S-19 Fyrispurningur til Anniku Olsen, landsstżriskvinnu, višvķkjandi munandi broytingum ķ bygnašinum hjį lųgregluni ķ Fųroyum  

Įr 2009, hósdagin 29. januar, bošaši formašurin frį omanfyri nevnda fyrispurningi frį Karsten Hansen, lųgtingsmanni, sum var soljóšandi:

Fyrispurningur  

1.      Hevur Fųroya Landfśti ella Danska stjórnin samrįšst viš ella kunna landstżriskvinnuna/landsstżriš um tęr stóru bygnašarbroytingar hjį fųroysku lųgregluni sum eru um at verša settar ķ verk?

2.      Er Landsstżriskvinnan greiš yvir, at tann danski “politireformurin”, sum byrjaš varš at  seta ķ verk ķ  2006, higartil hevur veriš eitt satt vónbrot, og hevur millum annaš havt viš sęr, at man nś politiskt hevur gjųrt av at stešga arbeišinum og hevur sagt “rķkispolitiovastan” śr starvi?

3.      Metir Landsstżriskvinnan,  at taš er ķ lagi, at man ķ Fųroyum heldur įframt viš at fremja tęr donsku broytingarnar her hjį okkum, tį taš er stašfest, at hvųrki danska fólki, starvsfólkiš ella politiska skipanin taka undir viš teimum? 

4.      Um landsstżriskvinnan ikki kennir til ętlašu broytingarnar – sum eru reinar sentraliseringar, ętlašar at fremja ķ februar-mars 2009 - fer hon so beinanvegin at krevja, at broytingarnar fįa eina politiska višgerš ķ Fųroyum, įšrenn tęr vera framdar?

 

Višmerkingar

Lųgreglan ķ Fųroyum hevur gjųgnum ųldir havt sķn serstaka bygnaš viš Fųroya Landfśta ķ Havn og viš einum sżslumanni ķ hvųrjari Sżslu. Į summun ųkjum er Landfśtin hęgsti myndugleiki, fyrst og fremst ķ samband viš taš (vanliga) lųgregluarbeiši, sum ręttargangslógin įleggur, mešan sżslumenninir eisini sambęrt ręttargangslógini og sambęrt ųšrum lógum hava hópin av uppgįvum vegna Fųroya Landstżri, Rķkisumbošiš og Sorinskrivaran, og ikki minst Fųroya Fólk, višurskifti sum fśtin einki hevur viš at gera. Eisini eru  višurskifti, har fśtin og sżslumenninir eru  javnssettir, hvųr į sķnum ųki.

 

Helst fyri at flyta fleiri og fleiri heimildir til Havnar hevur man nś spakuliga driblaš soleišis, at ķ dag  er eingin sżslumašur ķ Noršstreymi, eingin ķ Sandoynni, og ķ lųtuni eingin ķ Vįgum. Arbeišiš hjį hesum trimum veršur ķ dag gjųrt śt frį Politigaršinum ķ Havn.

 

Sum eg skilji, so driblar man ikki meira, men er ķ ferš viš at gera restina ķ einum trekki. Man gerš Tórshavn til eitt ųki, og Noršoyggjar, Eysturoy, Streymoy og Vįgar til eitt annaš lųgregluųki, har ovasta, nęstovasta og helst trišovasta leišslan situr į Politigaršinum ķ Havn og disponerar.

 

Brikkarnir verša fluttir, uttan at nakar varnast, aftanį stašfestir man, at gerandisdagurin ikki er ķ samsvari viš lógaverki. Tį ein tķš er frįlišin, fer man at ilskast inn į politisku skipanina, sum ikki dagfųrir lógarverkiš. 

 

Sum eg skilji, so roynir man at forankra broytingarnar ķ arbeišsumhvųrvinum, sum skal vera so gott sum gjųrligt, men samstundis leggur man ikki upp fyri, hvat tey siga og hugsa, sum skulu inn ķ hesar nżggju karmar. Taš, sum kanska er mest ųrkymlandi, er, at borgarin einki fęr at vita, fyrrenn terningarnir eru kastašir, og man  eins og ķ Danmark ger eitt stórt afturstig.

 

Tį tvey fólk śr Vįgum skulu til įtrokandi uppgįvur til dųmis ķ Fuglafirši ella Klaksvķk ella ųvugt, at man skal śr Klaksvķk til Vįgarnar, so kemur taš sjįlvandi at įvirka trygdina og  tęnastuna hjį borgaranum.

 

Fyri fólk, sum bśgva śti um landiš, er taš, sum er viš at henda, enn eitt tekin um, at taš veršur handlaš, uttan at tey verša eftirspurd, at allar tżšandi avgeršir skulu takast ķ Havn.  

 

Eg eri sannfųrdur um, at um ętlašu broytingarnar verša settar ķ verk, so veršur taš ikki bķligari, helst ųvugt, trygdin veršur verri, og borgarin fer at fųla seg enn einaferš sum taparin.