Kolvetnisskattafyrisitingarlógin

 

28  Uppskot til  lųgtingslóg um įlķkning, innkrevjing, eftirlit o.a. ķ sambandi viš skatting av inntųku av kolvetnisvirksemi
(Kolvetnisskattafyrisitingarlógin)

A. Upprunauppskot
B. 1. višgerš
C. Nevndarskjųl
D. Įlit
E. 2. višgerš
F. 3. višgerš

Įr 1999, 22. december, legši  Karsten Hansen, landsstżrismašur, vegna landsstżriš fram soljóšandi

 

Uppskot

til

lųgtingslóg um įlķkning, innkrevjing, eftirlit o.a. ķ sambandi viš skatting av inntųku av kolvetninsvirksemi
(Kolvetnisskattafyrisitingarlógin)

 

Kapittul 1
Vanligar reglur

§ 1. Undir hesa lóg koma ųll, sum verša sett ķ skatt eftir reglunum ķ lųgtingslóg um skatt av inntųkum av kolvetnisvirksemi.
Stk. 2. Vanligu reglurnar ķ skattalóggįvuni um at lata inn sjįlvuppgįvu, įlķkning, rętt til kęru, eftirlit, innkreving og revsing eru galdandi viš teimum broytingum, iš henda lųgtingslóg hevur viš sęr.

Kapittul 2
Įlķkning

§ 2. Skattskyldug, sum koma undir kolvetnisskattalógina, verša sett ķ skatt av Toll- og Skattarįš Fųroya. Tey verša sett ķ skatt av:

1) inntųku, sum kemur undir kapitul 2 ķ kolvetnisskattalógini og

2) ašrari inntųku, sum er skattskyldug her į landi.

Stk. 2. Toll- og Skattarįš Fųroya kann heimila Toll- og Skattstovu Fųroya at śtinna myndugleikan sambęrt stk. 1.

§ 3. Tį fullfķggjaš sjįlvuppgįva er latin inn, og skattavaldiš ętlar at lķkna ašra peningaupphędd enn ta sjįlvuppgivnu, skal skattavaldiš skrivliga boša tķ skattskylduga frį hesum og geva honum hųvi til skrivliga ella munnliga at geva til kennar įskošan sķna um ętlašu broytingina. Ķ slķkum fųrum og ķ fųrum, tį įlķknaš veršur, uttan at fullfķggjaš sjįlvuppgįva er latin inn, skal tann skattskyldugi hava skrivliga og grundgivna frįbošan um įlķkningina saman viš kęruvegleišing.
Stk. 2. Hevur skattavaldiš gjųrt eina įlķkning, kann taš sjįlvbošiš ella eftir įheitan frį tķ skattskylduga taka hana upp til nżggja višgerš og broyta hana. Skattavaldiš kann tó ikki broyta eina įlķkning, sum Landsskattakęrunevndin hevur gjųrt śrskurš um. Įšrenn skattavaldiš broytir eina įlķkning, skal tann skattskyldugi hava hųvi til skrivliga ella munnliga at geva til kennar įskošan sķna. Tann skattskyldugi skal hava skrivliga og grundgivna frįbošan um slķkar broytingar saman viš kęruvegleišing.

Kapittul 3
Skattur av inntųkum av kolvetnisvirksemi

§ 4. Skattur av inntųkum av kolvetnisvirksemi, sum kemur undir kapittul 2 ķ kolvetnisskattalógini, fellur til gjaldingar ķ trimum eins stórum gjųldum, tann 1. oktober, 1. november og 1. desember ķ įrinum aftanį inntųkuįriš, jbr. § 16.
Stk. 2. Um broyting veršur gjųrd, sum hevur viš sęr, at įlķknaši skatturin veršur hękkašur, fellur hękkingin til gjaldingar tann 1. ķ mįnašinum aftanį, at skattarokning er send śt viš gjaldsfreist til 20. ķ mįnašinum. Veršur hesin skattur og skattur sambęrt stk. 1 ikki goldin ręttstundis, veršur afturat upphęddunum įrlig renta skuldskrivaš frį gjaldkomudegnum, svarandi til ta til eina og hvųrja tķš verandi diskonto hjį danska tjóšbankanum umframt 2%.
Stk. 3. Um broyting veršur gjųrd, sum hevur viš sęr, at įlķknaši skatturin veršur lękkašur, skal ov nógv goldna upphęddin vera afturgoldin įšrenn tann 20. ķ mįnašinum aftanį, at frįbošanin er send śt. Av tķ ov nógv goldna skattinum veršur įrlig renta góšskrivaš frį gjalddegi, svarandi til ta til eina og hvųrja tķš verandi diskonto hjį danska tjóšbankanum umframt 2%. Įšrenn ov nógv goldni skatturin veršur śtgoldin, skal hann mótroknast ķ mųguligum skattum, avgjųldum og rentum, sum landskassin eigur į hjį tķ skattskylduga. Mótrokning kann eisini fremjast fyri falnar skattir, avgjųld og rentur til landskassan, sum tann skattskyldugi įbyrgdast fyri eftir § 12 ķ hesi lóg.

Kapittul 4
Skattur av lųnarinntųku

§ 5. Skattur av inntųku eftir reglunum ķ § 11, stk. 2, ķ kolvetnisskattalógini veršur kravdur inn į tann hįtt, at hann, sum rindar A-inntųkuna (tann įvķsingarskyldugi), skal įvķsa bruttoupphęddina um eitt av landsstżrinum góškent avrokningarstaš. Reglurnar um A-inntųku ķ kapittul 6 ķ skattalógini eru galdandi fyri tann įvķsingarskylduga ķ tann mun, tęr ikki ganga ķmóti reglunum ķ hesi lųgtingslóg og kolvetnisskattalógini.
Stk. 2. Įšrenn A-inntųka kann śtgjaldast, skulu bęši tann įvķsingarskyldugi og lųntakarin vera skrįsettir hjį skattavaldinum. Landsstżrismašurin kann įseta neyvari reglur um įvķsing, śtrokning, innkrevjing o.a.

Kapittul 5
Skyldu at geva upplżsingar

§ 6. Loyvishavari hevur skyldu til ókravdur at savna saman og lata skattavaldinum allar upplżsingar, sum eru kravdar eftir §§ 7 og 8 ķ hesi lóg, og sum višvķkja teimum skattskyldugu, sum sambęrt loyvi hansara reka virksemi, iš kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini, sum arbeišstakarar ella lųntakarar.
Stk. 2. Loyvishavari eftir hesi lóg er hann, sum sambęrt lųgtingslóg um kolvetnisvirksemi hevur fingiš loyvi til, og sum setir ķ verk forkanningar, leiting eftir og framleišslu av kolvetnum.
Stk. 3. Landsstżrismašurin kann fyriseta neyvari reglur um skylduna hjį loyvishavara at savna saman upplżsingar eftir stk. 1.

§ 7. Skattskyldug, sum reka virksemi, iš kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini, skulu ókravd lata avvaršandi loyvishavara eftir § 6, stk. 2, upplżsingar um arbeišsavtalur, iš tey gera viš persónar ella felųg v.m.
Stk. 2. Upplżsingarskyldan eftir stk. 1 fevnir um, hvat slag av arbeiši avtala er gjųrd um, navn į persóni ella felag, sum ger arbeišiš, mųguligt virkistal, nęr og hvar arbeišiš veršur gjųrt, sįttmįlaupphędd, tann vęntaša śtgoldna lųnarupphęddin tilsamans saman viš avriti av mųguligari skrivligari arbeišsavtalu.

§ 8. Arbeišsgevari, sum rekur virksemi, iš kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini, skal ókravdur lata avvaršandi loyvishavara eftir § 6, stk. 2, upplżsingar um persónar, hann hevur ķ starvi, og sum arbeiša į teimum ųkjum, sum nevnd eru ķ § 1 ķ kolvetnisskattalógini.
Stk. 2. Upplżsingarskyldan eftir stk. 1 fevnir um navn starvsfólksins, fųšingardag, mųguligt persóntal, bśstaš, skattligan heimstaš, navn arbeišsgevarans og mųguligt virkistal hansara, arbeišsplįss, slag av arbeiši, og hvussu leingi arbeišiš vęntast at vara, sum starviš beinleišis hevur samband viš.

§ 9. Tį loyvishavari eftir § 6, stk. 2, ger arbeišsavtalu, sum er umrųdd ķ § 7, ella hevur ķ starvi persónar, sum umrųddir eru ķ § 8, hevur hann samsvarandi skyldu til ókravdur at lata skattavaldinum tęr ķ §§ 7 og 8 nevndu upplżsingar.
Stk. 2. Upplżsingar sambęrt §§ 7 og 8 skulu latast skattavaldinum ķ seinasta lagi 14 dagar aftanį, at arbeišiš er byrjaš.
Stk. 3. Um tęr ķ §§ 7 og 8 nevndu upplżsingar ikki verša latnar skattavaldinum ręttstundis, kann skattavaldiš leggja į dagliga sekt fyri at tvinga innlating av upplżsingunum.

§ 10. Flogfelųg, reišarķ og ašrar flutningsfyritųkur hava skyldu til ókravd at lata skattavaldinum nųvn į feršafólkum, sum tey flyta til og frį ųkjum, har virksemi veršur rikiš, sum kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini.
Stk. 2. Landsstżrismašurin kann įseta neyvari reglur fyri, hvussu og nęr hesar upplżsingar skulu latast.

Kapittul 6
Eftirlit

§ 11. Skattavaldiš kann uttan ręttarśrskurš og uttan at siga frį frammanundan koma į stašiš fyri at fremja eftirlit og śtvega upplżsingar, sum, taš heldur, eru neyšugar fyri at fremja skatta- og avgjaldseftirlit eftir reglunum ķ hesi lóg, kolvetnisskattalógini ella ašrari skatta- og avgjaldslóggįvu.

Kapittul 7
Įbyrgd av at rinda skatt og avgjųld til landskassan

§ 12. Įvķsingarskyldug, sum ikki gera sķna skyldu, tį lųn veršur įvķst, ella įvķsa ov lķtla upphędd, įbyrgjast beinleišis mótvegis skattavaldinum fyri gjalding av ķrestandi falnum skattum og rentum.
Stk. 2. Loyvishavari eftir § 6, stk. 2, įbyrgist til fulnar fyri ógoldnar skattir, avgjųld og falnar rentur sambęrt kolvetnisskattalógini og ašrari skattalóggįvu, sum arbeišstakari hansara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans ella undirarbeišstakari ķ seinna liši skylda landskassanum.
Stk. 3. Kann eitt skattakrav móti einum arbeišstakara, sum hevur skattskyldu eftir kolvetnisskattalógini, ikki gerast nįgreiniliga upp, tķ tann skattskyldugi hevur ikki latiš inn fullfķggjaša sjįlvuppgįvu ella ikki hildiš ašrar skyldur sambęrt skattalóggįvuni, kann skattavaldiš įseta kraviš til at vera 5% av sįttmįlaupphęddini fyri avvaršandi arbeišstųku.

§ 13. Skyldugir skattir, avgjųld og falnar rentur fella til gjaldingar tann 1. ķ mįnašinum aftanį, at skattavaldiš hevur sett krav fram um gjalding viš gjaldsfreist til 20. ķ mįnašinum.

Kapittul 8
Sjįlvuppgįvan v.m.

§ 14. Sjįlvuppgįvan fyri inntųkuįriš veršur latin inn ķ seinasta lagi 1. juni ķ įrinum aftan į inntųkuįriš. Skattavaldiš letur gera oyšublųš, sum skulu nżtast av tķ skattskylduga, tį inntųkan veršur sjįlvuppgivin.
Stk. 2. Landsstżrismašurin kann įseta reglur um innlating av upplżsingum og reglur um śtgreiningar av roknskapartilfari, sum skal latast inn viš sjįlvuppgįvuni.
Stk. 3. Lųntakarar, sum rinda bruttoskatt eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, skulu ikki lata inn sjįlvuppgįvu.

Kapittul 9
Kęra og ręttarsókn

§ 15. Tann, sum er settur ķ skatt eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, hóast hann eisini er settur ķ skatt eftir reglunum ķ skattalógini, kann kęra skattsetingina til Landsskattakęrunevndina eftir reglunum ķ §§ 24 og 25 ķ lųgtingslóg um Toll- og Skattafyrisiting.
Stk. 2. Tann, sum er settur ķ skatt eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, ella Toll- og Skattarįš Fųroya kann skjóta śrskurš hjį Landsskattakęrunevndini inn fyri Fųroya rętt. Ķ slķkum fųrum skal stevning latast ręttinum innan eitt įr eftir śrskurš Landsskattakęrunevndarinnar.
Stk. 3. Toll- og Skattarįš Fųroya er rętti stevndi ķ mįlum, sum verša skotin inn fyri Fųroya rętt.

Kapittul 10
Ašrar įsetingar

§ 16. Inntųkuįriš hjį teimum, sum eru skattskyldug eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, er įlmanakkaįriš.

§ 17. Skattskyldug, sum koma undir reglurnar ķ kapittul 2 ķ kolvetnisskattalógini, skulu goyma roknskapir og ųll skjųl, sum hoyra til ķ 10 įr aftanį enda roknskaparįrsins. Hevur tann skattskyldugi loyvir ella ręttindi, sum vara longri enn 10 įr, eru fyri sama tķšarskeiš galdandi reglurnar um įlķkning, upplżsingar, eftirlit og įbyrgd eftir hesi lóg, kolvetnisskattalógini og skatta- ella avgjaldslóggįvuni annars.

§ 18. Landsstżrismašurin kann įseta reglur um, hvussu skattskylduga inntųkan skal gerast upp, og hvussu roknskapargrundarlagiš skal vera, um einki er įsett ķ galdandi lóggįvu.

Kapittul 11
Gildiskoma

§ 19. Henda lųgtingslóg kemur ķ gildi dagin eftir, at hon er kunngjųrd.

Almennar višmerkingar
Eftir Kolvetnisskattalógini veršur skattlagt alt virksemi į fųroyskum ųki, sum hevur viš forkanning, leiting og framleišslu av kolvetnum og av virksemi knżtt at hesum.

Eftir nevndu lóg veršur vanliga skyldan til at rinda skatt til landskassan vķškaš, so ųll, sum į fųroyskum ųki (sjóųkiš og meginlandsstųšiš ķroknaš) hava viš kolvetnisvirksemi at gera, ella virksemi, sum er knżtt at hesum virksemi, koma undir skyldu til at rinda skatt til landskassan, hóast tey eftir verandi skattalóggįvu ikki hava hesa skyldu.

Endamįliš viš hesum uppskoti er at įseta reglur um, hvussu skattskyldan eftir kolvetnisskattalógini skal fyrisitast. Fyrisitingin av hesi skattskyldu snżr seg ķ hųvušsheitum um: 1. įlķkning, 2. hvussu og nęr įlķknaši skatturin skal gjaldast, 3. skylduna at geva upplżsingar, 4. eftirlitsmųguleikan hjį skattavaldinum, 5. hvųr įbyrgist fyri skatta- og avgjaldskrųvum landskassans, 6. sjįlvuppgįvu, 7. kęrumųguleika og ręttarsókn og 8. ašrar įsetingar.

Hóast endamįliš viš hesum lógaruppskotiš er at įseta, hvussu skattskyldan sambęrt kolvetnisskattalógini skal umsitast, so er taš kortini so, at vanligu reglurnar ķ skattalóggįvuni um fyrisiting av skattskylduni eisini eru galdandi fyri skatting av kolvetnisvirksemi, um hetta lógaruppskot ikki įsetir annaš. Viš ųšrum oršum eru vanligu reglurnar ķ skattalóggįvuni um fyrisiting av skattskylduni eisini galdandi fyri skatt av kolvetnisvirksemi, um einki veršur sagt um spurningin ķ hesum lógaruppskoti.

Įlķkning
Skotiš veršur upp, at Toll- og Skattarįš Fųroya veršur įlķknandi myndugleiki, men at rįšiš kann heimila Toll- og Skattstovu Fųroya at śtinna henda myndugleika.

Skattgjaldari, sum veršur lķknašur eftir hesum lógaruppskoti, veršur settur ķ skatt av allari inntųku, sum er skattskyldug ķ Fųroyum. Hevur ein skattgjaldari inntųku, sum fyri ein part er skattskyldug sambęrt kolvetnisskattalógini og fyri ein part er skattskyldug sambęrt vanligu skattalóggįvuna, so skal hann setast ķ skatt av allari inntųku sķni av Toll- og Skattarįš Fųroya.

Tey, sum verša lķknaš eftir hesum uppskoti, verša sostatt loyvishavarar og t.d. undirarbeišstakarar teirra og śtlendingar, sum koma at arbeiša į fųroyskum ųki fyri śtlendskar arbeišsgevarar.

Skotiš veršur upp, at skattavaldiš altķš skrivliga skal boša hinum skattskylduga frį, tį taš ętlar at broyta skattskyldugu inntųkuna, so hann fęr hųvi til at geva til kennar įskošan sķna um ętlan skattavaldsins. Avgerš skattavaldsins skal somuleišis altķš vera skrivlig og grundgivin, og kęruvegleišing skal altķš latast saman viš henni.

Hvussu og nęr įlķknaši skatturin skal gjaldast
Skattur av inntųku av kolvetnisvirksemi, sum kemur undir kapittul 2 ķ kolvetnisskattalógini, fellur til gjaldingar ķ trimum eins stórum gjųldum tann 1. oktober, 1. november og 1. desember įriš eftir inntųkuįriš (sum er įlmanakkaįriš frammanundan).

Slķkar inntųkur eru: fyrsta sųla av framleiddum kolvetnum, inntųka, sum er įsett sum ein partur av framleiddum kolvetnum ella viršinum į tķ, vinningur ella tap viš beinleišis ella óbeinleišis at lata frį sęr loyvisbręv, loyvi ella ręttindi til at forkanna, leita eftir ella framleiša kolvetni, vinning ella tap viš sųlu av rakstrargųgnum, skipum og bygningum, sum bert verša nżtt ķ sambandi viš forkanningar- og leitingarvirksemi og til framleišsluna av kolvetni.

Skatturin av hesum inntųkum fer allur ķ landskassan. Skattaprosentiš er taš sama sum fyri partafelųg - ķ lųtuni 27%, og taš ger ongan mun, um hin skattskyldugi er eitt felag, ella talan er um eitt persónliga rikiš virki. Inntųka av hesum slagi veršur gjųrd upp fyri seg, og inntųkuskatturin veršur roknašur serstakt av hesi inntųku.

Ķ okkara grannalondum, sum skatta inntųkur frį kolvetnisvirksemi, veršur kravt, at fyribilsskattur skal rindast av hesum inntųkum.

Hetta lógaruppskotiš hevur viš sęr, at eingin fyribilsskattur veršur rindašur, men at skatturin veršur goldin įriš eftir ķ trimum gjųldum įvikavist 1. oktober, 1. november og 1. desember. Hetta er sama skipan, sum ķ dag er galdandi fyri partafelųg, sum eru skrįsett ķ Fųroyum. Talan er sostatt um reglur, sum ķ mun til onnur lond geva fyrimunir til tey, iš skulu rinda skatt av inntųkum frį kolvetnisvirksemi ķ Fųroyum.

Skotiš veršur upp at skuldskriva skattakrųv, sum verša goldin ov seint og skattakrųv, sum verša stovnaš, tķ ein broytt įlķkning hevur viš sęr, at skatturin hękkar, viš einari įrligari rentu svarandi til diskontoina hjį danska tjóšbankanum umframt 2%. Av ov nógv goldnum skatti veršur frį gjalddegnum góšskrivaš įrlig renta viš sama prosenti.

Skattur av lųnarinntųku
Lųntakarar, sum koma inn į fųroyskt ųki at arbeiša fyri śtlendskar arbeišsgevarar, rinda ein endaligan bruttoskatt eftir reglunum, sum eru įsettar ķ kolvetnisskattalógini, og skulu ikki lata inn sjįlvuppgįvu.

Bruttoskatturin er sambęrt nevnda uppskoti įsettir til at vera 35% av bruttoinntųkuni.

Eftir nśgaldandi skattareglum ber ikki til at krevja, at arbeišsgevari, sum ikki hevur heimating ķ Fųroyum, skal įvķsa lųnir gjųgnum fųroysku skattaskipanina, so skattur į tann hįtt kann verša afturhildin. Men ķ hesum uppskoti veršur męlt til, at arbeišsgevari, hóast hann ikki hevur heimating ķ Fųroyum, skal įvķsa inntųkur til persónar, sum ikki hava fulla skattskyldu til Fųroya, og sum koma į fųroyskt ųki at arbeiša, um eitt av landsstżrinum góškent avrokningarstaš. Į henda hįtt koma hesir persónar at rinda ein endaligan samtķšarskatt upp į 35% av bruttoinntųkuni.

Sum ein beinleišis avleišing av hesum veršur męlt til, at bęši arbeišsgevari og lųntakari skulu skrįseta seg hjį skattavaldinum, įšrenn A-inntųka kann śtgjaldast.

Skotiš veršur upp, at hin įvķsingarskyldugi, sum ikki ger sķna skyldu, tį lųn veršur įvķst ella įvķsur ov lķtla upphędd, įbyrgist beinleišis mótvegis skattavaldinum fyri gjalding av ķrestandi skattum og rentum.

Men afturat hesum veršur skotiš upp, at avvaršandi loyvishavari til fulnar kemur at įbyrgjast fyri ógoldin skattakrųv, sum arbeišstakari hansara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans skylda landskassanum. Hetta hevur viš sęr, at loyvishavarin kann verša kravdur eftir teimum skattum, sum ikki verša goldnir av framman fyri nevndu A-inntųkum. Nišanfyri veršur greitt meira frį, hvųr hevur įbyrgd av at rinda skatt og avgjųld til landskassan eftir hesum uppskoti.

Skyldu at geva upplżsingar
Treytin fyri at hava eina skattafyrisiting, sum bęši skattaborgarar og myndugleikar kunnu vera nųgdir viš, er, at grundarlagiš fyri einari ręttari įlķkning er til stašar. Landsstżriš leggur tķ stóran dent į at skipa fyri einari mannagongd, sum hevur viš sęr, at tęr upplżsingar frį skattgjaldarunum, sum eru neyšugir fyri at rųkka hesum endamįli, fįst til vega į ein einfaldan og tryggan hįtt.

Royndirnar frį śtlondum vķsa, at kolvetnisvirksemi vanliga er bygt upp sum ein stigskipan, har ein ella fleiri loyvishavarar gera avtalur (skrivligar ella munnligar) viš undirarbeišstakarar, sum so aftur gera avtalur (skrivligar ella munnligar) viš ašrar undirarbeišstakarar. Hetta ger, at taš kann gerast neyšugt at halda skil į nógvum arbeišstakarum og uppaftur fleiri lųntakarum fyri hvųrt loyvi, sum giviš veršur til at śtinna kolvetnisvirksemi.

Skotiš veršur tķ upp, at loyvishavari ókravdur skal hava skyldu mótvegis skattavaldinum at savna saman og lata inn allar neyšugar upplżsingar frį teimum, sum vinna inntųkur sambęrt hesum loyvi.

Fyri at lętta um hesa skyldu veršur samstundis skotiš upp, at tey, sum reka skattskyldugt virksemi eftir kolvetnisskattalógini, og sum gera arbeišsavtalur sum arbeišsgevarar viš arbeišstakarar (t.d. avtalur um arbeišstųkur millum undirarbeišstakara hjį loyvishavara og undirarbeišstakara hjį undirarbeišstakaranum), ókravd skulu lata loyvishavaranum upplżsingar um, hvat slag av arbeiši avtala er gjųrd um, navn į persóni ella felag, sum ger arbeišiš, virkistal, nęr og hvar arbeišiš veršur gjųrt, sįttmįlaupphędd og ta vęntašu śtgoldnu lųnarupphęddina tilsamans saman viš avriti av mųguligari skrivligari avtalu.

Somuleišis veršur skotiš upp, at nevndu arbeišsgevarar, sum hava fólk ķ starvi į fųroyskum ųki, ókravdir skulu lata loyvishavaranum upplżsingar um navn starvsfólksins, fųšingardag, mųguligt persóntal, bśstaš, skattligan heimstaš, navn arbeišsgevarans og mųguligt virkistal hansara, arbeišsplįss, slag av arbeiši, og hvussu leingi arbeišiš varir, sum starviš beinleišis hevur samband viš.

Nevndu upplżsingar skulu latast skattavaldinum ķ seinasta lagi 14 dagar aftanį, at arbeišiš er byrjaš.

Fyri at tryggja so fullfķggjašar upplżsingar sum mųguligt, veršur skotiš upp, at eisini flogfelųg, reišarķ og ašrar flutningsfyritųkur hava skyldu til ókravd at lata skattavaldinum nųvn į feršafólkum, sum tey flyta til og frį ųkjum, har virksemi veršur rikiš, sum kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini.

Skotiš veršur upp, at landsstżrismašurin kann įseta neyvari reglur fyri, hvussu og nęr hesar fyritųkur skulu lata upplżsingarnar frį sęr.

Eftirlit
Fyri at skattavaldiš kann vissa seg um, at upplżsingarskyldan veršur hildin, og at upplżsingarnar eru ręttar, veršur skotiš upp, at taš skal hava ein lógarfestan rętt at fara į stašiš hjį hinum skattskylduga at fremja slķkt eftirlit uttan at bišja ręttin um loyvi frammanundan.

At kunna gera eftirlitiš į stašnum merkir, at skattavaldiš ótarnaš skal hava atgongd til ųll hųlir, skjalagoymslur o.a. hjį hinum skattskylduga. Hóast taš veršur skotiš upp, at skattavaldiš kann gera eftirlitiš uttan at siga frį frammanundan, so veršur roknaš viš, at skattavaldiš kemur at boša frį frammanundan, sum vanligt er, og at etirlitiš veršur framt sambęrt góšum fólka- og fyrisitingarsiši.

Įbyrgd av gjalding av skatti og avgjųldum
Skotiš veršur upp, at loyvishavari til fulnar įbyrgist fyri ógoldnar skattir, avgjųld og falnar rentur, sum arbeišstakari hansara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans og undirarbeišstakari ķ ųllum seinni lišum skyldar landskassanum.

Somuleišis veršur skotiš upp, at loyvishavari eisini beinleišis įbyrgist mótvegis skattavaldinum fyri gjalding av ķrestandi falnum skattum og rentum, sum arbeišstakari hansara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans og undirabeišstakari ķ ųllum seinni lišum sum įvķsingarskyldugur skyldar landskassanum, tķ hann ikki til fulnar hevur gjųrt sķna skyldu, tį lųn veršur įvķst, ella įvķsir ov lķtla upphędd.

Viš hesum veršur - į sama hįtt sum višvķkjandi upplżsingum - įlagt loyvishavara eina ųkta skyldu til at įbyrgjast fyri skattakrųvum hjį ųllum teimum, sum arbeiša fyri hann sum arbeišstakarar og undirarbeišstakarar ķ ųllum seinni lišum. Grundgevingin er, at eyškenni fyri hesa vinnu eru lutfallsliga stór fķggjarlig įhugamįl, har fyritųkur velja at loysa arbeišsuppgįvur ķ samtųkum, sum, serliga tį taš snżr seg um kolvetnisframleišslu, eru uppbygd ķ stórar og torgreiddar stigskipanir.

Tį taš snżr seg um skuld til landskassan, sum er ķkomin, tķ ein arbeišstakari hjį loyvishavara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans ella undirarbeišstakari ķ seinna liši ikki hevur latiš skattavaldinum fullfķggjaša sjįlvuppgįvu viš teirri avleišing, at skattakraviš ikki kann gerast nįgreiniliga upp, kann skattavaldiš įseta krav, sum er 5% av sįttmįlaupphęddini fyri avvaršandi arbeišstųku. Slķkt peningakrav fellur til gjaldingar beinanvegin, taš er frįbošaš.

Er stųšan hon, at skattgjaldarin ikki rindar kraviš beinanvegin og er rżmdur av fųroyskum ųki, hvķlir gjaldskyldan į loyvishavaranum.

Loyvishavari įbyrgist fyri skyldugar skattir, avgjųld og falnar rentur, sum arbeišstakari hjį loyvishavara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans og undirarbeišstakarar ķ ųllum seinni lišum skylda landskassanum. Kraviš fellur til gjaldingar tann 1. ķ mįnašinum, aftanį at skattakraviš er sett fram viš gjaldsfreist til 20. ķ mįnašinum.

Hesar serligu skyldur, sum skotnar verša upp at įleggja loyvishavara, er ein beinleišis avleišing av royndunum, sum śtlendskar fyrisitingar hava gjųrt. Royndir ķ ųšrum londum vķsa t.d., at umleiš 20% av undirarbeišstakarunum sleppa sęr avstaš aftur uttan at gera sķna skyldu. Tķ veršur mett, at skilabest er at leggja įbyrgdina fyri gjalding av mųguligum eftirstųšum į loyvishavaran. Hugsast kann, at taš veršur sera trupult at fyrisita eina innkrevjingarskipan, sum skal krevja ógoldin gjųld inn frį virkjum, sum eru heimahoyrandi ķ fjarskotnum londum.

Gerst neyšugt hjį skattavaldinum at innheita skattakrųv viš ręttarsókn, skuldi hetta latiš seg gjųrt uttan trupuleikar, tį loyvini eftir lógini um kolvetnisvirksemi verša treytaš av, at avvaršandi loyvishavari skal hava varnarting ķ Fųroyum.

Sjįlvuppgįvan v.m.
Lųntakarar, sum eftir kolvetnisskattalógini skulu rinda bruttoskatt til Fųroya, skulu ikki lata inn sjįlvuppgįvu.

Ųll onnur, sum eru skattskyldug eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, skulu lata inn sjįlvuppgįvu ķ seinasta lagi 1. juni įriš eftir inntųkuįriš.

Skattavaldiš ger serligt oyšublaš at sjįlvuppgeva inntųkuna į, og landsstżrismašurin kann įseta reglur um innlating av upplżsingum og śtgreining av roknskapartilfari, sum skal latast inn viš sjįlvuppgįvuni.

Kęra og ręttarsókn
Tann, sum veršur settur ķ skatt eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, kann kęra skattsetingina til Landsskattakęrunevndina. Tęr kommunalu skattakęrunevndirnar kunnu sostatt ikki višgera kęrur um skattseting av virksemi, sum veršur skattaš eftir kolvetnisskattalógini.

Einki er tó til hindurs fyri, at tann, sum er settur ķ skatt, leggur eina skattseting fyri Fųroya rętt uttan fyrst at hava lagt spurningin fyri Landsskattakęrunevndina. Veršur ein skattseting lųgd fyri Fųroya rętt, er mótparturin Toll- og Skattarįš Fųroya.

Ynskir tann, sum er settur ķ skatt, ella Toll- og Skattarįš Fųroya at skjóta ein śrskurš hjį Landsskattakęrunevndini inn fyri Fųroya rętt, skal stevning latast ręttinum innan eitt įr eftir śrskurš Landsskattakęrunevndarinnar.

Ašrar įsetingar
Skotiš veršur upp, at inntųkuįriš hjį teimum, sum eru skattskyldug eftir kolvetnisskattalógini, er įlmanakkaįriš, uttan mun til um hin skattskyldugi er ein likamligur persónur ella ein lųgfrųšiligur persónur.

Tey, sum eru skattskyldug eftir kapittul 2 ķ kolvetnisskattalógini, skulu goyma roknskapir og ųll skjųl, sum hoyra til, ķ 10 įr aftanį enda roknskaparįrsins. Hevur tann skattskyldugi loyvir ella ręttindi, sum vara 10 įr ella longur, hevur skattavaldiš fyri sama tķšarskeiš rętt til at taka avgeršir um lķkning, rętt til at fįa upplżsingar og rętt til at śtinna eftirlit eftir hesum lógaruppskoti, eins og reglurnar um įbyrgd fyri skatta- og avgjaldskrųvum eftir hesum lógaruppskoti, kolvetnisskattalógini og skatta- og avgjaldslóggįvuni annars hava gildi fyri sama tķšarskeiš.

Landsstżrismašurin fęr eftir uppskotinum heimild til at įseta nęrri reglur um, hvussu gerast skal upp skattliga, og hvussu roknskapargrundarlagiš skal vera ķ teimum fųrum, galdandi lóggįva ikki er nųktandi. Her veršur hugsaš um tey serligu višurskifti, sum kunnu gera seg galdandi, tį taš snżr seg um roknskapirnar hjį teimum, sum reka kolvetnisvirksemi. Royndir hjį grannalondum okkara vķsa, at slķkir roknskapir kunnu vera sera torgreiddir, og at taš kann gerast neyšugt hjį landsstżrismanninum at hava lógarheimild til at įseta tęr reglur, sum tųrvur veršur mettur į ķ slķkum fųrum.

Fķggjarligar og fyrisitingarligar avleišingar
Tį tosaš veršur um tęr fķggjarligu og fyrisitingarligu avleišingarnar av lógaruppskotinum, skal partvķst verša vķst į višmerkingarnar til uppskotiš um kolvetnisskattalóg, har mett varš um mųguligt framtķšar virksemi į fųroyskum ųki og partvķst taš, sum greitt veršur frį nišanfyri um uppgįvuna hjį skattaumsitingini.

Enn eru eingi loyvi givin til at forkanna, leita eftir ella framleiša kolvetni, men verša loyvi givin ķ nęstu framtķš, er neyšugt at hyggja eftir tųrvinum og fųrleikanum hjį verandi manning hjį Toll- og Skattstovuni.

Skal fųroysk arbeišsmegi nżtast ķ komandi fyrisiting av kolvetnisskattaskipanini, er neyšugt at hugsa um at menna kunnleikan hjį verandi starvsfólkum, eitt nś viš eftirśtbśgving ella upplęring hjį ella av kolvetnisskattafyrisitingum ķ okkara grannalondum.

Hóast skattafyrisitingin er mannaš viš dugnaligum og įgrżtnum starvsfólki, er neyšugt at įsanna, at ov fį hava tann fųrleika, sum krevst fyri at višgera roknskapir og višurskifti hjį altjóša fyritųkum. Nevnast kann, at ķ grannalondum okkara eru hesi stųrv mannaš viš fólki, sum hava kandidatprógv frį hęgri lęrustovni og royndum skattagrannskošarum viš góšum mįlsligum fųrleika.

Ilt er at meta um, hvųr tųrvurin veršur her ķ Fųroyum. Taš veldst um, nęr og hvussu stórt virksemiš veršur į fųroyska ųkinum. Ętlanin er tķ at kanna tųrvin, soleišis at tann fyrisiting, sum tųrvur veršur į, lagar seg til taš virksemi, sum kann vęntast. Hugast kann, at fleiri skip koma inn į ųkiš at skjóta seismik, og umborš į teimum eru bęši felųg, sum taka sęr av teimum ymisku uppgįvunum, og persónar, sum gera taš vanliga arbeišiš fyri hesi felųg. Tį Fųroyar nś hava ręttin til at skatta hetta virksemiš hjį loyvishavara og mųguligum arbeišstakara og undirarbeišstakara umframt lųnirnar til manningina umborš, er neyšugt at leggja soleišis tilręttis, at fyrisitingin kann taka ķmóti hesi uppgįvuni.

Veršur fariš undir leitingarvirksemiš, veršur neyšugt at taka onnur stig, tķ tį veršur tųrvur į at taka ķ móti skattgjaldarum, sum eru vanir at arbeiša ķ altjóša hųpi viš serfrųšingum į ųllum ųkjum.

Mett veršur, at ķ byrjanini veršur neyšugt at seta fólk av til at taka sęr av fyrisitingini av kolvetnisskattalógini og kolvetnisskattafyrisitingarlógini umframt, at tęr edv-skrįir, sum tųrvur er į, verša gjųrdar so hvųrt. Veršur kolvetni funniš, veršur mett, at tųrvurin į starvsfólki veršur munandi stųrri, og veršur kostnašurin tį eisini munandi hęgri.

Višmerkingar til tęr einstųku greinarnar

Til § 1

Reglurnar ķ hesum lógaruppskoti verša bert nżttar, tį įlķknaš veršur eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini. Taš ger tó ongan mun, um hin skattskyldugi hevur fulla ella avmarkaša skattskyldu eftir skattalógini eisini ella einans hevur skattskyldu eftir kolvetnisskattalógini. Nakrar av reglunum ķ hesum uppskoti verša einans galdandi fyri tey, sum bert koma at hava skattskyldu eftir kolvetnisskattalógini.

Ķ stk. 2 veršur stašfest, at galdandi skattalóggįva sum meginregla eisini er galdandi fyri tey, sum eru skattskyldug eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini. Lógaruppskotiš broytir og vķškar tęr vanligu reglurnar į teimum ųkjum, har mett veršur, at tųrvur er į hesum. Ķ uppskotinum eru reglurnar vķškašar, tį taš snżr seg um įbyrgd av, at upplżsingar verša latnar og av at falnir skattir og avgjųld verša goldin.

Til § 2

Įlķkningin av persónum, felųgum o.ų., sum reka kolvetnisvirksemi, veršur mett at seta stór krųv til skattafyrisitingina. Fyri at kunna uppbyggja neyšuga innlitiš ķ henda serstaka virkishįttin, og fyri at kunna savna tann neyšuga serkunnleikan innan lųgfrųši, bśskap og roknskap, veršur skotiš upp, at lķkningin veršur lųgd ķ eina lķkningareind fyri seg.

Skattgjaldari, sum veršur lķknašur eftir hesum uppskoti, veršur settur ķ skatt av allari inntųku, sum er skattskyldug ķ Fųroyum. Hevur hann inntųku, sum fyri ein part er skattsyldug eftir kolvetnisskattalógini og fyri ein part er skattskyldug eftir vanligu skattalóggįvuni, so skal hann setast ķ skatt av allari inntųku sķni av tķ serligu kolvetnislķkningareindini eftir reglunum ķ hesum lógaruppskoti.

Til § 3

Hevur skattskyldugi latiš inn fullfķggjaša sjįlvuppgįvu og roknskap, men skattavaldiš ętlar at lķkna ašra peningaupphędd enn ta sjįlvuppgivnu, skal tann skattskyldugi hava hųvi til, munnliga ella skrivliga, at bera fram įskošan sķna, įšrenn skattskylduga inntųkan veršur broytt. Sama er galdandi, um įlķkningin veršur framd eftir ętli, tķ hin skattskyldugi hevur ikki ręttstundis latiš inn fullfķggjaša sjįlvuppgįvu og roknskap. Hin skattskyldugi skal altķš kunnast um ręttin til at kęra.

Skattavaldiš hevur heimild til at taka eina įlķkning upp aftur til nżggja višgerš, bęši sjįlvbošiš og eftir įheitan frį hinum skattskylduga. Eins og įsett er frammanfyri, skal hin skattskyldugi fįa hųvi til at siga sķna hugsan, munnliga ella skrivliga, įšrenn mųgulig broyting veršur framd, og skal skattskyldugi altķš kunnast um ręttin til at kęra.

Til § 4

Skotiš veršur her upp, at skattskyldugir, sum hava inntųku av slķkum slagi, sum nevnt er ķ kapittul 2 ķ kolvetnisskattalógini, rinda skattin ķ trimum eins stórum gjųldum, tann 1. oktober, 1. november og 1. desember ķ įrinum aftanį inntųkuįriš, sum ķ § 16 er allżst sum įlmanakkaįriš. Inntųkurnar fevna um inntųku av fyrstu sųlu av framleiddum kolvetni, inntųku, sum er įsett sum ein partur av framleiddum kolvetni ella viršinum į tķ, vinning ella tap viš beinleišis ella óbeinleišis at lata frį sęr loyvisbręv, loyvi ella ręttindi til at forkanna, leita eftir ella framleiša kolvetni, vinningi ella tapi viš sųlu av rakstragųgnum, skipum og bygningum, sum bert verša nżtt ķ sambandi viš forkanningar- og leitingarvirksemi og til framleišsluna av kolvetni.

Eftir § 11, stk. 3, ķ kolvetnisskattalógini rinda hesir skattgjaldarar, lķkamikiš um hesir eru lųgfrųšiligir ella likamligir persónar, inntųkuskatt bert til landskassan viš einum įsettum prosenti, sum svarar til galdandi skattaprosent fyri partafelųg og onnur lķknandi felųg. Inntųkan veršur gjųrd upp fyri seg av hesum virksemi, og skatturin veršur roknašur fyri seg av hesi inntųkuni.

Veršur broyting gjųrd ķ įlķkningini, og hetta hevur viš sęr, at įlķknaši skatturin veršur hękkašur, fellur hękkingin til gjaldingar tann 1. ķ mįnašinum aftan į, at skattarokning er send. Gjaldsfreistin er uttan renturokning til tann 20. ķ mįnašinum. Veršur hinvegin ikki goldiš ręttstundis, veršur įrlig renta roknaš frį gjalddegnum.

Um įlķkning veršur broytt, og hetta hevur viš sęr, at įlķknaši skatturin veršur lękkašur, skal ov nógv goldna upphęddin afturrindast hinum skattskylduga innan 20. ķ mįnašinum aftan į, at frįbošanin er send. Um upphęddin ikki er śtgoldin ręttstundis, veršur įrlig renta góšskrivaš tķ skattskylduga frį gjalddegnum.

Skotiš veršur upp, at taš skal kunna lata seg gera at mótrokna skatt, sum skal afturgjaldast skattskylduga, ķ mųguligum skattum, avgjųldum og rentum, sum hann skyldar landskassanum, og eisini ķ krųvum, sum hann įbyrgist fyri, tķ ein undirarbeišstakari, sum loyvsihavari įbyrgist fyri, hevur sloppiš sęr undan at rinda falna skuld til landskassan.

Til § 5

Henda grein snżr seg um skattin hjį teimum śtlendingum, sum koma inn į fųroyskt ųki at arbeiša fyri śtlendskar arbeišsgevarar, sum ikki hava heimting ķ Fųroyum. Hesir persónar koma undir avmarkaša skattskyldu ķ Fųroyum og skulu eftir reglunum ķ § 11, stk. 2, ķ kolvetnisskattalógini rinda ein endaligan bruttoskatt upp į 35%. Slķk lųn skal į sama hįtt sum ašrar A-inntųkur rindast yvir eitt av landsstżrinum góškent avrokningarstaš. Tķ er her vķst į reglurnar ķ kapittul 6 ķ skattalógini um įvķsing av lųn um afturhaldsskipanina.

Bęši lųntakari og hin įvķsingarskyldugi skulu skrįseta seg hjį skattavaldinum, įšrenn lųnir kunnu śtgjaldast.

Landsstżrismašurin kann įseta neyvari reglur um įvķsing, śtrokning, innkrevjing o.a. Ķ slķkum reglum ber eisini til at įseta reglur um t.d. lųnarįvķsing ķ fremmandum gjaldoyra.

Til § 6

Tį talan er um kolvetnisvirksemi, er taš bygt upp sum ein stigskipan, har ein ella fleiri loyvishavarar gera avtalur ella sįttmįlar viš undirarbeišstakarar, sum so aftur, hvųr ķ sķnum lagi, gera avtalur ella sįttmįlar viš ašrar undirarbeišstakarar. Ofta kunnu taš vera fleiri tķggju ella upp aftur fleiri virkir ķ eini slķkari stigskipan, og hvųr av hesum hevur so ein hóp av lųntakarum ķ starvi. Hesar umstųšur hava so viš sęr, at haldast skal skil į nógvum arbeišsgevarum og uppaftur fleiri lųntakarum.

Skotiš veršur tķ upp, at loyvishavari ókravdur skal savna saman tęr upplżsingar, sum kravdar verša eftir hesum lógaruppskoti, frį teimum skattskyldugu, sum sambęrt loyvi hansara reka virksemi, iš kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini, og lata tęr til skattavaldiš. Hetta hevur so eisini viš sęr, at skattavaldiš hevur ikki fyri neyšini at fara śt til hvųnn einstakan arbeišsgevara, um okkurt er įfatt, men kann halda seg til loyvishavaran. Henda mannagongd veršur mett at kunna stimbra sjįlvseftirlitiš ķ stigskipanini.

Til § 7

Ķ hesi grein veršur įlagt skattgjaldarum (arbeišstakarum ella undirarbeišstakarum ķ ųllum lišum), sum reka virksemi, sum kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini, ókravd at geva loyvishavara nęrri tilskilašar upplżsingar um avtalur um arbeiši, sum hesir gera viš persónar ella felųg v.m. (arbeišstakarar ella undirarbeišstakarar ķ ųllum lišum).

Til § 8

Ķ hesi grein veršur įlagt arbeišsgevara, sum rekur virksemi, iš kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini, ókravdur at lata avvaršandi loyvishavara nęrri tilskilašar upplżsingar um persónar, hann hevur ķ starvi, og sum arbeiša į teimum ųkjum, sum nevnd eru ķ § 1 ķ kolvetnisskattalógini.

Til § 9

Loyvishavarin hevur sambęrt hesi grein skyldu til ókravdur at lata skattavaldinum upplżsingar um seg sjįlvan, sķnar undirarbeišstakarar og teir persónar, hann hevur ķ starvi. Talan er um somu upplżsingar, sum kravdar eru eftir §§ 7 og 8.

Hesar upplżsingar skal loyvishavarin lata skattavaldinum ķ seinasta lagi 14 dagar aftanį, at arbeišiš er byrjaš.

Letur loyvishavari ikki skattavaldinum tęr upplżsingar, sum umrųddar eru frammanfyri, ręttstundis, er skattavaldinum heimilaš at įleggja dagliga sekt fyri at tvinga innlating av teimum. Stųddin į dagligari sekt veršur įsett sambęrt vanligu reglunum ķ revsilógini, sum er ein upphędd, iš svarar til mešal dagsinntųkuna hjį avvaršandi, tó so, at stųddin į ognunum hjį avvaršandi og onnur višurskifti, sum hava įvirkan į gjaldsevnini, eisini kunnu hava įvirkan į, hvussu stór dagliga sektin skal vera.

Til § 10

Eftir hesi grein skulu flutningsfyritųkur hava skyldu til ókravdar at lata skattavaldinum nųvn į feršafólkum, sum tey flyta til og frį ųkjum, har virksemi veršur rikiš, sum kemur undir reglurnar ķ kolvetnisskattalógini. Landsstżrismašurin kann įseta neyvari reglur fyri, hvussu og nęr hesar upplżsingar skulu latast.

Til § 11

Ķ hesi grein veršur skotiš upp, at skattavaldiš fęr rętt til at fremja eftirlit į tann hįtt, at taš uttan ręttarśrskurš kann koma į stašiš fyri at śtvega sęr upplżsingar, sum, taš heldur, eru neyšugar fyri at fremja neyšugt skatta- og avgjaldseftirlit. At kunna gera eftirlit į stašnum merkir, at skattavaldiš ótarnaš skal hava atgongd til ųll hųlir, skjalagoymslur o.a. hjį tķ skattskylduga.

Hóast hesa reglu, so skal meginreglan framvegis vera, at skattavaldiš bošar frį eftrilitsvitjan ķ góšari tķš frammanundan, so skattgjaldarin fęr hųvi til at fyrireika seg til vitjanina.

Til § 12

Ķ višmerkingunum til § 6 er greitt frį stigskipanini innan kolvetnisvirksemi, og hvussu skotiš veršur upp, at loyvishavarin hevur skylduna mótvegis skattavaldinum at savna saman og lata tęr upplżsingar, sum lógaruppskotiš įsetir.

Ķ hesi grein veršur samsvarandi skotiš upp, at loyvishavari eisini įbyrgdast mótvegis skattavaldinum fyri gjalding av ķrestandi skattum, avgjųldum og falnum rentum, um so er, at hin skattskyldugi er arbeišstakari hjį loyvishavaranum ella undirarbeišstakari hjį fyrr nevnda arbeišstakara ella undirarbeišstakari ķ seinni liši.

Nevnda įbyrgd hjį loyvishavara loysir tó ikki arbeišstakarat hansara o.o. frį skyldum teirra mótvegis skattavaldinum, men įsetir hinvegin, at loyvishavarin įbyrgist solidariskt viš arbeišstakara, sum hann hevur gjųrt arbeišsavtalu viš, og undirarbeišstakarar ķ seinni lišum.

Męlt veršur til, at įvķsingarskyldugir, sum ikki fylgja reglunum um at įvķsa lųn um afturhaldsskipanina, ella lata verša viš at įvķsa fulla upphędd, įbyrgjast beinleišis fyri skattin av teirri ov lķtiš įvķstu lųnini. Talan kann eisini verša um at gera revsiįbyrgd galdandi eftir § 141 ķ skattalógini.

Um taš skuldi komiš fyri, at eitt skattakrav ikki kann gerast upp, tķ hin skattskyldugi ikki heldur skyldur sķnar sambęrt skattalóggįvuni, kann skattavaldiš įlķkna skattakraviš til at vera 5% av sįttmįlaupphęddini fyri avvaršandi arbeišstųku.

Talan kann t.d. vera um fyritųkur, iš reka atknżtt virksemi, sum hvųrki rinda pening ķ landskassan ella senda inn sjįlvuppgįvu. Royndirnar hjį myndugleikum ķ ųšrum londum eru, at umleiš 5. hvųr undirarbeišstakari fer avstaš aftur uttan at gera skyldur sķnar mótvegis skattavaldinum.

Tį avvaršandi loyvishavari eisini įbyrgist fyri slķkum skattakrųvum ķmóti undirarbeišstakarum, ber til at krevja hann eftir įsettu upphęddini upp į 5% av sįttmįlaupphęddini fyri arbeišstųkuna.

Nevndu 5% av sįttmįlaupphęddini svara til ein skatt, sum er 27% av skattskyldugu inntųkuni, tį henda veršur sett til 18,5% av sįttmįlaupphęddini fyri arbeišstųkuna.

Dųmi: Sįttmįlaupphędd kr. 1.000.000
5% kr. 50.000

Hetta svarar til, at skattskylduga inntųkan er 18,5% av kr. 1.000.000, t.e. kr. 185.000, og veršur skatturin 27% av kr. 185.000 ella kr. 50.000.

Til § 13

Skotiš veršur upp, at gjaldkomnir skattir, avgjųld og rentur falla til gjaldingar tann 1. ķ mįnašinum aftanį, at kraviš um gjaldingina er sett fram viš rentufrķari gjaldsfreist til 20. ķ mįnašinum.

Til § 14

Tey, sum eru skattskyldug eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, skulu lata inn sjįlvuppgįvu og roknskap ķ seinasta lagi 1. juni į įrinum aftanį, at roknskaparskeišiš, sum er įlmanakkaįriš, endar.

Lųntakarar, sum eftir kolvetnisskattalógini skulu rinda bruttoskatt til Fųroya, skulu tó ikki lata inn sjįlvuppgįvu.

Skattavaldiš ger serligt oyšublaš at sjįlvuppgeva inntųkuna į, og landsstżrismašurin kann įseta reglur um innlating av upplżsingum og śtgreining av roknskapartilfari, sum skal latast inn viš sjįlvuppgįvuni.

Til § 15

Tey, sum eru settir ķ skatt eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, kunnu kęra įlķkningarnar beinleišis til Landsskattakęrunevndina eftir somu reglum, sum įsettar eru ķ greinunum 24 og 25 ķ lųgtingslóg um Toll- og Skattafyrisiting.

Um ein avgerš frį Landsskattakęrunevndini gongur skattavaldinum ķmóti, kann Toll- og Skattarįš Fųroya royna mįliš ķ ręttinum. Ķ slķkum fųrum skal stevning latast ręttinum innan eitt įr, frį Landsskattanevndin tók avgerš. Gongur avgeršin ķmóti skattgjaldaranum, kann hann į sama hįtt og undir somu treytum royna mįliš ķ ręttinum.

Skattavaldiš veršur umbošaš av Toll- og Skattarįš Fųroya ķ ręttarmįlum.

Til § 16

Inntųkuskeišiš ella roknskaparskeišiš hjį teimum, sum eru sett ķ skatt eftir reglunum ķ kolvetnisskattalógini, er įlmanakkaįriš.

Til § 17

Męlt veršur til, at skattskyldug eftir kapittul 2 ķ kolvetnisskattalógini skulu goyma allar roknskapir, alt roknskapartilfar og ųll skjųl, sum hoyra til, ķ 10 įr aftanį enda roknskaparįrsins. Um hin skattskyldugi hevur fingiš loyvir ella ręttindir, sum vara longri enn 10 įr, hevur skattavaldiš fyri sama tķšarskeiš rętt til at fįa upplżsingar og rętt til at śtinna eftirlit eftir hesum lógaruppskoti, eins og reglurnar um įbyrgd fyri skatta- og avgjaldskrųv eftir hesum lógaruppskoti, kolvetnisskattalógini og skatta- og avgjaldslóggįvuni annars hava gildi fyri sama tķšarskeiš.

Til § 18

Landsstżrismašurin fęr eftir hesi grein heimild til at įseta reglur um, hvussu skattliga skal gerast upp, og hvussu roknskapargrundarlagiš skal vera ķ teimum fųrum, verandi lóggįva ikki er nųktandi. Her veršur hugsaš um tey serligu višurskifti, sum kunnu gera seg galdandi, tį taš snżr seg um roknskapirnar hjį teimum, sum reka kolvetnisvirksemi. Slķkir roknskapir kunnu vera sera torgreiddir. Tķ veršur skotiš upp, at landsstżrismašurin skal kunna įseta tęr reglur, sum tųrvur veršur hildin at vera į ķ slķkum fųrum.

Til § 19

Lógaruppskotiš er ętlaš at koma ķ gildi dagin eftir, at lógin er kunngjųrd.

1. višgerš 18. januar 2000. Mįliš beint ķ fķggjarnevndina, sum tann 2. februar 2000 legši fram soljóšandi

Į l i t 

Mįliš er lagt fram av landsstżrinum tann 22. desember 1999 og eftir 1. višgerš tann 18. januar 2000 beint ķ fķggjarnevndina.

Nevndin hevur višgjųrt mįliš į fundum 19. januar, 26. januar og 2. februar 2000. Undir višgeršini hevur nevndin havt fund viš Karsten Hansen, landsstżrismann, saman viš umbošum śr Fķggjarmįlastżrinum og Eyšun Elltųr, landsstżrismann.

Ein samd nevnd tekur undir viš uppskoti landsstżrisins tó viš smęrri broytingum.

Ķ § 4 veršur įsett, at tį iš ov seint veršur goldiš, so skal gjaldast renta svarandi til rentu Tjóšbankans + 2 %. Henda įseting er ikki samsvarandi tķ, sum er galdandi annars višvķkjandi rentu, tį iš ov seint veršur goldiš. Hesar reglur eru at finna ķ lóg nr. 638 frį 21.12.1977 "om renter ved forsinket betaling m.v.", sum hon er sett ķ gildi viš kgl. fyriskipan nr. 588 frį 04.11.1982 og broytt viš kgl. fyriskipan nr. 107 frį 27.02.1996. Eftir hesi lóg § 5 er rentusatsurin renta Tjóšbankans + 6 %. Men eftir lógini kann lųgmįlarįšharrin eftir samrįšing viš landsstżriš og tjóšbankan įseta ašra yvirrentu yvir rentu tjóšbankans annaš hvųrt įr. Hetta veršur so gjųrt alt eftir rentustųšuni annars ķ Fųroyum. Nevndin heldur, at ķ kolvetnisskattafyrisitingarlógini eiga at verša somu rentureglur galdandi sum annars ķ ųšrum višurskiftum, og at rentan ikki eigur at verša fastlęst til rentu tjóšbankans + 2 %.

Nevndin tekur undir viš grundregluni ķ § 12 um, at loyvishavari įbyrgist fyri ógoldnar skattir, avgjųld og falnar rentur sambęrt kolvetnisskattalógini og ašrari skattalóggįvu, sum arbeišstakari hansara ella undirarbeišstakari arbeišstakarans ella undirarbeišstakari ķ seinna liši skylda landskassanum. Nevdin heldur tó, at taš pśra greitt eigur at framganga av lógini, at hetta śtgjald loyvishavarans ikki kann dragast frį ķ roknskapi loyvishavarans soleišis, at samlaša śrslit landskassans gerst verri enn, um skattur upprunaliga var goldin av rętta viškomandi.

Samsvarandi hesum veršur sett fram soljóšandi  

b r o y t i n g a r u p p s k o t

  1. Ķ § 4 verša ķ stk. 2 og stk. 3 oršini "svarandi til ta til eina og hvųrja tķš verandi diskonto hjį danska tjóšbankanum umframt 2%" broytt til "samsvarandi lógini um at gjalda rentur, tį iš ov seint veršur goldiš"
  2. Ķ § 13 veršur sett inn sum nżtt stk. 2: "Stk. 2. Goldin peningakrųv eftir § 12, stk. 2, kunnu ikki dragast frį ķ śtrokning av inntųku, tį inntųkan skal nżtast til at rokna skatt ella avgjųld. Sama er galdandi fyri śtreišslur av at gera upp mųguliga fķggjarliga įbyrgd av skatti og avgjųldum, her ķroknaš śtreišslur av at veita trygd fyri skatta- og avgjaldskrųvum o.ų."

 

2. višgerš 8. februar 2000. Broytingaruppskot frį fķggjarnevndini til §§ 4 og 13 samtykt 28-0-0. Uppskotiš soleišis broytt samtykt 28-0-0. Uppskotiš fer soleišis samtykt til 3. višgerš.

3. višgerš 10. februar 2000. Uppskotiš, sum samtykt viš 2. višgerš, endaliga samtykt 27-0-0. Mįliš avgreitt.

Lms.j.nr. 688-32/99
Ll. nr. 16/2000 frį 14.02.2000