismanni at koma į fund at greiša frį įvķsum mįli.
  4. Vinnunevnd viš 7 limum og 7 varalimum.
  5. Trivnašarnevnd viš 7 limum og 7 varalimum.
  6. Mentanarnevnd viš 7 limum og 7 varalimum.
  7. Ręttarnevnd viš 7 limum og 7 varalimum.

Stk. 2. Lųgtingsmįl eiga at fįa višgerš ķ nevnd soleišis, at samsvar er millum ta višgerš, mįliš hevur fingiš ella hevši fingiš ķ landsumsitingini, og višgeršina ķ lųgtinginum.
Stk. 3. Fķggjarnevndin vķsir teim tįttum ķ fķggjarlógaruppskotinum, sum snśgva seg um mįlsųki hjį ašrari nevnd, til ummęlis hjį hesum nevndum. Hetta skal gerast, įšrenn ein vika er lišin frį tķ, at mįliš er beint ķ fķggjarnevndina, og skulu nevndirnar senda fķggjarnevndini sķtt ummęli ķ seinasta lagi 14 dagar eftir, at tęr hava fingiš mįliš til ummęlis. Fķggjarnevndin kann eisini undir višgeršini av eykajįttanarlųgtingslógum ķ serligum fųrum senda uppskotiš ella part av tķ til ummęlis sbrt.1. pkt., tó skal nevndin ķ slķkum fųri geva sķtt ummęli ķ seinasta lagi eina viku eftir, at hon hevur fingiš mįliš til ummęlis.
Stk. 4. Lųgtingsnevndirnar kunnu bara taka til višgeršar tey mįl, sum sbrt. avgerš lųgtingsformansins eftir § 40 og § 43 eru beind nevndini til višgeršar.

§ 25. Lųgtingiš kann seta ašrar lųgtingsnevndir enn tęr, sum nevndar eru ķ § 24, at geva lųgtinginum tilmęli ķ įvķsum mįlum. Hesar nevndir sita bara, til nevndin hevur avgreitt setning sķn og ķ ongum fųri longri enn, til tingsetan endar.
Stk. 2. Nevndir, sum settar verša sbrt. stżrisskipanarlógini § 19, sita, til tęr hava avgreitt setning sķn tó ikki longur enn til, at lųgtingsval hevur veriš.

§ 26. Lųgtingsnevndir, umrųddar ķ § 24, sita alt valskeiš lųgtingsins, uttan so er, at tingiš viš atkvųšugreišslu eftir įheitan frį tingmanni ger av at velja nevndirnar av nżggjum.
Stk. 2. Veršur nevndarsessur leysur av tķ, at nevndarlimur gerst lųgmašur, landsstżrismašur ella fer frį av ašrari orsųk, tilnevnir tann bólkur, sum ķ lutfalsvalinum tilnevndi frįfarandi nevndarlimin, nżggjan nevndarlim ķstašin. Sama er galdandi, tį onnur val hava samband viš, at nevndarlimur gerst lųgmašur, landsstżrismašur ella av ašrari orsųk leggur tingsessin frį sęr.

§ 27. Lųgtingsmenn hava skyldu at taka viš nevndarvali.
Stk. 2. Lųgtingsformašurin kann tó ikki verša valdur limur ķ lųgtingsnevnd. Lųgtingsformašurin kann tó verša valdur ķ nevndir, settar sbrt. § 25 at višgera višurskifti lųgtinginum višvķkjandi.

§ 27 a.  Varamašur, sum fęr sęti į tingi fyri tingmann ķ farloyvi, tekur viš teim nevndarsessum, sum tingmašurin hevur sęti ķ. Hetta er ikki galdandi fyri uttanlandsnevndina og landsstżrismįlanevndina, har varamašurin sbrt. § 24, stk. 1, mųtir fyri nevndarlim ķ farloyvi.

§ 28. Innan 3 lųgtingsfundardagar, eftir at lųgtingsnevnd er vald, bošar fyrst valdi nevndarlimur nevndini til fundar.
Stk. 2. Į hesum fundi velur nevndin sķnįmillum formann og nęstformann eftir lutfalsvalhįttinum sbr. lųgtingsvallógini.
Stk. 3. Nevndin kann ķ valskeišnum gera av at velja nżggjan formansskap ķ nevndini.

§ 29. Nevndarformašurin stżrir nevndarfundunum.
Stk. 2. Hevur formašurin forfall, tekur nęstformašurin viš stųrvum formansins, eisini ķ teim fųrum, tį iš varamašur tekur sęti fyri formannin.
Stk. 3. Um so er, at skrivstovustjórin ella tann, hann tilnevnir, hevur forfall, skrivar formašurin ella ein, hann tilnevnir, geršabók nevndarinnar og skrivar uppskot til įlit.

§ 30. Nevndarformašurin ķ lųgtingsnevnd bošar nevndarlimunum til fundar viš ķ minsta lagi 18 tķma freist samstundis, sum hann sigur frį dagsskrįnni fyri fundin. Fundartķš og –skrį veršur almannakunngjųrd.
Stk. 2. Undir serliga įtrokandi umstųšum og treytaš av, at allir nevndarlimirnir eru samdir um hetta, ber til at vķkja frį tķšarfreistini ella įseta ašra fundarskrį. Fundur kann tó ķ fyrsta lagi verša settur 2 tķmar eftir, at bošaš er til fundar. Fundurin veršur kunngjųrdur sambęrt reglunum ķ stk. 1.
Stk. 3. Ikki ber til at halda lųgtingsnevndarfund, er ikki meira enn helmingurin av limunum mųttur.
Stk. 4. Lųgtingsmašur, sum ikki er nevndarlimur ķ nevndunum sambęrt § 24, stk. 1, nr 1, 4, 5, 6 og 7 og § 25, hevur heimild at mųta į fundum ķ hesum nevndum sum eygleišari. Lųgtingsformašurin og varamenninir ķ įvikavist uttanlandsnevndini og landsstżrismįlanevndini hava eisini rętt at mųta sum eygleišarar ķ hesum bįšum nevndunum. Harumframt hevur umboš fyri flokk, sum ikki hevur umboš ķ uttanlandsnevndini, rętt at senda eygleišara į fund ķ nevndini. Eygleišara er ikki loyvt at taka oršiš į fundunum, at fįa skrivaš sjónarmiš ķ geršabókina ella ķ įlitiš. Hann skal annars geva seg undir somu reglur, sum galdandi eru fyri nevndarlimir.

§ 31. Skrivaš veršur ķ geršabók um virksemiš hjį hvųrjari einstakari lųgtingsnevnd. Į nęsta fundi veršur geršabókin lųgd fram til góškenningar.

§ 32. Taš įliggur nevndarformanninum at gera nevndararbeišiš skjótast gjųrligt. Lųgtingsformašurin kann altķš krevja skrivliga ella munnliga frįgreišing frį nevndarformanninum um, hvussu gongst viš arbeiši nevndarinnar.
Stk. 2. Nevnd, sum mįl er beint ķ, skal lata lųgtinginum įlit ķ seinasta lagi 1 mįnaš eftir, at hon fekk mįliš beint frį formanninum. Įlit um uppskot landsstżrisins til lųgtingsfķggjarlóg skal tó verša latiš lųgtinginum ķ seinasta lagi 2 mįnašir eftir, at uppskotiš var beint ķ fķggjarnevndina. Lųgtingsformašurin kann leingja frestina eftir įheitan frį nevndarformanni.
Stk. 3. Um so er, at įlit ikki er framlagt innan frestina, nevnd ķ stk. 2, er tingmanni heimilaš skrivliga at krevja, at formašurin setir spurningin til atkvųšugreišslu, um tingvišgeršin skal halda fram, hóast einki įlit er latiš.

§ 33. Nevndarformašurin kann viš samtykki lųgtingsskrivstovustjórans śtvega nevndini lųnta, serkųna hjįlp śt yvir ta hjįlp, sum Lųgtingsskrivstovan veitir.

§ 34. Tį iš nevndarformašurin heldur, at sjónarmišini hjį nevndarlimunum eru lżst til fulnar, og allar upplżsingar fingnar til vega, veršur įlit skrivaš.
Stk. 2. Nevndarformašurin stķlar fyri, at įlit veršur skrivaš, sum byggir į fundarfrįsagnirnar. Hann ansar eftir, at broytingaruppskot eru sambęrilig viš upprunauppskotiš. Skrivarin hjį nevndini er honum og hinum nevndarlimunum til hjįlpar, tį įlit veršur skrivaš.
Stk. 3. Meirilutin ella minnilutin ķ nevndini kann lata formanninum skrivligt uppskot um įlit.
Stk. 4. Nevndin umrųšur nś alt įlitiš frį samdari nevnd, meiriluta og minniluta, og ger mųguligar broytingar. Allir nevndarlimirnir skriva undir įlitiš, sum sķšani veršur handaš lųgtingsformanninum, iš letur hvųrjum tingmanni eintak av įlitinum.
Stk. 5. Hóast įsetingina ķ stk. 4, 2. pkt., kann nevndarįlit verša handaš lųgtingsformanninum, tį meirilutin av nevndini hevur skrivaš undir taš.

Kap. III Tingmįl

Lųgtingslógaruppskot

§ 35. Sbrt. stżrisskipanarlógini § 15 er bara lųgmanni, landsstżrismanni ella lųgtingsmanni heimilaš at leggja fram lųgtingslógaruppskot.

§ 36. Lųgtingslógaruppskot skulu sbrt. stżrisskipanarlógini § 15, stk. 2, hava 3 višgeršir į tingi.

§ 37. Lųgtingslógaruppskot skulu hava lógarsniš og skulu hava eitt heiti, sum sigur stutt, hvat ķ uppskotinum stendur.
Stk. 2. Ķ stórum lųgtingslógaruppskotum skal uppskotiš verša bżtt ķ hóskandi kapittul viš yvirskrift, sum sigur frį tķ, iš kapitlinum stendur. Ķ lųgtingslógaruppskotum skulu ikki vera ov langir setningar, og skulu lųgtingslógaruppskotini vera bżtt ķ hóskandi greinir og stk.
Stk. 3. Ķ višmerkingunum til lógaruppskot skulu verša hesar višmerkingar:

1. Almennar višmerkingar, t.v.s.

  1. Frįgreišing um galdandi lóggįvu og upplżsingar um, hvussu hevur veriš, og kann verša funnist at henni,
  2. ein stuttur samandrįttur av nżskapanini viš uppskotinum,
  3. hvųr fķggjarligur kostnašur stendst av uppskotinum,
  4. hvųrjir almennir stovnar ella ašrir hava havt uppskotiš til ummęlis, og hvųrjar višmerkingar teirra hava veriš, og

2: Serligar višmerkingar, har greitt veršur frį innihaldinum av hvųrjari einstakari grein ķ uppskotinum. Eisini skal her verša greitt frį ętlanini viš greinini, og hvussu hon skal skiljast.

§ 38. Lųgtingslógaruppskot er framlagt, tį lųgtingsformašurin bošar frį tķ av tingsins rųšarapalli. Eintak av uppskotinum veršur latiš hvųrjum tingmanni ķ seinasta lagi sama dag. Endaligt oršaš uppskot skal verša lųgtingformanninum ķ hendi 3. yrkadagin fyri framlųgufundin. Lųgtingsformašurin kann ķ heilt serligum fųri gera frįvik frį įsetingini ķ 3. pkt., men skulu ongantķš ganga minni enn 2 tķmar frį tķ, at formašurin hevur endaligt oršaš uppskot ķ hendi, til taš kann leggjast fram į tingfundi.

§ 39. Uppskot kann fįa 1. višgerš 2. yrkadagin eftir framlųgu. Viš 1. višgerš veršur uppskotiš umrųtt ķ sķni heild. Broytingaruppskot kann verša frįbošaš og umrųtt.
Stk. 2. Lųgtingsformašurin kann gera av, at tvey ella fleiri lųgtingslógaruppskot eru til 1. višgerš ķ senn.

§ 40. Lųgtingsformašurin ger av, um mįl skal verša beint ķ nevnd viš 1. višgerš.
Stk. 2. Męla 6 tingmenn til tess, hevur lųgtingsformašurin skyldu at beina mįl ķ nevnd.
Stk. 3. Lųgtingsformašurin ger av hvųrja nevnd, mįl skal beinast ķ, sbrt. tó § 24, stk. 2.

§ 41. 2. višgerš kann verša 3. yrkadagin eftir, at 1. višgerš endaši, tó ikki fyrr enn 2. dagin eftir, at mųguligt nevndarįlit er lagt fram.
Stk. 2. Tį iš uppskot er til 2. višgerš, veršur taš umrųtt ķ sķni heild, einstakar greinir, broytingaruppskot og nevndarįlit.
Stk. 3. Tingmašur kann seta broytingaruppskot skrivliga fram, men skal taš verša gjųrt, įšrenn oršaskiftiš viš 2. višgerš er byrjaš. Nevndin, meiriluti ella minniluti ķ henni kann eisini seta broytingaruppskot skrivliga fram, eftir at 2. višgerš er byrjaš, men įšrenn oršaskiftiš er endaš.
Stk. 4. Eftir umrųšuna viš 2. višgerš veršur atkvųtt um broytingaruppskot og upprunauppskot eftir reglunum ķ § 75. Sķšan fer uppskotiš soleišis samtykt til 3. višgerš.

§ 42. 3. višgerš kann vera 2. yrkadagin eftir, at 2. višgerš endaši, ella eftir at mųguligt nevndarįlit er lagt fram.
Stk. 2. 4 tingmenn kunnu ķ felag skrivliga seta fram broytingaruppskot, ella er mįliš sbr. § 43 beint ķ nevnd viš 2. ella 3. višgerš, so kann meiriluti ella minniluti ķ nevndini skrivliga seta fram broytingaruppskot.
Stk. 3. Broytingaruppskot kann leggjast fram viš 3. višgerš, įšrenn oršaskiftiš byrjar. Viš 3. višgerš verša broytingaruppskot og tęr greinir, broytingaruppskotiš višvķkir, umrųddar fyrst og koma fyrst til atkvųšugreišslu.
Stk. 4. So veršur endalig višgerš, og tingiš samtykkir ella fellur lųgtingslógaruppskotiš.

§ 43. Viš 2. og 3. višgerš beinir formašurin ikki mįliš ķ nevnd, uttan at lųgtingiš samtykkir at beina mįliš ķ nevnd. § 40, stk. 3 er galdandi į sama hįtt ķ hesum fųrum.
Stk. 2. Samtykkir lųgtingiš at beina mįliš aftur ķ nevnd, veršur taš gjųrt, eftir at oršaskiftiš ķ hesum umfari er at enda.
Stk. 3. Tį iš mįliš kemur aftur śr nevnd, heldur višgeršin fram į sama višgeršarstigi, sum taš fekk, tį iš taš varš beint aftur ķ nevnd. Talutķširnar vera tó sum įvķkavist undir 2. og 3. višgerš.
Stk. 4. Formašurin kann seta mįliš į dagsskrį til framhaldandi višgerš, hóast įsetingarnar ķ § 41, stk. 1.

§ 44. Innan 12 yrkadagar eftir taš, at lųgtingslógaruppskotiš er endaliga samtykt, sendir lųgtingsformašurin lųgmanni skrivliga frįbošan um samtyktina.

Uppskot til rķkislógartilmęli

§ 45. Reglurnar ķ § 35 - § 44 verša į sama hįtt nżttar, tį iš rķkislógartilmęlisuppskot eru til višgeršar.

Lųgmanstilnevning og misįlit į lųgmann ella landsstżrismann

§ 46. Lųgtingsformašur leggur į lųgtingsfundi eftir reglunum ķ stżrisskipanarlógini § 28 fram uppskot at velja lųgmann. Atkvųtt veršur um uppskotiš eftir reglunum ķ somu grein. Taš veršur ikki umrųtt.
Stk. 2. Lųgtingsformašurin ger av, nęr atkvųšugreišsla skal verša. Slķk atkvųšugreišsla kann tó eftir stżrisskipanarlógini § 28, stk. 3 og 4, ikki vera seinni enn 4. yrkadagin eftir framlųgu, og er uppskot til lųgmansevni fyrr felt, tį sama dag.

§ 47. Uppskot um misįlitisvįttan į lųgmann ella landsstżrismann sbrt. stżrisskipanarlógini § 29, stk. 2, og § 30 skal verša lagt fram skrivliga į lųgtingsfundi.
Stk. 2. Skrįin fyri lųgtingsfundin veršur tį alt fyri eitt broytt soleišis, at hetta mįl veršur sett į skrįnna at vera nęsta mįl į sama fundi, og veršur, tį umrųšan endar, fariš beinleišis til endaliga atkvųšugreišslu ķ mįlinum. § 61, stk. 4, er ikki galdandi ķ hesum fųrum.

Uppskot til samtyktar

§ 48. Sum uppskot til samtyktar verša višgjųrd:

  1. Mįl, tį iš lųgtingiš ger av at skriva śt nżval sbrt. stżrisskipanarlógini § 6, stk. 2,
  2. spurningur, um tingmašur ķ valskeišnum hevur mist valbęri sķtt sbrt. stżrisskipanarlógini § 7,
  3. mįl at taka óįriniš frį tingmanni sbrt. stżrisskipanarlógini § 24, stk. 1,
  4. mįl at góškenna landskassaroknskapir sbrt. stżrisskipanarlógini § 45, stk. 3,
  5. mįl at góškenna millumtjóšasįttmįlar sbrt. stżrisskipanarlógini § 52, stk. 2,
  6. mįl, tį iš heitt veršur į landsstżriš at leggja fram įvķst lųgtingslógaruppskot ella rķkislógartilmęlisuppskot og mįl višvķkjandi rķkisręttarligu stųšuni og millumlanda višurskiftum.
  7. mįl, tį iš lųgtingiš skal taka stųšu til, um įkęra skal verša reist ķmóti lųgmanni ella landsstżrismanni fyri at hava brotiš lųgtingslógina um įbyrgd landsstżrismanna.

Stk. 2. Somuleišis fįa ųll onnur sjįlvstųšug uppskot, sum verša lųgd fram į lųgtingi, višgerš sum uppskot til samtyktar, įsetir tingskipanin ikki annan višgeršarhįtt.

§ 49. Uppskot til samtyktar fęr į lųgtingi tvęr višgeršir og veršur endaliga samtykt ella felt viš 2. višgerš.
Stk. 2. Uppskot til samtyktar fįa višgerš eftir reglunum ķ § 35 og § 38 - § 41.

At velja fólk

§ 50. Tį iš lųgtingiš skal velja fólk, eitt ella fleiri, bišur formašurin munnliga um uppskot, og tį iš uppskot eru framkomin, veršur eingin umrųša, men į sama fundi sķšani fariš til endaliga atkvųšugreišslu ķ mįlinum.
Stk. 2. Um so er, at 6 tingmenn męla til tess, veršur ikki atkvųtt um evnini į sama fundi, sum tey eru skotin upp, men seinni į einum fundi, sum lųgtingsformašurin hevur įsett.

Frįgreišingar frį lųgmanni ella landsstżrismanni, skrivligir og munnligir fyrispurningar

§ 51. Eftir ólavsųkufrįgreišing lųgmans sbrt. stżrisskipanarlógini § 12, stk. 1, um stųšu landsins og tķ, iš landsstżriš hevur ķ hyggju at fremja, veršur tingumrųša, įšrenn 6 yrkadagar eru lidnir, viš stųši ķ rųšu lųgmans.
Stk. 2. Reglurnar ķ stk. 1 verša į sama hįtt nżttar, ętlar lųgmašur ķ ųšrum fųrum at geva lųgtinginum frįgreišing um stųšu landsins og um taš, iš landsstżriš hevur ętlan um at fremja.
Stk. 3. Um so er, at lųgmašur uttan um skrįnna ętlar at geva lųgtinginum serliga frįbošan, veršur sagt formanninum frį. Formašurin gevur lųgmanni oršiš beinanvegin ella seinni į sama fundi.
Stk. 4. Eftir reglunum ķ stk. 1 kann eisini landsstżrismašur geva lųgtinginum frįgreišing um stųšuna ķ mįli, sum er mįlsųki hansara, og hvųrjar ętlanir hann hevur ķ hyggju at fremja hesum višvķkjandi.

§ 52. Lųgtingsformašurin setir regluliga į dagsskrį: Munnligar fyrispurningar til lųgmann ella landsstżrismenn.
Stk. 2. Į hesum fundum kunnu lųgtingsmenn uttan loyvi lųgtingsins, seta lųgmanni ella landsstżrismanni stuttar munnligar fyrispurningar um almenn višurskifti, sum eru nįgreiniliga oršašir, og sum teir ķ seinasta lagi dagin fyri hava bošaš lųgtingsformanninum og lųgmanni ella landsstżrismanninum frį.
Stk. 3. Lųgmašur ella landsstżrismašur svarar so aftur munnliga į sama fundi, men er altķš heimilašur uttan gjųlliga grundgeving at boša frį, at hann svarar ikki munnliga į fundinum, men vķsir spyrjaranum at seta spurningin fram av nżggjum eftir reglunum ķ § 53.
Stk. 4. Į sama hįtt kann lųgtingsmašur į slķkum fundum seta nevndarformanni ķ lųgtingsnevnd fyrispurning um, hvussu gongst at višgera įvķst mįl, sum beint er nevndini, men sum einki įlit er latiš ķ enn.
Stk. 5. Lųgtingsformašurin kann av og į seta ófrįbošašar spurningar til lųgmann og landsstżrismenn į dagsskrįnna. Lųgtingsmenn kunna tį uttan frįbošan seta lųgmanni og landsstżrismonnum spurning, sum teir skulu svara beinanvegin. Lųgmašur og landsstżrismašur kunnu boša frį, at teir ikki fįa svara beinanvegin, men vķsa spyrjaranum til at seta spurningin fram av nżggjum eftir stk.2 og 3 ella § 53.
Stk. 6. Ófrįbošašir spurningar skulu saman viš mųguligum višmerkingum kunna setast fram innan fyri talutķš uppį 1 minutt. Lųgtingsmašur kann bert seta fram ein hųvušsspurning. Svariš frį lųgmanni ella landsstżrismanni mį bert vara 2 minuttir. Spyrjarin kann sķšan fįa oršiš aftur 1 ferš ķ 1 minutt. Ašrir tingmenn kunnu fįa oršiš ķ mesta lagi 1 ferš ķ 1 minutt. Lųgmašur ella landsstżrismašur kann fįa oršiš ķ 1 minutt eftir hvųnn tingmann, sum tekur oršiš. Ófrįbošašir spurningar kunnu ķ mesta lagi vara tilsamans ein ½ tķma, og mį hvųr spurningur ķ mesta lagi vara ķ 10 minuttir.

§ 53. Vil tingmašur fįa įvķst alment mįl til umrųšu og ķ hesum sambandi leggur skrivliga nįgreiniliga oršašan spurning fyri lųgmann ella landsstżrismann, sbrt. reglunum ķ stżrisskipanarlógini § 21, veršur įheitan viš grundgeving handaš formanninum. Formašurin sigur tinginum frį į sama ella nęsta fundi.
Stk. 2. Į nęsta fundi eftir frįbošan formansins ger tingiš av viš atkvųšugreišslu uttan umrųšu, um fyrispurningurin skal verša svarašur. Veršur uppskotiš ikki samtykt, telur tingformašurin, um tveir fimtingar av tingmonnum į fundi hava atkvųtt fyri, og skal fyrispurningurin tį verša svarašur eftir reglunum ķ stżrisskipanarlógini § 21, hóast hann er fallin. Skal hann verša svarašur, sendir formašurin lųgmanni ella landstżrismanninum fyrispurningin.
Stk. 3. Fyrispurningurin skal verša svarašur skrivliga, og skal lųgtingsformašurin hava svariš ķ hendi ķ seinasta lagi 14 yrkadagar eftir, at spurningurin var góškendur sbrt. stżriskipanarlógini § 21. Lųgtingsformašurin kann ķ serligum fųri gera av, at svarfreistin skal gerast styttri.
Stk. 4. Lųgtingsformanninum er heimilaš, tį iš hann hevur umrųtt mįliš viš spyrjara og spurda, at gera av at bķša viš at svara og višgera fyrispurningin, krevja landsins įhugamįl, at spurningurin veršur ikki alment umrųddur innan frestina, ella um svariš til fyrispurningin krevur so gjųlligt fyrireikingararbeiši hjį tķ spurda, at hann er ikki fųrur fyri at greiša svariš innan frestina.
Stk. 5. Tingmašur kann seta rķkisumbošsmanninum fyrispurning višvķkjandi mįli, sum hoyrir undir mįlsręši rķkisins. Rķkisumbošsmašurin bošar lųgtinginum frį, um og nęr fyrispurningurin veršur svarašur.

Frestir, afturtųka og at vķsa burtur tingmįl

§ 54. Uppskot til lųgtingslógir, rķkislógartilmęli og uppskot til samtyktar skulu, fyri at verša višgjųrd, verša framlųgd innan 5. mars.
Stk. 2. Hevur uppskot skrivliga įtekning frį 17 tingmonnum ella fleiri, har teir višmęla, at uppskotiš kemur til višgeršar, kann mįl tó verša lagt fram og fįa višgerš eftir frestina ķ stk. 1.

§ 55. Uppskotssetarin kann taka aftur uppskot į ųllum višgeršarstigum.

§ 56. Uppskot kann ikki verša broytt į sama fundi, sum taš er samtykt.
Stk. 2. Hevur tingiš avgerandi samtykt ella felt lųgtingslógaruppskot, rķkislógartilmęlisuppskot ella uppskot til samtyktar, kann taš ikki verša tikiš til nżggja višgerš ķ somu tingsetu, uttan so er, at lųgtingiš loyvir framlųgu.

§ 57. Lųgtingsformašurin skal, eftir at hava fingiš samtykki frį formansskapinum sbrt. § 15, męla lųgtinginum til at vķsa burtur hesi uppskot:

  1. Uppskot til lųgtingslóg ella rķkislógartilmęli, sum gongur ķ móti grundlóg rķkisins, heimastżrislógini, stżrisskipanarlógini, tingskipanini ella millumtjóša sįttmįla.
  2. Uppskot til lųgtingssamtykt, sum eftir oršing sķni įleggur ella skyldubindur landsstżriš at leggja fyri lųgtingiš lųgtingslógaruppskot ella uppskot til rķkislógartilmęli. Uppskot til lųgtingssamtykt, har heitt veršur į landsstżriš um at leggja fram lųgtingslógaruppskot ella rķkislógartilmęlisuppskot, verša ikki burturvķst.
  3. Uppskot til lųgtingssamtykt, sum įleggur, tilmęlir ella heitir į landsstżriš at śtinna fyrisitingina ella heimildir sķnar eftir stżrisskipannarlógini § 51, § 52, § 53 ella § 54 į įvķsan gjųlligari śtgreindan hįtt. Tó kann verša heitt į landsstżriš um at kanna įvķst mįl og leggja frįgreišing fyri lųgtingiš. Eisini er loyvt at heita į landsstżriš sbrt. § 48, stk. 1, nr. 6.
  4. Uppskot til lųgtingssamtykt, sum av rųttum eftir innihaldi sķnum eigur at verša oršaš sum uppskot til lųgtingslóg ella uppskot til rķkislógartilmęli.

Stk. 2. Lųgtingiš atkvųšur eftir vanligum atkvųšureglum į sama lųgtingsfundi, sum lųgtingsformašurin tilmęlir burturvķsing, uttan umrųšu, um mįliš skal verša burturvķst.
Stk. 3. Onnur uppskot enn tey, sum nevnd eru ķ stk. 1, kunnu eftir uppskoti frį lųgtingsformanninum ella lųgtingsmanni verša burturvķst, um so er, at įheitan um hetta veršur sett fram, įšrenn uppskotiš veršur umrųtt, og trķggir fimtingar av allari tingmanningini atkvųša fyri burturvķsing.

§ 58. Samsvarandi stżrisskipanarlógini § 15, stk. 3, falla burtur ųll uppskot til lųgtingslógir, rķkislógartilmęli og ašrar samtyktir, sum ikki eru endaliga samtykt fyri nżval, ella tį iš tingsetan er endaš.

Kap. IV Fundarskipan

§ 59. Sbrt. stżrisskipanarlógini § 13 bošar lųgtingsformašurin til lųgtingsfundar og kunnger samstundis dagsskrį.
Stk. 2. Formašurin hevur eftir somu grein skyldu at boša til fundar og ikki dvųlja óneyšugt, um so er, at ķ minsta lagi tveir fimtingar av tingmonnunum ella lųgmašur skrivliga bišja um tingfund viš dagsskrį.
Stk. 3. Lųgtingiš kann eftir uppskoti frį 6 lųgtingsmonnum samtykkja ašra skrį enn skrįnna, lųgtingsformašurin hevur įsett fyri įvķsan tingfund.

§ 60. Lųgtingsfundir og nevndarfundir verša vanliga hildnir millum kl. 09.00 og 18.00 yrkadagar. Um so er, at arbeišiš krevur taš, kann lųgtingsformašurin/nevndarformašurin gera av, at tingfundir/nevndarfundir verša hildir millum kl. 18.00 og 22.00. Sunnu- og halgidagar (ólavsųkudagur undantikin) og yrkadagar eftir kl. 22.00 verša lųgtingsfundir/nevndarfundir ikki hildnir, uttan so er, at serligar umstųšur gera taš neyšugt.

§ 61. Tį iš lųgtingsfundur endar, bošar lųgtingsformašurin vanliga frį, nęr nęsti lųgtingsfundur veršur og frį skrįnni.
Stk. 2. Ķ teim fųrum, tį iš lųgtingsfundur er ikki frįbošašur į lųgtingsfundi, bošar lųgtingsformašurin frį fundinum og dagsskrįnni fyri fundin ķ almennari lżsing.
Stk. 3. Ķ slķkari lżsing kann lųgtingsfundur ikki verša frįbošašur at verša fyrr enn 24 tķmar seinni.
Stk. 4. Dagsskrį til lųgtingsfund, sum įsettur er sbrt. stk. 1 og 2, ella broyting ķ dagsskrįnni sbrt. § 59, stk. 3, kann ikki verša broytt, uttan at broytingin ķ dagsskrįnni er alment lżst dagin fyri fundin. Formašurin kann altķš uttan nakra ašra freist taka mįl av skrįnni.
Stk. 5. Lųgtingsformašurin bošar vanliga frį sķšsta lųgtingsfundardag ķ viku, nęr hann ętlar at halda lųgtingsfund ķ nęstu viku.

§ 62. Doyr lųgtingsmašur ella leggur frį sęr, tekur varamašur eftir reglunum ķ lųgtingsvallógini § 34 fast sęti į tingi fyri hann taš, iš eftir er av av valskeišnum.
Stk. 2. Ķ teim fųrum, tį iš lųgtingsmašur gerst lųgmašur ella landsstżrismašur og tķ noyšist at siga sessin frį sęr sbrt. stżrisskipanarlógini § 32, stk. 1, tekur hann tó sessin aftur, fer hann śr landsstżrinum, įšrenn valskeiš lųgtingsins er at enda.

§ 63. Eftir įheitan frį tingmanni kann tingiš loyva honum farloyvi. Farloyvistķšin er ķ minsta lagi 10 dagar. Avgerš tingsins veršur tikin uttan umrųšu eftir munnligum tilmęli frį formanninum.
Stk. 2. Varamašurin leggur frį sęr, tį iš tingmašurin skrivliga sigur formanninum frį, at hann mųtir aftur į tingfundi, tó ķ fyrsta lagi 11. dagin eftir, at farloyvistķšin byrjaši.

§ 64. Lųgtingsfundir eru almennir sbrt. stżrisskipanarlógini § 17.
Stk. 2. Lųgtingsformašurin ella 6 lųgtingsmenn kunnu krevja, at įhoyrararnir skulu śt śr tingsalinum, mešan lųgtingiš višger, um fundur skal vera fyri afturlatnum durum.
Stk. 3. Lųgtingiš tekur sķšan stųšu til, um fundur skal vera fyri afturlatnum durum.
Stk. 4. Tann, sum sigur frį, hvat fyrifórst į lųgtingsfundi fyri afturlatnum durum, ella ikki viš rętti nżtir upplżsingar, fingnar į slķkum fundi, veršur revsašur eftir borgaraligu revsilógini § 152.

§ 65. Lųgtingsformašurin skipar fyri, at įhoyrarar órógva ikki.
Stk. 2. Órógvar įhoyrari, kann formašurin vķsa honum, ella eru umstųšurnar so, ųllum įhoyrarum śt śr tingsalinum.

§ 66. Tingmašur, iš hevur fingiš oršiš, skal tala av talarastólinum. Tó kann lųgtingsformašurin, tį iš ręšur um spurningar um, hvussu tingvišgeršin skal verša, loyva lųgtingsmanni at tala frį sķnum sęti.

§ 67. Tingmašur skal altķš venda rųšu sķna til formansins.
Stk. 2. Veršur tingmašur ella landsstżrismašur nevndur ķ rųšu, eigur hann at verša nevndur bęši viš fornavni og eftirnavni. Lųgmašur eigur at verša nevndur lųgmašur.

§ 68. Endurgeving kann bara verša nżtt avmarkaš.Veršur endurgiviš śr ųšrum enn tķ, sum er til višgeršar, krevst loyvi formansins.
Stk. 2. Greitt skal verša tilskilaš, nęr iš endurgeving byrjar, og nęr endurgeving endar.
Stk. 3. Somuleišis skal verša sagt frį, hvašan endurgevingin er, og hvar endurgevingin stendur.

§ 69. Tį mįl kemur til 1.višgerš, spyr lųgtingsformašurin, įšrenn oršaskifti byrjar, hvųrjir framsųgumenn bišja um oršiš. Teir fįa oršiš eftir floksstųdd. Tingformašurin kann geva einum lųgtingsmanni śr hvųrjum flokki oršiš til ķ 1 minutt at seta fram višmerking, eftir at hvųr framsųgumašur hevur havt oršiš. Uppskotssetarin kann fįa oršiš eftir framsųgumenninar. Ašrir tingmenn, lųgmašur og landsstżrismenn fįa oršiš ķ teirri rašfylgju, teir bišja um taš.
Stk. 2. Tį iš framlųga og umrųša eru, eru tęr talutķšir galdandi, sum standa ķ skjalinum til hesa tingskipan.
Stk. 3. Lųgtingsformašurin kann loyva frįvik frį talutķšunum ķ stk. 2, tį iš vaviš ķ einum mįli ger taš neyšugt.
Stk. 4. Hóast tęr įsettu talutķširnar kann formašurin ķ fųri, hann heldur taš vera hóskiligt, geva lųgtingsmonnum oršiš at seta fram stuttar višmerkingar, sum ikki mugu vera longri enn 2 minuttir jvb. tó stk. 1. Tį iš serligar umstųšur eru fyri tķ, kann formašurin geva lųgtingsmanni oršiš til višmerking at svara aftur; men mį taš ikki verša longur enn 5 minuttir.
Stk. 5. Lųgmašur, landsstżrismenn og rķkisumbošsmašurin hava eftir stżrisskipanarlógini § 14 rętt til at krevja at koma til oršanna į fundum.

§ 70. Talar rųšari longur, enn loyvt er, kann formašurin taka oršiš frį honum, tį iš hann einaferš hevur mint hann į, at talutķšin er śti. Tį kann hann ikki fįa oršiš aftur, mešan sama mįliš er til ta višgeršina.
Stk. 2. Heldur formašurin, at lųgtingsmašur mįlber seg óhųviliga, kann hann įtala hetta. Um lųgtingsmašurin ikki lżšur formansins įtalu, kann formašurin taka oršiš frį honum. Formašurin kann hereftir sżta honum oršiš av nżggjum į sama fundi.
Stk. 3. Reglurnar ķ stk. 2 verša eisini nżttar, um so er, at lųgtingsmašur į annan hįtt grovliga brżtur skilhaldsreglurnar.
Stk. 4. Um so er, at lųgtingsmašur ger ikki eftir bošum formansins, tį iš hann hevur tikiš oršiš frį honum, ella óskil kemur ķ, hevur formašurin skyldu at leggja nišur fundin, ella um neyšugt, slķta fundin.

§ 71. Į lųgtingi er višmęlis- ella mótmęlisrómur ósišur.

§ 72. Heldur formašurin ella 4 lųgtingsmenn, at umrųšan gerst ov drśgv, kunnu teir skjóta upp, at umrųšan endar. Lųgtingiš tekur tį avgerš um hetta uttan umrųšu.

§ 73. Almenningurin skal, uttan at mųta į tingfundi, kunna fylgja viš ųllum umrųšum į almennum lųgtingsfundum.

§ 74. Skrivstovustjóri lųgtingsins ella tann, hann tilnevnir, skrivar geršabók um mįlini, iš hava veriš į lųgtingsfundi, og um śrslitiš av višgeršini.
Stk. 2. Tį iš fundur veršur settur, veršur avrit av geršabókini frį fundinum frammanundan bżtt śt til allar tingmenn.
Stk. 3. Eru innan 3 yrkadagar eingi skrivlig mótmęli ķmóti oršingini handaš lųgtingsformanninum, veršur hildiš, at lųgtingiš hevur samtykt geršabókina, og lųgtingsformašurin og tann, sum skrivaš hevur geršabókina sbrt. stk. 1, skriva undir hana.
Stk. 4. Verša skrivlig mótmęli sett fram, setir formašurin į dagsskrį at samtykkja geršabókina fyri fundin, tręta er um, og į tķ fundinum veršur mįliš umrųtt, og į sama fundi veršur sett til endaliga atkvųšugreišslu at góškenna geršabókina fyri fundin.

Kap. V Atkvųšugreišslur

§ 75. Formašurin setir fyrst undir atkvųšugreišslu broytingaruppskotini til upprunauppskotiš og ger av, hvussu veršur atkvųtt um tey, hvųrt eftir annaš.
Stk. 2. At enda veršur atkvųtt um upprunauppskotiš viš teim samtyktu broytingaruppskotunum, og fellur taš, eru eisini broytingaruppskotini fallin burtur.
Stk. 3. Formašurin ręšur annars fyri, hvussu atkvųtt veršur.

§ 76. Atkvųšugreišsla į lųgtingi er į telduskipan. Lųgtingsmenn atkvųša antin fyri, atkvųša ķmóti, ella atkvųša ikki. Telduskipanin skrįsetir, hvussu hvųr einstakur hevur atkvųtt ķ einstųku mįlunum.
Stk. 2. Ķ teimum fųrum, hendan skipan er ikki tųk, veršur atkvųtt soleišis, at tingmenn reisa seg śr sęti. Er atkvųšugreišslan ķ slķkum fųrum eftir formansins tykki ógreiš, skal hann lata tingmenn atkvųša av nżggjum. Formašurin ella 4 tingmenn saman kunnu undan atkvųšugreišsluni krevja, at atkvųtt veršur viš navnakalli.
Stk. 3. Tveir lųgtingsmenn, sum lųgtingsformašurin heitir į, veita lųgtingsformanninum hjįlp, tį iš atkvųšugreišslan veršur tald.

§ 77. Lųgtingsmįl er sbrt. stżrisskipanarlógini § 18 samtykt, eru fleir enn helmingur av ųllum tingmonnum į fundi, og fleiri atkvųšur eru fyri enn ķmóti. Eru lķka nógvar atkvųšur fyri og ķmóti, er mįliš falliš.

§ 78. Sbrt. § 20 ķ stżrisskipanarlógini velur lųgtingiš limir ķ nevndir og stųrv viš lutfalsvali. Lutfalsvališ veršur eftir reglunum ķ lųgtingsvallógini.
Stk. 2. Tį iš eitt ella fleiri fólk verša vald, kann bara verša atkvųtt fyri, ella atkvųšur ikki. Tó kann ķ teim fųrum, tį iš ikki ųllum tingmonnum er loyvt at seta fram valevni, verša atkvųtt ķmóti, t.d. ķ lųgmanstilnevning sbrt. stżrisskipanarlógini § 28.
Stk. 3. Skal bara eitt fólk verša valt, krevst, tį iš einki annaš er lógįsett, fleiri enn helmingurin av tingmanningini fyri. Fęr eingin taš, veršur sķšani valt enn einaferš. Fęr heldur eingin tį helmingin av tingmanningini, veršur 3. atkvųšugreišsla. Tį veršur valt ķmillum teir bįšar, iš fingu flestu atkvųšurnar viš 2. atkvųšugreišslu, stendur į jųvnum, ręšur lutakast. Viš hesi 3. atkvųšugreišslu vinnur hann, iš fęr flestu atkvųšurnar, stendur į jųvnum, ręšur lutakast.

§ 79. Heldur lųgtingsformašurin, at allir tingmenn eru samdir, kann hann gera tinginum kunnugt, at mįl er samtykt, og atkvųšugreišsla er ikki. Męlir tingmašur tį ķ somu lųtu ķmóti, veršur tó vanlig atkvųšugreišsla.
Stk. 2. Vanlig atkvųšugreišsla skal altķš vera, tį iš samtykt skal verša endaligt lųgtingslógaruppskot, rķkislógartilmęlisuppskot, uppskot til samtyktar, val av lųgtingsformanni, lųgmanstilnevning ella misįlitisuppskot į lųgmann ella landsstżrismann. Harumframt skal vera vanlig atkvųšugreišsla, tį iš lųgtingiš samtykkir at vķkja frį tingskipanini sbrt. § 85.

Kap. VI Ymsar įsetanir

§ 80. Sbrt. stżrisskipanarlógini § 22 kann eingin umsókn verša lųgd fyri lųgtingiš, uttan at tingmašur ella landsstżriš flytur hana fram.
Stk. 2. Skriv til lųgtingiš verša ikki skrivaš ķ geršabók ella upplisin į tingfundi, uttan ķ teimum fųrum, lųgtingsformašurin heldur, at talan er um serligt undantak. Skrivini verša fjųlritaš, eitt eintak til formannin ķ hvųrjum flokki į tingi. Yvirlit yvir skriv til lųgtingiš verša sligin upp ķ lųgtinginum og į Lųgtingsskrivstovuni, so at tingmenn hava hųvi til at bišja um avrit av hesum skrivum.

§ 81. Į lųgtingi kann eingin fįa oršiš uttan lųgtingsmašur, lųgmašur, landsstżrismašur ella rķkisumbošsmašurin.
Stk. 2. Lųgtingsformašurin kann loyva rķkisovastum og fremmandum tingformonnum at halda rųšu fyri lųgtingsmonnum į lųgtingsfundi.

§ 82. Allar munnligu umrųšurnar į lųgtingi verša tiknar upp į band og goymdar sbrt. lųgtingslóg um upptųku av munnligu umrųšunum į Fųroya lųgtingi.

§ 83. Lųgtingstķšindi koma, umframt ķ įrligari bók, į teldumišli.
Stk. 2. Lųgtingsskrivstovustjórin tilnevnir ritstjóran į Lųgtingstķšindum. Ritstjórin hevur įbyrgdina av, at ųll uppskot, nevndarįlit og onnur mįl verša fųrd ķ Lųgtingstķšindi, so hvųrt tey verša lųgd fram.
Stk. 3. Ķ Lųgtingstķšindi veršur upptikiš:

I. Lųgtingsmįl
1) Hesi uppskot:
    a) uppskot til lųgtingslógir,
    b) uppskot til rķkislógartilmęli,
    c) uppskot til lųgmanstilnevning,
    d) misįlitisuppskot į lųgmann ella landsstżrismann,
    e) uppskot til lųgtingssamtyktir,
    f) velja fólk,
    2) nevndarįlit og broytingaruppskot ķ mįlinum,
    3) umrųšur ķ mįlinum, sum avskrivašar eru,
    4) endaliga śrslitiš av mįlsvišgeršini.

II. Lųgmansrųšan og serligar frįgreišingar frį lųgmanni ella landsstżrismonnum og avskriftir av oršaskiftum, sum til eru.
III. Skrivliga settir og svarašir fyrispurningar og munnligar umrųšur av skrivligum og munnligum fyrispurningum, sum avskrivašir          eru.
IV. Geršabók lųgtingsins.
V.  Geršabųkur lųgtingsnevndarinnar.
VI. Atkvųšuskrįsetingar sbrt. § 76, stk. 1.
VII. Innkomin skriv til lųgtingiš.

Ķ bók kemur tó bara taš tilfar, iš nevnt er ķ I, II og III, tó ikki oršaskifti.

Stk. 4. Skjųl, sum verša lųgd fram į afturlatnum lųgtingsfundi, umrųšur ella atkvųšugreišslur į slķkum fundum, verša ikki tiknar upp ķ Lųgtingstķšindum, uttan so er, at lųgtingsformašurin heldur, at orsakirnar at halda skjųlini loynilig eru ikki til longur.

§ 84. Į hvųrjum įri ķ juni mįnaši umrųša formansskapurin og skrivstovustjórin fķggjarętlanina hjį lųgtinginum og Lųgtingsskrivstovuni fyri nęsta fķggjarįr.
Stk. 2. Formansskapurin letur landsstżrinum tilmęli til jįttan lųgtingsins į komandi fķggjarlųgtingslógaruppskoti landsstżrisins innan 1. juli.

§ 85. Ķ sera įtrokandi fųrum kann, eftir uppskoti frį formanninum ella eftir skrivligum uppskoti frį 6 tingmonnum, verša vikiš frį tingskipanini viš teirri treyt, at tingskipanin er ikki grundaš į lógarreglur, og viš teirri treyt, at ķ minsta lagi trķggir fimtingar av tingmonnum į fundi greiša atkvųšu fyri.

Kap. VII Gildisfyriskipanir og skiftisreglur

§ 86. Uppskot til broyting ķ hesi tingskipan fęr į lųgtingi višgerš eftir hesi tingskipan § 35 - § 43 og kann ikki fįa gildi fyrr enn ólavsųkudag eftir samtyktina.

§ 87. Tann broytta tingskipanin fęr gildi frį ólavsųkudegi 1996.
Stk. 2. Samstundis fer śr gildi Tingskipan Fųroya Lųgtings frį 1. juni 1995.

Talutķšir

Framlųgutķširnar eru til lųgmansrųšuna 1 tķmi og til ašrar frįgreišingar frį lųgmanni og landsstżrismonnum 30 minuttir.

I. Uppskot til lųgtingslóg og rķkislógartilmęli

1. višgerš 1. ferš 2. ferš 3. ferš
Uppskotssetari, framsųgumenn, lųgmašur og landsstżrismenn 15 5 5
Lųgtingsmenn 10 5 5
2. višgerš 1. ferš 2. ferš 3. ferš
Nevndarlimir, uppskotssetari og framsųgumenn fyri flokkar uttan fyri nevnd 10 5 5
Onnur 5 5 0
3. višgerš 1. ferš 2. ferš 3. ferš
Uppskotssetari og framsųgumenn 5 5 0
Onnur 5 0 0

II. Uppskot til samtyktar

Somu talutķšir, sum tį uppskot til lųgtingslóg eru til 1. og 2. višgerš.

III. 1. višgerš av uppskoti til fķggjarlųgtingslóg, lųgmansrųšan, frįgreišingar frį lųgmanni ella landsstżrismanni og uppskot til misįlitisvįttan į lųgmann ella landsstżrismann

  1. ferš 2. ferš 3. ferš
Uppskotssetari, framsųgumenn, lųgmašur og landsstżrismenn 20 10 5
Lųgtingsmenn 10 5 5

Talutķširnar til 2. og 3. višgerš av uppskoti til fķggjarlųgtingslóg eru tęr somu, sum tį uppskot til ašrar lųgtingslógir eru til 2. og 3. višgerš.

IV. Skrivligir fyrispurningar

  1. ferš 2. ferš 3. ferš
Spyrjari 10 5  
Svarari 15 5  
Onnur 10 5  
Spyrjari     5
Svarari     5

V. Munnligir fyrispurningar

  1. ferš 2. ferš 3. ferš
Spyrjari 2    
Svarari 2    
Onnur 1    
Spyrjari   2 2
Svarari   2 2

Talutķšir ófrįbošašir fyrispurningar sķ § 52 stk. 6

SAMTYKT Į FŲROYA LŲGTINGI 1. juni 1995 og broytt  15. mai 1996 og 23. aprķl 1999

Finnbogi Ķsakson
lųgtingsformašur

/ Sśsanna Danielsen
lųgtingsskrivstovustjóri