114 Uppskot til  lųgtingslóg um marknašarfųring

A. Upprunauppskot
B. 1. višgerš (Oršaskiftiš riggar ikki)
C. Įlit
D. 2. višgerš (Oršaskifti riggar ikki)

Įr 2008, 13. februar, lųgdu tingmenninir Jįkup Mikkelsen og Jacob Vestergaard vegna Fólkaflokkin, Kįri P. Hųjgaard og Kįri į Rógvi vegna Sjįlvstżrisflokkin og Bjųrn Kalsų og Johan Dahl vegna Sambandsflokkin fram soljóšandi

Uppskot

 

til

 

lųgtingslóg um marknašarfųring

 

Kapittul 1

Endamįl og lógarųki  
 

Góšur marknašarfųringssišur

 § 1. Tey, iš smbrt. § 2 eru umfataš av hesi lóg, skulu sżna góšan marknašarfųringssiš viš atliti til brśkaran, vinnurekandi og almenn samfelagsįhugamįl.

 

Lógarųkiš  

 § 2. Lógin er galdandi fyri privat vinnuvirksemi og alment virksemi, umframt

fyri vinnuvirksemi hjį įhugafelųgum og felagsskapum, ķ tann mun vųrur og tęnastur verša bjóšašar śt į marknašinum.

Stk. 2. §§ 1, 3 og § 13, stk. 3 og 6, nr. 1, og § 15 eru ikki galdandi fyri fyritųkur, iš er umfatašar av ”Lov om finansiel virksomhed”,  ķ tann mun reglur į teimum viškomandi ųkjunum eru settar ķ gildi ķ Fųroyum.

Stk. 3. § 13, stk. 2 og 4 og § 16 eru ikki galdandi fyri fyritųkur, iš eru umfatašar av “Lov om finansiel virksomhed”. 

 

Kapittul 2

Almennar reglur um atferš į marknašinum
 

Villleišandi umrųša v.m. 

 § 3. Taš er ikki loyvt at brśka skeivar, villleišandi, nišrandi ella órķmiliga ófullfķggjašar upplżsingar, sum kunnu įvirka eftirspurningin ella śtbošiš av vųrum, fųstum ognum, ųšrum ognarlutum og arbeišs- og tęnastuveitingum.

Stk. 2. Įsetingin ķ stk. 1 er eisini galdandi fyri upplżsingar, sum vegna teirra form, ella tķ tęr snśgva seg um óviškomandi višurskifti, eru óhóskandi mótvegis ųšrum vinnurekandi ella brśkarum.

Stk. 3. Taš er ikki loyvt at brśka villleišandi framferšarhęttir viš lķknandi tżdningi fyri eftirspurning og śtboš, sum nevnt ķ stk. 1, ella framferšarhęttir viš samsvarandi tżdningi, um teir vegna teirra serliga form, ella tķ teir blanda óviškomandi višurskifti uppķ, eru óhóskandi mótvegis ųšrum vinnurekandi ella brśkarum

Stk. 4. Upplżsingar um verulig višurskifti skulu, um neyšugt, verša skjalprógvašar. 

 

Lżsingaidentifikasjón

 § 4. Ein lżsing skal vera soleišis hįttaš, at lżsingin tżšiliga veršur uppfataš sum ein lżsing, uttan mun til hvųnn form lżsingin hevur, og hvųrjum mišli lżsingin veršur borin fram ķ.

Stk 2. Heimilaš veršur landsstżrismanninum at įseta nęrri reglur um, hvat iš skal skilmarkast sum ein lżsing ella eitt lżsingablaš, umframt onnur višurskifti višvķkjandi lżsingaidentifikasjón.

Viškomandi vinnu- og brśkarafelųg skulu hava slķkar reglur til ummęlis, įšrenn tęr verša settar ķ gildi.

 

Samanberandi lżsingar   

 § 5. Einhvųr sųlulżsing, sum beinleišis ella óbeinleišis vķsir til ein kappingarneyta, ella til vųrur  ella tęnastur, sum ein kappingarneyti bjóšar śt, er samanberandi.

Stk. 2. Samanberandi lżsing, sbrt. stk. 1, er loyvd eftir hesi lóg, um samanberingin

1)   ikki er villleišandi,

2)   višvķkur vųrum ella tęnastuveitingum, sum nųkta sama tųrv ella hava sama endamįl,

3)   er objektiv og samanber ein ella fleiri ķtųkiligar og viškomandi eginleikar, sum kunnu skjalprógvast, og sum eru umbošandi fyri hesar vųrur ella tęnastuveitingar, herundir eisini prķsin,

4)   ikki elvir til bland millum lżsara og kappingarneyta ella millum vųrumerki, fyritųkunavn, onnur sereyškenni, vųrur, tęnastur ella onnur višurskifti hjį įvikavist lżsara og kappingarneyta,

5)   ikki skapar misįlit į ella lķtismetir kappingarneyta ella vųrumerki, fyritųkunavn, onnur sereyškenni, vųrur, tęnastur ella onnur višurskifti hjį kappingarneyta,

6)   fyri framleišslur viš upprunamerking ķ hvųrjum einstųkum fųri višvķkur vųrur ella tęnastur viš somu upprunamerking,

7)   ikki fęr sęr fyrimunir av tķ umdųmi, sum fylgir viš vųrumerki, fyritųkunavni, ella ųšrum sereyškennum hjį kappingarneyta, ella upprunamerking hjį framleišslum, iš kappast veršur viš og

 8)  ikki lżsir eina vųru ella tęnastu sum eina eftirgerš ella eitt avrit av eini vųru ella tęnastuveiting, sum er umfataš av einum vardum vųrumerki ella fyritųkunavni.

Stk. 3.Veršur lżst viš sertilboši ķ eini samanberandi sųlulżsing, skal skilliga tilskilast, nęr tilbošiš heldur uppat, ella eftir umstųšunum at tilbošiš bert er galdandi so leingi, tęr įvķsu vųrurnar ella tęnastuveitingarnar eru tųkar. Er sertilbošiš ikki galdandi enn, skal eisini upplżsast, nęr tķšarskeišiš viš tķ serliga prķsinum ella ųšrum serligum treytum byrjar.

 

Óumbidnar įheitanir til įvķsar móttakarar

§ 6. Taš er ikki loyvt ķ vinnuvirksemi at senda śt lżsingar, ella į annan hįtt at marknašarfųra, viš elektroniskum samskifti so sum telduposti, sms, mms ella lķknandi, sjįlvvirkandi uppkallingarskipan, telefaxi ella telefon, uttan so, at móttakarin frammanundan hevur bišiš um hetta.

Stk. 2. Stk. 1 er ikki galdandi, tį ein vinnurekandi ķ sambandi viš sųlu av vųru ella tęnastu frį kundanum hevur fingiš upplżst hansara teldupostbśstaš. Tį er loyvt vinnurekandi at marknašarfųra egnar vųrur ella tęnastur samsvarandi teimum, kundin hevur keypt, į upplżsta teldupostbśšstašinum. Hetta er tó treytaš av, at kundin til eina og hvųrja tķš hevur mųguleika fyri, ómaksleyst og ókeypis, at bišja seg undan hesum, bęši ķ sambandi viš at hann letur tķ vinnurekandi teldupostbśstašin, og tį hann seinni fęr įheitanir frį tķ vinnurekandi.

Stk. 3. Ikki er loyvt vinnurekandi at venda sęr til ein įvķsan fysiskan persón viš ųšrum  fjarsamskiftishęttum viš ętlan um sųlu, sum nevnt ķ stk. 1, um viškomandi mótvegis tķ vinnurekandi hevur bišiš seg undan hesum; um taš stendur į einum lista hjį Landsfólkayvirlitinum, at viškomandi hevur bišiš seg undan įheitanum av slķkum marknašarfųringsligum slagi; ella um tann vinnurekandi eftir, at hann hevur hugt ķ Landssfólkayvirlitiš, er voršin varur viš, at viškomandi hevur bišiš seg undan at fįa slķkar įheitanir.

Stk. 4. Stk. 3 er ikki galdandi, um viškomandi frammanundan hevur bišiš um įheitanina frį tķ vinnurekandi.

Stk. 5. Fyrstu ferš, ein vinnurekandi, sum nevnt ķ stk. 3, vendir sęr til ein įvķsan fysiskan persón, sum ikki stendur į listanum hjį Landsfólkayvirlitinum, skal tann vinnurekandi tżšiliga og į ein skilligan hįtt kunna um ręttin til at bišja seg undan įheitanum, sum nevnt ķ stk. 3, frį tķ vinnurekandi. Tann vinnurekandi skal samstundis geva viškomandi mųguleika fyri ómaksleyst at bišja seg undan at fįa slķkar įheitanir.

Stk. 6. Ikki er loyvt at krevja gjald fyri at móttaka ella notera boš um, at ein umbųn eftir stk. 1 veršur kallaš aftur, ella at ein móttakari bišur seg undan at fįa įheitanir, sum nevnt ķ stk. 3.

Stk. 7. Landsstżrismašurin kann įseta nęrri reglur um kunningarskyldna hjį tķ vinnurekandi eftir stk. 5 og om skylduna at geva persónum mųguleika at bišja seg undan at fįa įheitanir, sum nevnt ķ stk 3.

 

Vegleišing

 § 7. Tį vųrur og tęnastur verša bodnar kunda, tį avtala um keyp veršur gjųrd, ella eftir umstųšunum, tį vųra veršur latin kundanum, skal gevast ein nųktandi vegleišing um vųruna ella tęnastuna, um ein slķk vegleišing kann sigast at vera neyšug fyri at kunna meta um vųruna ella tęnastuna, herundir nżtslueginleikar, haldfųri, višlķkahald og mųguligar vandar.

 

Kapittul 3

Brśkaravernd

Marknašarfųring, iš vendir sęr til  bųrn og ung

 § 8. Marknašarfųring, iš vendir sęr til bųrn og ung, skal taka atlit til natśrliga góštrśniš hjį bųrnum og ungum, og teirra vantandi royndir og vantandi evni at meta um ymisk višurskifti, sum hava viš sęr, at tey eru lųtt at įvirka og ķmerkja.

Stk. 2. Marknašarfųring, sum vendir sęr til bųrn og ung, mį ikki beinleišis ella óbeinleišis eggja til haršskap, rśsevnisnżtslu, herundir alkoholnżtslu, ella til ašra vandamikla ella fyrilitaleysa atferš, ella į annan ósųmiligan hįtt brśka haršskap, ręšslu ella pįtrśgv.

 

Sųlufremjandi tiltųk

§ 9. Eitt sųlufremjandi tiltak skal marknašarfųrast soleišis, at tilbošstreytirnar eru greišar og lętt atkomuligar hjį brśkarum. Eisini skal tżšiliga upplżsast um viršiš į mųguligum eykaveitingum į tann hįtt, at prķsirnir į einstųku veitingunum verša upplżstir saman viš samlaša tilbošsprķsinum.

 Stk 2. Taš skal vera mųguligt at keypa einstųku vųrurnar ķ tilbošnum hvųr sęr.

 Stk. 3. Śtsųla ella onnur sųla, har sųluprķsir eru lękkašir, mį bert frįbošast, um so er, at prķslękkingin er verulig. Prķslękkingin skal, um neyšugt, skjalprógvast.

 Stk. 4. Tį sųluprķsir eru lękkašir, skal prķsmerkingin tżšiliga vķsa tann upprunaliga prķsin į vųrunum.

 Stk. 5. Um ein vinnurekandi bjóšar eina vųru ella tęnastu fyri ein įvķsan prķs, og tann vinnurekandi hevur rķmiliga orsųk til at halda, at taš ikki ber til at bjóša tęr nųgdirnar, sum verša eftirspurdar og eru rķmiligar ķ mun til taš, sum bjóšaš veršur, og ķ mun til vaviš į marknašafųringini, skal tann vinnurekandi taka greitt fyrivarni fyri hesum ķ marknašarfųringini.

 

Avslįttarsešlar og -merki

§ 10. Ikki er loyvt at lata avslįtt ella ašra veiting viš merkjum, sešlum ella tķlķkum, sum tann vinnurekandi bjóšar undan keypinum av eini vųru ella tęnastu.

Stk. 2. Vinnurekandi kunnu tó, tį vųra veršur seld, ella tęnasta veitt, geva avslįtt ella ašra veiting viš at lata merki, sešlar ella lķknadi, sum kunnu loysast śt seinni, um so er, at hvųrt einstakt merki į tżšiligan hįtt ber navniš į tķ persóni ella fyritųku, iš hevur skrivaš merkini śt, viš tilskilan av viršinum ķ danskari mynt. Tann, iš letur avslįttin, skal loysa śt merki fyri teirra įljóšandi virši, tį eitt tal av merkjum viš įvķsari samlašari upphędd, hvųrs stųdd veršur avgjųrd av avvaršandi landsstżrismanni, veršur kravt loyst śt.

 

Lutakast og viršislųnarkappingar

§ 11. Sųla av vųrum ella tęnastum til brśkarar mį ikki stimbrast viš mųguleika fyri vinningi frį luttųku ķ lutakasti, viršislųnarkappingum ella ųšrum tiltaki, hvųrs śrslit byggir į tilvildina, um luttųkan er treytaš av, at luttakararnir keypa vųru ella tęnastu.

Stk. 2. Stk. 1 er ikki galdandi, um viršiš į einstųku vinningunum og samlaša viršiš į ųllum vinningunum liggja nišan fyri mųrk, sum landsstyrismašurin įsetur. Mųrkini fyri upphęddum kunnu įsetast eftir vųruslagi og móttakarabólki.

Stk. 3. Śtgevarin av ritum, iš koma śt regluliga, kann skipa fyri lutakasti til tess at bżta śt vinningar ķ sambandi viš viršislųnarkappingar.

 

Garanti

 § 12. Vįttan um garanti ella onnur trygdartilsųgn kann bert latast, um brśkarin viš hesum fęr eina munandi betri ręttarstųšu enn hana, sum brśkarin longu hevur sambęrt galdandi lóggįvu.

Stk. 2. Um garantivįttan ella onnur trygdartilsųgn veršur latin, įliggur taš tķ vinnurekandi skilliga at greiša brśkaranum frį innihaldinum ķ hesari, og hvussu hon kann nżtast. Harumframt skal skilliga greišast brśkaranum frį, at tey ręttindi, sum brśkarin hevur sambęrt ašrari lóggįvu, ikki verša skerd av garantivįttanini ella tilsųgnini.

 

Prķsupplżsingar

 § 13. Ķ sambandi viš vinnuligt śtboš av vųrum til brśkarar, tó undantikiš sųla av vųrum į uppbošssųlu, skal viš merking, skelting ella į annan hįtt tżšiliga upplżsast um samlaša prķsin fyri vųruna, ķroknaš til dųmis ómaksgjųld, śtreišslur, meirviršisgjald, flųskupant  og lķknandi, umframt ųll onnur avgjųld. Avgjųld ella śtreišslur, sum tann vinnurekandi ikki hevur skyldu til at krevja beinleišis frį brśkaranum, eru ikki fevnd av 1. pkt., men skulu upplżsast fyri seg. Verša vųrur bjóšašar śt elektroniskt til brśkaran viš mųguleika fyri at bķleggja, eru 1. og 2. pkt. eisini galdandi.

Stk. 2. Stk. 1, 1. og 2. pkt. eru eisini galdandi ķ sambandi viš vinnuliga sųlu av tęnastum til brśkarar į einum fųstum handilsstaši, og tį tęnastan veršur bjóšaš śt elektroniskt til brśkararnar viš mųguleika fyri at bķleggja. Ķ fųrum, har taš ikki er mųguligt at upplżsa samlaša prķsin fyri tęnastuna, skal kunnast um grundarlagiš fyri at śtrokna prķsin, um hendan kunningin ger taš mųguligt hjį brśkaranum sjįlvum at rokna śt endaliga prķsin. Um taš vegna mongdina av śtbodnum tęnastum ikki er mųguligt at lata prķs ella śtrokningargrundarlag fyri tęr allar, skal prķsurin ella śtrokningargrundarlagiš fyri eitt viškomandi og umbošandi śrval av tęnastunum upplżsast.

Stk. 3. Tį kunnaš veršur um prķsir į vųrum og tęnastum ķ sųlulżsingum, ella ašrari marknašarfųring, skulu upplżsingarnar lśka treytirnar ķ stk. 1 ella 2, § 14, umframt ķ reglum gjųrdar viš heimild ķ stk. 6. Um ein framleišari, innflytari ella heilsųla ķ lżsingum ella į annan hįtt skjżtur upp ein prķs til vķšarisųlu til brśkararnar, skal greidliga tilskilast, at prķsurin er vegleišandi. 1. pkt. er eisini galdandi ķ sambandi viš munnligar prķsupplżsingar.

 Stk. 4. Tį ein tęnasta er gjųrd eftir rokning, skal brśkarin, um hann bišur um taš, fįa eina śtgreinaša rokning, sum gevur honum mųguleika at kanna prķsin į teimum vųrum og tęnastum, sum tęnastuveitingin fevnir um.

Stk. 5. Eitt ómaksgjald er ein upphędd, sum veršur goldin fyri eina serliga tęnastu, funksjón ella veiting, sum er knżtt at keypinum av eini vųru ella tęnastu, og sum ikki veršur rindaš fyri eina sjįlvstųšuga veiting.

Stk. 6. Landsstżrismašurin kann įseta reglur um

1) serreglur og undantųk frį stk. 1 - 4,

    herundir reglur um upplżsingar ķ

    sambandi viš kreditt,

2) framferšarhįttin ķ sambandi viš frįbošan

    av prķsupplżsingum og um avmarking ķ

    mongdini av upplżsingum, iš verša

    latnar,

3) at į sama hįtt, sum eftir stk 1, skal

    upplżsast um prķsin fyri vųruna fyri

    hvųrja mįtieind og um nżtslu av mįtieind

    fyri einstakar vųrubólkar, og  

4) at lišugtpakkašar smįlsųluvųrur skulu

  hava upplżsingar um nettomongd ķ

  pakkanum.

 

Kredittkeyp

 § 14. Veršur vųra bjóšaš śt vinnuliga til brśkaran viš upplżsingum um kostnašin fyri at śtvega vųruna viš kredittkeypi, skal, į sama hįtt sum ķ § 13, stk. 1, upplżsast um:

1)    kontantprķsin,

2)    kredittśtreišslurnar sum ein upphędd og

3)    įrligu śtreišslurnar fyri kredittin ķ prosentum. Įrligu śtreišslurnar fyri kredittin ķ prosentum skulu tilskilast į ein eins tżšiligan hįtt og hinar kredittupplżsingarnar.

 Stk. 2. Landsstżrismašurin įsetir reglur fyri,

hvussu kredittśtreišslurnar eftir stk. 1, nr. 2

og įrligu śtreišslurnar fyri kredittin ķ

prosentum eftir stk. 1, nr. 3 verša

śtroknašar.

Stk. 3. Upplżsingar eftir stk. 1 kunnu gevast viš einum umbošandi dųmi, um hetta er einasti hóskandi mįtin.

 

Ómaksgjųld

 § 15. Um stųddin ella innkrevjingin av einum ómaksgjaldi, smbrt. § 13, stk. 5, sum ikki er įsett viš lóg, ķ einari avtalu, sum gongur yvir tķš, kann broytast į neiligan hįtt fyri brśkaran, skal skilliga leggjast dentur į treytirnar fyri hesum ķ avtaluni.

Stk. 2. Broytingar ķ ómaksgjųldum ella innkrevjing av nżggjum ómaksgjųldum ķ einari avtalu, sum gongur yvir tķš, skulu altķš frįbošast viš rķmiligari freist, įšrenn hetta fęr virknaš fyri brśkaran.

Stk. 3. Er broytingin ķ ómaksgjaldi munandi, ella veršur nżtt ómaksgjald kravt, skal hetta frįbošast brśkaranum viš individuellum samskifti, įšrenn broytingin fęr virknaš. Hevur brśkarin rętt at siga avtaluna upp, skal hetta standa ķ frįbošanini, umframt viš hvųrjum treytum brśkarin kann siga avtaluna upp.

 

Skipašur avslįttur

 § 16. Vinnurekandi, sum veita skipašan avslįtt, sum avslįtt ķ prķsi ella ašrar serligar fyrimunir, til limirnar ķ felųgum ella felagsskapum ella til ašrar įvķsar bólkar ķ sambandi viš sųlu av vųrum ella tęnastum, umfatašar av § 13, stk. 1 og 2, skulu viš tżšiligari skelting viš allar inngongdir til handilshųlini kunna um, hvųrjir bólkar fįa skipašan avslįtt, og hvussu stórur avslįtturin er.

Stk. 2. Tann vinnurekandi skal eftir įheitan vķsa fram eitt yvirlit yvir vųrur og tęnastur, sum eru umfatašar av tķ skipaša avslįtrinum, umframt stųddina į avslįtrinum.

Stk. 3. Ķ sambandi viš fjarsųlu skulu upplżsingarnar ķ stk. 1 gevast ķ sambandi viš prķsupplżsing, mešan upplżsingarnar, nevndar ķ stk. 2, skulu gevast eftir įheitan.

Stk. 4. Įsetingarnar ķ stk. 1-3 eru ikki galdandi fyri skipašan avslįtt, sum veršur veittur persóni, iš er ķ starvi hjį tķ, sum letur avslįttin.

Stk. 5. Landsstżrismašurin kann įseta reglur um, hvussu skeltast skal um skipašan avslįtt og um innhaldiš ķ skeltingini, og um at ein tęnastuveitari, sum ikki er umfatašur av § 13, stk. 2, skal lata upplżsingar um, at hann gevur skipašan avslįtt. Viškomandi vinnu- og brśkarafelųg skulu hava slķkar reglur til ummęlis, įšrenn tęr verša settar ķ gildi.

 

Merking og innpakking

 § 17. Landsstżrismašurin kann gera įsetingar um, at įvķsar vųrur, sum verša bodnar śt vinnuliga til brśkaran, bert kunnu seljast ella bjóšast śt til sųlu viš tilskilan um, hvųrt vųran er fųroysk ella śtlendsk, ella viš tilskilan um framleišslu– ella upprunastaš. Landsstżrismašurin kann įseta nęrri, hvussu įvķsu tilskilanirnar skulu setast į vųruna, og hvussu framleišslu- ella upprunastaš skal skiljast ķ hvųrjum einstųkum fųri. Viškomandi vinnu- og brśkarafelųg skulu hava tķlķkar reglur til ummęlis, įšrenn tęr verša settar ķ gildi.

Stk. 2. Landsstżrismašurin kann eftir samrįšingar viš umboš fyri brśkarar og viškomandi vinnufelųg gera įsetingar um,

1)   at įvķs vųruheiti ella symbolir eru avmarkaš til, ella skulu brśkast til, vųrur, sum lśka įvķsar nęrri frįbošašar treytir og

2)   at įvķsar vųrur bert kunnu seljast ella bjóšast śt til sųlu, um vųrurnar ella innpakkingin, į ein av landsstżrismanninum nęrri įsettan hįtt, hevur upplżsingar um innihaldiš og samansetingina av vųrunum, umframt haldfųri, višgeršarhįtt og ašrar eginleikar.

 

Kapittul 4

Reglur višvķkjandi vinnurekandi

 

Vinnulig eyškenni

 § 18. Taš er ikki loyvt vinnurekandi at nżta vinnulig eyškenni og tķlķkt hjį ųšrum, ella at nżta egin eyškenni į ein hįtt, sum kann elva til bland viš eyškenni hjį ųšrum.

 

Vinnuloynidómar og tekniskar tekningar

 § 19. Taš er ikki loyvt fólki ķ starvi hjį fyritųku, ķ samstarvi viš fyritųku, ella ķ arbeiši fyri fyritųku, at śtvega sęr ella at royna at śtvega sęr kunnleika um ella ręši į vinnuloynidómum hjį fyritųkuni.

Stk. 2. Um viškomandi av rųttum hevur fingiš kunnleika um ella ręši į vinnuloynidómum hjį fyritųkuni, hevur hann ikki loyvi at geva teir vķšari ella brśka teir uttan loyvi frį fyritųkuni. Hetta bann stendur viš til 3 įr eftir, at starvssetanin, samstarviš ella arbeišiš er endaš.

Stk. 3. Stk. 1 og 2 eru eisini galdandi fyri ašrar persónar, sum hava lógliga atgongd til fyritųkuna.

Stk. 4. Tann, sum ķ starvi sķnum, ella į annan hįtt viš vinnuligum endamįli, hevur um hendi tekningar, frįgreišingar, uppskriftir, myndlar ella tķlķkt, kann ikki uttan loyvi frį eigaranum brśka hetta tilfar ella lata ųšrum taš at nżta.

Stk. 5. Ikki er loyvt vinnurekandi at nżta ein vinnuloynidóm, sum viškomandi hevur fingiš kunnleika um ella ręši į ķ strķš viš omanfyri nevndu reglur.

 

Kapittul 5

Ręttarrįš og varnarting

 Ręttarrįš

 § 20. Geršir, sum strķša ķmóti hesi lóg ella reglum viš heimild ķ lógini, kunnu verša bannašar viš dómi. Samstundis, ella seinni, kunnu viš dómi verša givnar tķlķkar įleggingar, sum verša mettar neyšugar til tess at tryggja

1)      at banniš veršur hildiš, m.a. viš eini avgerš um, at avtalur, sum verša gjųrdar ķ strķš viš banniš, eru ógyldugar, og

2)      at fariš veršur aftur til stųšuna, sum var, įšrenn tann ólógliga geršin varš framd, herundir at vųrur og tęnastur verša fyribeindar ella tiknar aftur, og at neyšugar ręttingar og upplżsingar verša latnar.

Stk. 2. Tann, sum brżtur hesa lóg, hevur endurgjaldskyldu smb. vanligu ręttarligu endurgjaldsreglunum.

Stk. 3. Tann, sum ger seg inn į ella av órųttum misnżtir ręttindini hjį ųšrum ķ strķš viš hesa lóg, skal rinda eitt hóskandi gjald fyri brotiš,

Stk. 4.  Er hvųrki talan um tilętlan ella ósketni, skal tann, sum hevur gjųrt seg inn į ella śtnyttaš eini ręttindi ķ strķš viš hesa lóg, rinda eitt gjald eftir stk. 3 ķ tann mun, hetta veršur mett hóskandi.

 

Fųroya Ręttur

 § 21. Fųroya Ręttur avger mįl sambęrt hesi lóg uttan so, at partarnir hava avtalaš annaš.

 

Kapittul 6
Umsitingin av lógini

 

§ 22. Umsitingarmyndugleikin hevur eftirlit viš, at lógin og reglur viš heimild ķ lógini verša hildnar.

Stk. 2. Umsitingarmyndugleikin kann krevja at fįa śtflżggjaš allar upplżsingar, sum verša mettar at vera neyšugar fyri umsitingina av lógini, frį teimum, sum lógin er galdandi fyri, fyri m.a. at kunna gera av, um įvķs višurskifti koma undir įsetingarnar ķ lógini. Eisini hevur umsitingarmyndugleikin heimild at bišja um viškomandi upplżsingar frį ųšrum almennum myndugleikum, herundir Toll- og Skattstovu Fųroya. Upplżsingarnar frį vinnurekandi og ųšrum, sum lógin er galdandi fyri, kunnu krevjast śtflżggjašar innan eina stutta freist, tį talan er um samanberandi lżsingar, ella tį taš eftir umstųšunum veršur mett at vera neyšugt.

Stk. 4. Avgeršir hjį umsitingarmyndugleikanum eftir hesi lóg kunnu ikki leggjast fyri annan fyrisitingarligan myndugleika.

Stk. 5. Landsstżrismašurin įsetur nęrri reglur um virksemiš hjį  umsitingarmyndugleikanum.

 

Samrįšingarmeginreglan

 § 23. Umsitingarmyndugleikin skal av sķnum eintingum, ella eftir įheitan, viš samrįšingum royna at įvirka vinnurekandi at virka eftir meginreglunum fyri góšan marknašarfųringssiš og yvirhųvur at halda lógina.

Stk. 2. Um ein vinnurekandi setir til viks eina tilsųgn, sum hann hevur giviš umsitingarmyndugleikanum sambęrt stk.1, kann umsitingarmyndugleikin geva įleggingar, sum verša mettar neyšugar til tess, at tilsųgnin veršur hildin.

 

Leišreglur

 § 24. Umsitingarmyndugleikin skal royna at įvirka vinnurekandi viš at gera og almannakunngera leišreglur um marknašarfųring į ųkjum, sum hava stóran tżdning, serliga fyri brśkaran.

 Stk. 2. Umsitingarmyndugleikin kann, uttan mun til stk. 1, ikki gera leišreglur, sum bert venda sęr til fyritųkur, iš eru umfatašar av “Lov om finansiel virksomhed”.

 

                                                                 Forhandarmeting      

 § 25. Umsitingarmyndugleikin ger eftir įheitan eina meting av, um ętlaš marknašarfųringstiltųk kunnu metast at vera lóglig ella ikki. Ein slķk meting veršur tó ikki gjųrd, um stųšutakanin kann skapa serligan iva, ella onnur serlig višurskifti gera seg galdandi. Ein tķlķk forhandarmeting er ikki ein endalig stųšutakan til, um tiltakiš er lógligt.

Stk. 2. Tį umsitingarmyndugleikin hevur latiš eina forhandarmeting til ein vinnurekandi um, at eitt ętlaš marknašarfųringstiltak eftir fatanini hjį umsitingarmyndugleikanum er lógligt, kann umsitingarmyndugleikin ikki av sķnum eintingum mótvegis tķ vinnurekandi reisa eitt mįl ķ sambandi viš eitt įtak, sum er umfataš av forhandarmetingini og sett ķ verk innan rķmiliga tķš eftir, at forhandarmetingin er latin.

Stk. 3. Landstżrismašurin kann įseta nęrri reglur um gjald fyri eina forhandarmeting frį umsitingarmyndugleikanum.

 

Kapittul 7

Śtdelegering

§ 26. Landsstżrismašurin kann śtdelegera sķnar heimildir ķ hesi lóg til ein myndugleika undir landsstżrismanninum. Hetta er ikki galdandi fyri heimildina sambęrt § 22, stk. 5. Um landsstżrismašurin śtdelegerar sķnar heimildir til ein myndugleika undir rįšnum, kann landsstżrsimašurin įseta reglur um kęruvišgerš, herundir at kęrur ikki kunna leggjast fyri ein annan fyrisitingarligan myndugleika.

Kapittil 8
Ręttarsókn, forboš, įlegging og endurgjald

 Ręttarsókn v.m.

 § 27. Ein og hvųr viš ręttarligum įhuga ķ tķ kann leggja sak um forboš, įlegging, endurgjald ella gjald eftir § 20. Umsitingarmyndugleikin kann leggja sak um forboš og įlegging eftir § 20, stk 1.

Stk. 2. Umsitingarmyndugleikin kann boša frį įlegging, um ein gerš greitt strķšir ķmóti lógini og ikki kann broytast viš samrįšingum.

Stk. 3. Ein įlegging kann av tķ, sum įleggingin er vend ķmóti, verša kravd  at verša lųgd fyri ręttin. Ein įheitan um hetta skal latast umsitingarmyndugleikanum skrivliga innan 4 vikur eftir, at viškomandi hevur fingiš boš um įleggingina. Umsitingarmyndugleikin skal innan 1 viku eftir móttųku av įheitanini leggja mįliš fyri ręttin eftir borgaraligum ręttargangi.

Stk. 4. Įheitan eftir stk. 3 hevur ikki stešgandi įvirkan, men rętturin kann viš śrskurši avgera, at viškomandi, mešan mįliš veršur višgjųrt, kann halda fram viš teirri gerš, sum įleggingin višvķkur.

Stk. 5. Veršur ein dómur, sum sigur, at ein įlegging ikki veršur mett at vera lóglig, kęrdur, kann rętturin, sum hevur felt dómin, ella rętturin, sum mįliš er lagt fyri, avgera, at viškomandi, mešan kęrumįliš veršur višgjųrt, ikki kann fremja ta gerš, sum įleggingin višvķkur.

Stk. 6. Veršur įkęra reist fyri brot į lógina, veršur śtinnanin av įkęruni lųgd til umsitingarmyndugleikan, um umsitingarmyndugleikin ynskir taš.

                                                                  Endurgjald

 § 28. Um fleiri brśkarar ķ sambandi viš brot į įsetingarnar ķ hesi lóg hava einshįttaš krųv um endurgjald, kann umsitingarmyndugleikin eftir ynski frį hesum brśkarum višgera krųvini undir einum.

                                                                 Fyribils forboš

 § 29. Umsitingarmyndugleikin kann seta fyribils forboš, tį greišur vandi er fyri, at endamįliš viš einum forboši, sum nevnt ķ § 20, stk. 1, fer fyri skeyti, um bķšast skal eftir ręttarinnar avgerš. Sak til stašfestingar av forbošnum skal leggjast ķ seinasta lagi nęstkomandi gerandisdag.

Stk. 2. Um ein sak til stašfestingar av einum forboši eftir stk. 1 ikki kann avgerast viš dómi seinast 5 gerandisdagar eftir, at sakin er lųgd, kann rętturin, mešan sakin veršur fyrireikaš, įšrenn nevnda freist er śti, viš śrskurši avgera, at forbošiš framhaldandi skal standa viš. Įšrenn ein slķk avgerš veršur tikin, skal rętturin so vķtt mųguligt geva pųrtunum hųvi at śttala seg.

Veršur forbošiš ikki stašfest, įšrenn freistin er śti, fellur taš burtur.

 

                                                                 Revsing og įtala

 § 30. Setan til viks av einum av ręttinum settum forboši ella eini įlegging, ella einari av umsitingarmyndugleikanum samsvarandi § 23, stk. 2, ella § 27, stk. 2 frįbošašari įlegging veršur revsaš viš bót ella fongsli ķ upp ķ fżra mįnašir. Setan til viks av eini įlegging at afturgjalda eitt móttikiš peningagjald veršur tó ikki revsaš.

Stk. 2. Tann, iš ikki letur upplżsingar, sum verša kravdar eftir § 22, stk. 2, ella sum ķ višurskiftum uppfataš av lógini, letur umsitingarmyndugleikanum skeivar ella villleišandi upplżsingar, veršur revsašur viš bót, uttan so at hęgri revsing er uppiborin eftir ašrari lóggįvu.

Stk. 3. Brot į įsetingarnar ķ § 3, stk. 1-3, §§ 4-6, § 8, stk. 2, §§ 9-11, § 13, stk. 1-4, § 14, § 15, stk. 3, § 16, stk. 1 - 4 og tilętlaš brot į § 18 verša revsaš viš bót, uttan so at hęgri revsing er uppborin eftir ašrari lóggįvu. Brot į § 3, stk. 2 og 3, har brotiš inniber skašiliga umrųšu av einum ųšrum vinnurekandi ella av višurskiftum, iš serliga višvķkja viškomandi, eru umfataš av privatari įtalu.

Stk. 4. Brot į § 19 veršur revsaš viš bót ella fongsli ķ upp ķ 1 įr og 6 mįnašir. Įtala veršur bert givin, um tann óręttaši ynskir taš.

Stk. 5. Ķ reglum, gjųrdar viš heimild ķ hesi lóg, kann įsetast revsing viš bót fyri brot į reglurnar.

Stk. 6. Felųg v.m. (lųgfrųšiligir persónar) kunnu įleggjast revsiįbyrgd eftir reglunum ķ kapitli 5 ķ revsilógini.

 

Kapittul 9

Gildiskoma v.m.

 

Gildiskoma

 § 31. Lógin kemur ķ gildi 1. mai 2008.

Stk. 2. Landsstżrismašurin įsetir ķ kunngerš, nęr § 6, stk.  3, 4 og 5 koma ķ gildi.

 

Višmerkingar til lógaruppskotiš

Kap. 1. Almennar višmerkingar

 

1. Endamįliš viš lógini

 

Sama uppskot varš lagt fram av landsstżrinum viš lųgtingsmįli nr. 66/2007, men fall burtur tķ at lųgtingsval varš śtskrivaš, og mįliš ikki varš lišugt višgjųrt į tingi fyri vališ.

 

Arbeišsbólkurin, sum hevur gjųrt hetta uppskot til lųgtingslóg um marknašarfųring, hevur ķ sķnum arbeiši kannaš fżra ymiskar noršurlendskar lógir – ta ķslendsku, norsku, svensku og donsku. Hóast uppbygging og dentur er ymiskur ķ hesum lógum, tyktist kjarnin ķ lógunum at vera hin sami.

Arbeišsbólkurin hevur tikiš stųši ķ donsku marknašarfųringslógini frį 2005 og hevur gjųrt tillagingar til fųroysk višurskifti. Ein ķtųkiligur fyrimunur viš at brśka donsku lógina sum stųši er, at tį veršur fųroyska lógin ķ samljóši viš ES-reglur fyri marknašarfųring, og samsvarar hetta viš politiska ynskiš um at tillaga okkum altjóšageršina.

 

Higartil hevur eingin lóg veriš ķ Fųroyum, sum regulerar marknašarfųring. Viš menningini av vinnulķvinum og mųguleikunum fyri at marknašarfųra seinastu įrini er tųrvurin į meira skipašum višurskiftum innan marknašarfųring vaksin.

Uppskotiš til marknašarfųringslóg įsetur minstukrųv til atferšina hjį vinnurekandi, tį taš ręšur um marknašarfųring, og leggur harviš stųšiš fyri framferšarhęttir į marknašinum. Taš yvirskipaša endamįliš viš lógini er at tryggja, at marknašarfųring, umframt ašrir partar av vinnuvirksemi, verša framd į ein hóskandi og rķmiligan hįtt, har atlit verša tikin til įhugamįlini hjį ųšrum vinnurekandi, brśkarunum og samfelagnum yvirhųvur. Hetta skal ķ fyrsta lagi tryggjast gjųgnum heildartreytina ķ lógini um, at vinnurekandi skulu virka eftir góšum marknašarfųringssiši.

Ein meginregla er, at tey trż omanfyri nevndu atlitini eru javnsett. Taš er umrįšandi fyri taš breiša nżtsluųkiš og fyri dynamikkin ķ lógini, at lógin ikki tekur dagar ķmillum, hvųrji atlit, iš skulu viga tyngst, men at taš veršur latiš upp ķ hendurnar į tķ myndugleika, iš fer at umsita lógina, og ķ sķšstu syftu  ręttin, at meta um, hvųrji atlit, iš skulu takast ķ hvųrjum einstųkum mįli.

Ein onnur meginregla er, at tey, iš eru fevnd av lógini, frķtt kunnu velja, hvųrjar hęttir og mišlar tey nżta ķ sķni marknašarfųring. Lógaruppskotiš įsetur bert ķ avmarkašan mun reglur um įvķs slųg av marknašarfųring, og veršur hetta gjųrt av heilt serligum orsųkum. Harafturat kemur, at ymsir hęttir at marknašarfųra kunnu vera stokkut fyribrigdi, sum viš tķšini verša avloyst av ųšrum hęttum. Lógaruppskotiš er somikiš rśmligt, at taš helst kann umfata bęši verandi og komandi marknašarfųring og brśkast ķ fųrum, har įvķs marknašarfųringstiltųk tykjast at hava óhepnar avleišingar.

Marknašarfųringslógin skal regulera trż hųvušsųki. Yvirskriftirnar fyri hesi ųki eru Almennar reglur um atferš į marknašinum, Brśkaravernd og Reglur višvķkjandi vinnurekandi.

 

a. Almennar reglur um atferš į marknašinum 

Hesin parturin av lógini hevur reglur um villleišandi og ašra óhepna umrųšu, lżsingaidentifikasjón, óumbidnar įheitanir til įvķsar móttakarar og vegleišing.

Foršast skal fyri, at móttakarar av marknašarfųring fįa eina skeiva fatan av vųrum og tęnastum, herundir eginleikar og prķs. Marknašarfųring mį heldur ikki vera til skaša fyri onnur, iš bjóša śt vųrur og tęnastur.

Lżsingaidentifikasjón snżr seg um at kunna stašfesta, hvųrt ein įvķs kunning ella bošskapur er ein sųlulżsing ella ikki. Marknašarfųring er mangan merkt av stórum kreativiteti, og taš er ikki ętlanin, at lógin skal virka tįlmandi fyri hendan skapanarhug. Taš veršur tó ikki loyvt at nżta sokallaša dulda lżsing, har móttakarin av einum lżsingabošskapi ikki er varur viš, at talan er um eina lżsing. Hetta er eitt av teimum meira nįgreiniligu krųvunum ķ lógini, og grundhugsanin er, at fólk hava rętt av vita, um eitt įvķst samskifti, sum tey eru partur av, er ein lišur ķ einum marknašarfųringstiltaki.

Óumbidnar įheitanir til įvķsar móttakarar višvķkja elektroniskum lżsingum, sum verša sendar viš telduposti til móttakarar (spam), og prentlżsingar, sum verša sendar til móttakarar umvegis fysisku postskipanini. Hesir bįšir marknašarfųringshęttirnir eru loyvdir, men viš heilt serligum treytum, og taš skal vera ómaksleyst og ókeypis hjį móttakaranum at bišja seg undan slķkum įheitanum.

Taš, sum liggur ķ omanfyri nevndu vegleišing, er, at tryggjast skal, at fólk fįa eina nųktandi vegleišing um eina vųru ella tęnastu, sum tey umhugsa at keypa, ella sum tey hava keypt.

 

b. Brśkaravernd

Brśkaraverndin ķ lógaruppskotinum umfatar millum annaš marknašarfųring, sum vendir sęr til bųrn og ung, sųlufremjandi tiltųk, garantivįttanir, prķsupplżsingar, kredittkeyp, ómaksgjųld, skipašan avslįtt, og merking og innpakking.

Ķ marknašarfųring, ętlaš bųrnum og ungum, skulu atlit verša tikin til natśrliga góštrśniš hjį bųrnum og ungum og teirra vantandi fortreytir og evni at meta um kunning og bošskapir av ymsum slagi. Harafturat mį marknašarfųring, ętlaš hesum bólki, ikki eggja til vandamiklan atburš.

Reglurnar um sųlufremjandi tiltųk snśgva seg um serlig tilboš av ymsum slagi, og kjarnin ķ reglunum er, at brśkararnir skulu fįa ein veruligan įgóša ella fyrimun, um tikiš veršur av einum serligum tilboši. Hetta er eisini galdandi fyri garantivįttanir, har kravt veršur, at ein garantivįttan skal geva brśkaranum ein veruligan bata ķ mun til ta ręttarstųšu, iš onnur lóggįva į ųkinum gevur.

Prķsupplżsingar eru ein tżšandi tįttur ķ hesum partinum av lógini. Hųvušsendamįliš viš reglunum er, at brśkarar skjótt og ómaksleyst kunnu sķggja endaliga prķsin į vųrum og tęnastum, og ķ fųrum, har taš ikki ber til at lata endaliga prķsin fyri eina tęnastu, skal brśkarin fįa kunning, sum ger hann fųran fyri sjįlvur at rokna prķsin śt. Reglunar eru galdandi, antin vųrur og tęnastur verša bjóšašar śt į einum fųstum handilsstaši ella elektroniskt, og skulu gera taš mųguligt hjį brśkarum at samanbera prķsir į vųrum innan sama vųrubólk og hjį ymsum vinnurekandi. Hetta stušlar upp undir eina vęlvirkandi prķskapping, og harafturat kann ein góš prķstęnasta hjį einum vinnurekandi verša ein kappingarfyrimunur.

Reglurnar fyri kredittkeypi skulu tryggja, at brśkarin fęr at vita, hvussu nógv hann skal gjalda ķalt, tį iš avtornar, um hann keypir upp į kreditt, umframt hvųr peningaligi munurin er į kontantkeypi og kredittkeypi av įvķsari vųru.

Um ómaksgjųld sigur lógaruppskotiš millum annaš, at broytingar ķ ómaksgjųldum ķ avtalum, iš ganga yvir tķš, skulu frįbošast brśkarunum viš rķmiligari freist, įšrenn ómaksgjaldiš skal gjaldast.

Skipašur avslįttur, er avslįttur, iš veršur latin limunum ķ įvķsum felųgum ella bólkum. Fyri at skipašur avslįttur ikki skal kįma vanligu prķsupplżsingarnar og skapa vantandi prķsgjųgnumskygni, veršur kravt, at kunnaš veršur viš skelting viš inngongdirnar til handilshųlini um, hvųr iš fęr hendan avslįtt, og hvussu stórur hann er.

Reglurnar um merking og innpakking skulu geva brśkarunum nakrar grundleggjandi upplżsingar um upprunan hjį eini vųru. Harafturat kann landsstżrismašurin gera reglur um upplżsing um innihald og annaš, iš skal standa į innpakkingini į eini vųru.

 

c. Reglur višvķkjandi vinnurekandi.

Hesar reglur umfata vinnulig eyškenni og vinnuloynidómar, herundir tekniskar tekningar. Višvķkjandi vinnuligum eyškennum er hugsanin tann, at vinnurekandi, sum eitt nś hava uppbygt sęr vęlumtókt vinnulig eyškenni, skulu verjast ķmóti, at onnur royna at fįa sęr fyrimunir av hesum. Tķ setur lógaruppskotiš forboš fyri at nżta vinnulig eyškenni og tķlķkt hjį ųšrum, ella at nżta egin eyškenni į ein hįtt, sum kann elva til bland viš eyškenni hjį ųšrum.

Eisini skal lógin verja vinnuloynidómar hjį fyritųkum. Vinnuloynidómar, so sum vitan, framleišsluhęttir, mannagongdir, myndir og  tekningar, kunnu hava stórt virši fyri eina fyritųku, eins vęl og fyri kappingarneytarnar hjį fyritųkuni. Ķ lógaruppskotinum eru strangar reglur, sum skulu forša fyri, at onkur av órųttum śtvegar sęr vinnuloynidómar, ella at onnur brśka hesar loynidómar. Hetta er eitt ųki, sum er ķ ętt viš upphavsrętt, og sum er viškomandi ķ sambandi viš vernd av marknašarstųšuni hjį eini fyritųku.

 

2. Umsitingin av lógini

Ķ arbeišsbólkinum, sum hevur arbeitt viš at gera hetta lógaruppskot, er semja um, at um lógin skal fįast at virka eftir ętlan, mį fķgging setast av til at umsita lógina, herundir at rųkja tęr eftirlitsuppgįvur, sum verša nevndar ķ lógaruppskotinum.

Ķ ųšrum Noršurlondum hava tey ein brśkaraumbošsmansstovn at umsita teirra marknašarfųringslóg og ašrar lógir innan brśkaraųkiš. Hesin stovnur samskiftir viš vinnuna um marknašarfųring, soleišis at hon virkar innan fyri karmarnar į lógini.

Uppskotssetararnir skjóta upp, at umsitingin av hesi lóg skal hśsast ķ felagsstovninum į Skįlatrųš 20, har ašrir eftirlitsmyndugleikar eru, og at hendan umsiting fęr sjįlvstųšuga jįttan į fķggjarlógini. Sķ annars “Kap. 2. Avleišingarnar av uppskotinum. 1. Fķggjarligar og umsitingarligar avleišingar fyri land og kommunur”

Ķ eftirlitsarbeišnum skal umsitingarmyndugleikin meta um, hvųrt virkaš veršur eftir góšum marknašarfųringssiši og įetingunum ķ lógini yvirhųvur. Ein hin tżdningarmesta reglan ķ sambandi viš umsitingina av lógini er samrįšingarmeginreglan, sum sigur, at umsitingarmyndugleikin skal leggja seg eftir viš samrįšingum at įvirka tey, sum hava įbyrgd av marknašarfųring. Endamįliš viš samrįšingarmeginregluni er at fremja góš og uppbyggjandi višurskifti millum umsitingarmyndugleikan og tey, iš lógin umfatar. Hildiš veršur, at slķkt samskifti um reglurnar ķ lógini kann tryggja eina smidliga regulering, har millum annaš atlit kunnu takast til sereyškennini og umstųšurnar hjį hvųrjari einstakari vinnugrein sęr. Eisini kann samrįšingarmeginreglan hava viš sęr, at vinnurekandi fara at kenna, at tey eiga lut ķ reguleringini, og er hetta ein fyrimunur ķ menningini av góšum marknašarfųringssiši.

 Lógaruppskotiš hevur tó eisini įsetingar um įleggingar, bann viš dómi, endurgjald og revsing, sum  millum annaš kunnu brśkast ķ teimum fųrunum, har semja ikki fęst, og at fyribyrgja marknašarfųring, sum er ķ strķš viš lógina.

 

3. Nišurstųša

Samanumtikiš er ętlanin, at lógaruppskotiš skal skapa karmar og spęlireglur fyri marknašarfųring ķ Fųroyum, sum eru somikiš vķšar, at tey, sum marknašarfųra vųrur og tęnastur, kenna, at til ber at vera skapandi og at menna nżggjar marknašarfųringshęttir uttan alsamt at renna seg ķ avmarkingar. Harafturat fer lógin vónandi at skapa góšar normar į marknašinum, sum taka atlit til grundleggjandi įhugamįl hjį brśkarunum og samfelagnum sum heild.

 

4. Ummęli

Hesir hoyringspartar fingu uppskotiš, sum seinni varš framlagt viš lųgtingsmįli nr. 66/2007, til ummęlis:

 

Almanna- og heilsumįlarįšiš, Fiskimįlarįšiš, Fķggjarmįlarįšiš, Innlendismįlarįšiš, Lųgmansskrivstovan, Mentamįlarįšiš, Sorinskrivarin, Gjaldstovan, Advokatfelag Fųroya, Brśkarasamtakiš, Bśskaparrįšiš, Felgiš fyri lųggildar grannskošarar, Felagiš fyri skrįsettar grannskošarar, Fųroya Kommunufelag, Fųroya Reišarafelag, Kappingarrįšiš, Kommunusamskipan Fųroya, Kęrunevndin ķ kappingarmįlum, Landsbanki Fųroya, SamVit, Vinnuhśsiš og Toll- og skattstova Fųroya

 

Vķst veršur til lųgtingsmįl nr. 66/2007, har ein samandrįttur av ummęlissvarunum og višmerkingunum hjį Vinnumįlarįšnum til hesi eru at finna.

 

Kap. 2. Avleišingarnar av uppskotinum

 

1. Fķggjarligar og umsitingarligar avleišingar fyri land og kommunur

Fķggjarligu avleišingarnar fyri landiš av uppskotinum til lųgtingslóg um marknašarfųring eru śtgreinašar nišanfyri. Lógin fer ikki at hava fķggjarligar avleišingar fyri kommunur.

Marknašarfųringslógin er tann fyrsta av sķnum slagi ķ Fųroyum, og tķskil er torfųrt at meta um, hvussu stórur fķggjarligi tųrvurin til umsiting veršur. Skotiš veršur upp, at umsitingin av marknašarfųringslógini veršur lųgd ķ skrivstovu, iš skal hava sjįlvstųšuga jįttan į fķggjarlógini. Skotiš veršur eisini upp, at hendan skrivstovan skal hśsast ķ felagsstovninum į Skįlatrųš 20. Tvęr orsųkir eru til hetta seinna uppskotiš: Į Skįlatrųš 20 eru frammanundan fleiri eftitlitsmyndugleikar og harviš eitt fakligt umhvųrvi, sum umsitingin av marknašarfųringslógini veršur ein partur av og kann fįa nyttu burturśr. Harafturat ber į hendan hįtt til at sleppa undan dupultfunksjónum, t.v.s. telefonavgreišslu og annaš slķkt kann nżggi umsitingarmyndugleikin hava felags viš hinar stovnarnar į Skįlatrųš 20. Ovastur stjóri, og harviš evsti įbyrgdarpersónur, fyri umsitingina av marknašarfųringslógini veršur stjórin į felagsstovninum į Skįlatrųš 20.

Uppskotssetararnir skjóta upp, at uppręttaš veršur ein nżggj hųvušskonta til umsiting av marknašarfųringslógini og sųkir um 600 tśsund kr į fķggjarlógini fyri 2008 til hetta endamįl. Upphęddin kann lųna einum akademiskum starvsfólki.

Skotiš veršur upp, at starvsfólkiš, sum kemur at umsita marknašarfųringslógina, saman viš stjóranum į Skįlatrųš 20 skal navngeva umsitingarskrivstovuna, viš innihaldinum ķ marknašarfųringslógini ķ huga. Navniš skal leggjast fyri Vinnumįlarįšiš til góškenningar.

Višvķkjandi navngevingini av komandi umsitingarmyndugleikanum višmerkti Vinnumįlarįšiš, at ķ Danmark er heitiš “ombudsmand” vart viš lóg. Ķ “Lov om Folketingets Ombudsmand”, lov nr. 473 af 12. juni 1996, § 30, stendur: “Betegnelsen ombudsmand eller anden betegnelse, der er egnet til forveksling hermed, må ikke benyttes, medmindre det er hjemlet i en af Folketinget vedtaget lov.” Oršiš “umbošsmašur” er meira vanligt ķ Fųroyum enn oršiš “ombudsmand” ķ Danmark, men mųguliga skal umhugsast, um brśkiš av heitinum “umbošsmašur” ķ nųvnum hjį almennum fųroyskum myndugleikum skal avmarkast.

Į formliga landsstżrisfundinum, įšrenn lųgtingsmįl nr. 66/2007 varš sent nišan ķ Lųgtingiš, varš eitt politiskt ynski sett fram um, at umsitingin av marknašarfųringslógini skal eita “Brśkarastovan”.

 

2. Fķggjarligar og umsitingarligar avleišingar fyri vinnuna

Mett veršur, at lógaruppskotiš ikki fer at hava viš sęr beinleišis fķggjarligar śtreišslur fyri vinnuna. Taš fer tó, serliga beint eftir at uppskotiš er komiš ķ gildi, at vera neyšugt hjį vinnurekandi at brśka umsitingarliga orku at laga seg til lógina og at meta um, hvųrt marknašarfųringstiltųk, sum ętlanin er at fara undir, eru ķ samljóši viš lógina. Hetta fer tó helst viš tķšini at gerast ein natśrligur partur av marknašarfųringsarbeišnum hjį vinnurekandi.

Omanfyri nevndu avleišingar eru tęr somu fyri almennar fyritųkur og yvirhųvur ķ tann mun, taš almenna bjóšar śt vųrur og tęnastur į einum marknaši.

 

3. Avleišingar fyri umhvųrviš

Mett veršur ikki, at lógin fer at fįa avleišingar fyri umhvųrviš. 

 

4. Sosialar avleišingar fyri įvķsar samfelagsbólkar ella felagsskapir

Lógaruppskotiš fęr ikki sosialar avleišingar fyri samfelagsbólkar ella felagsskapir.

 

5. Avleišingar vegna millumtjóša sįttmįlar

Mett veršur ikki, at lógin fer at fįa avleišingar į hesum ųki.

 

6. Skyldur

Uppskotiš fer ikki at įleggja privatfólki skyldur. Hinvegin veršur įlagt teimum, sum lógin umfatar, įvķsar upplżsingarskyldur, millum annaš ķ sambandi viš eftirlitsarbeišiš hjį umsitingarmyndugleikanum.

 

7. Heimildir til annan enn landsstżrismann

Lógaruppskotiš leggur heimildina at hava eftirlit viš, um lógin veršur hildin, til eina nżggja fyrisitingarliga eind undir landsstżrismanninum. Eisini hevur landsstżrismašurin heimild at gera nęrri reglur į ymsum ųkjum.

 

Talva 1: Yvirlit yvir avleišingar

 

Fyri landiš/

landsmyndug-leikar

Fyri kommunalar myndugleikar

Fyri plįss/ųki ķ landinum

Fyri įvķsar samfelagsbólkar/ felagsskapir

Fyri vinnuna

Fķggjarligar/ bśskaparligar avleišingar

Ja

Nei

Nei

Nei

Nei

Umsitingarligar avleišingar

Ja

Nei

Nei

Nei

Ja

Umhvųrvisligar avleišingar

Nei

Nei

Nei

Nei

Nei

Avleišingar ķ mun til altjóša avtalur og reglur

Nei

Nei

Nei

Nei

Nei

Sosialar avleišingar

 

 

 

Nei

 

 

 

Kap. 3. Serligar višmerkingar

 

Til § 1

Ętlanin er, at hendan heildartreyt um at sżna góšan marknašarfųringssiš kann nżtast ķmóti ųllum slųgum av órķmiligum sųlu- og lżsingatiltųkum, ķmóti eftirgerš og ašrari misnżtslu av avriki hjį vinnurekandi, ķmóti órķmiligum avtalutreytum, og til tess at verja persónligt sjįlvręši umframt heimafriš.

Til § 2

§ 2  stašfestir nżtsluųkiš hjį lógini. Hugtakiš privat vinnuvirksemi veršur tulkaš breitt. Taš umfatar vinnuvirki og einstaklingar, sum hava vinnu sum hųvušsvirksemi, umframt felųg og einstaklingar, sum hava vinnu sum hjįvirksemi, til dųmis bert ein part av įrinum.

 Lógin skal fyrst og fremst umfata privat vinnuvirksemi og alment virksemi ķ tann mun, vųrur og tęnastur verša bjóšašar śt į marknašinum, men er eisini galdandi, tį onnur enn vanlig vinnurekandi, til dųmis felųg og felagsskapir, sum hava onnur hųvušsendamįl enn vinnuvirksemi, fįast viš sųlu av vųrum og tęnastum fyri at fįa til vega inntųkur.

Tiltųk, framd ķ humaniterum, politiskum ella įtrśnašarligum hųpi, eru bert umfataš av lógini, um tey kunnu sigast at vera partur av vinnuvirksemi. Hetta inniber til dųmis, at įheitanir um at gerast limur ķ almannagagnligum ella politiskum felųgum ikki eru umfatašar av lógini, mešan taš meira vinnuliga virksemiš, sum tķlķk felųg hava, kemur inn undir nżtsluųkiš hjį lógini. Dųmi um hetta kann vera śtgįvuvirksemi, fyriskipan av feršum, handlar og bįsar.

At lógin er galdandi fyri alment virksemi ķ tann mun, vųrur og tęnastur verša bjóšarar śt į marknašinum, merkir, at lógin bęši umfatar almennar fyritųkur og almenna śtbošiš av tęnastu- og vęlferšarveitingum til borgararnar. Hetta kemst av, at summar almennar veitingar verša bodnar śt į ųkjum, har privat vinnurekandi eisini virka, ella kunnu virka, og at mųguleiki er fyri stųrri kapping millum almennar og privatar śtbjóšarar av tęnastu- og vęlferšarveitingum ķ framtķšini. Dųmi um hetta eru undirvķsing og skeišsvirksemi, dagtilboš, heimarųkt og -hjįlp, og lękna- og sjśkrahśsvišgerš.

Taš hevur tżdning, at śtbjóšarar į hesum marknašum, antin teir eru almennir ella privatir, virka undir somu grundleggjandi treytum višvķkjandi marknašarfųring. Tann avgerandi skilmarkingin fyri, nęr alment virksemi er umfataš av marknašarfųringslógini, er, at śtbošiš av vųrum ella tęnastum fer fram į einum marknaši, ella undir marknašarlķknandi umstųšum, og ikki neyšturviliga um śtbošiš fer fram ķ kapping millum almennar og privatar śtbjóšarar, ella millum tveir almennar śtbjóšarar.

 

Til stk. 2 og 3

Ķ lógini verša yvirskipašar reglur fyri marknašaratferš savnašar ķ somu lóg. Hetta śtgangsstųšiš er tó ikki fult galdandi fyri įvķsar vinnugreinar, iš frammanundan skulu fylgja umfatandi regulverki. Fyri fyritųkur umfatašar av “Lov om finansiel virksomhed” eru serlig višurskifti galdandi. Tķskil verša hesar fyritųkur undantiknar einstakar įsetingar ķ marknašarfųringslógini, tó ķ nųkrum fųrum bert ķ tann mun, reglur eru gjųrdar į teimum viškomandi ųkjunum viš heimild ķ “Lov om finansiel virksomhed”.

 

Til § 3

Įsetingin er ķ hųvušsheitum ętlaš at verša brśkt um taš, sum vinnurekandi siga um teirra egnu vųrur og tęnastur, herundir um prķs og eginleikar, ķ fųrum har hetta gevur móttakaranum eina skeiva fatan av vųrunum ella tęnastunum. Endamįliš er at tryggja, at skeivar, villleišandi, nišrandi ella órķmiliga ófullfķggjašar upplżsingar ikki verša nżttar ķ marknašarfųring til bįga fyri brśkarar ella onnur vinnurekandi. Harafturat verja stk. 2 og 3 onnur vinnurekandi og brśkarar ķmóti upplżsingum og framferšarhęttum, sum, vegna teirra form ella tķ óviškomandi višurskifti verša tikin viš, eru óhóskandi.

Įsetingin ķ § 3 er ųšrvķsi enn heildartreytin ķ § 1 viš taš, at hon er avmarkaš til at umfata geršir, sum kunnu įvirka śtboš og eftirspurning.

Kravt veršur, at taš skal kunna skjalprógvast, at upplżsingar, sum verša latnar um verulig višurskifti, eru ręttar.

 

Til § 4

Įsetingin ķ stk. 1 hevur til endamįls at tryggja, at móttakarin av einum lżsingabošskapi er varur viš, at talan er um eina lżsing. Harviš veršur foršaš fyri duldari lżsing.

Duldar lżsingar eru ųll slųg av lżsingum, sum ikki tykjast at vera lżsingar. Sum dųmi kann nevnast ein lżsing, sum veršur borin fram sum redaksjonelt tilfar ķ blųšum, tķšarritum, śt- og sjónvarpi ella į alnetinum, ella tį įvķsar vųrur ella vųrumerki verša vķst ķ filmum ella sjónvarpssendingum. Hetta seinna dųmiš er duld lżsing, um taš byggir į eina avtalu millum ein lżsara og tey, sum framleiša filmin ella sendingina. Enska heitiš “product placement” veršur  brśkt um hetta fyribrigdiš.

Taš Altjóša Handilskamariš, ICC, hevur ķ sķnum altjóša kodeksi fyri lżsingapraksis (śtgiviš av ICC-Danmark tann 1. februar 1998), eina įseting um lżsingaidentifikasjón, sum sigur, at lżsingar greitt skulu kunna identifiserast sum lżsingar.

Viš įsetingini ķ § 3 veršur eitt generelt krav um lżsingaidentifikasjón sett ķ gildi, uttan mun til, hvussu lżsingabošskapurin veršur sendur móttakaranum. Įsetingin fer harviš at supplera tey krųv um lżsingaidentifikasjón, sum longu finnast ķ fųroyskari lóggįvu, sķ lųgtingslóg nr. 61 frį 16. mai 2006 um Kringvarp, § 8, stk. 5.

Sum śtgangsstųši er duld lżsing ķ strķš viš heildartreytina um góšan marknašarfųringssiš. Harafturat kann forbošiš ķmóti villleišing verša nżtt ķ hesum sambandi, um dulda lżsingin er soleišis hįttaš, at hon kann metast at vera villleišandi, ella um tann ķtųkiligi framferšarhįtturin er óhóskandi.

Taš er sendarin av lżsingabošskapinum, sum avger, hvussu bošast skal frį, at ein įvķsur bošskapur er ein lżsingabošskapur, bert hetta veršur gjųrt tżšiliga. Greinar ķ blųšum og tķšarritum, sum ķ roynd og veru eru lżsingar fyri įvķsar vųrur, tęnastuveitingar ella fyritųkur, kunnu til dųmis verša merktar viš oršinum “lżsing”.

Ķ sambandi viš lżsingaidentifikasjón ķ śt- og sjónvarpi kann tųrvur verša į einum samstarvi millum myndugleikan, iš fer at umsita marknašarfųringslógina, og Mentamįlarįšiš.

Tį įvķsir persónar, til dųmis kendir persónar, sżna fram eina vųru, er hetta ein lżsing, um avtala er gjųrd millum lżsaran og persónin, sum sżnir vųruna fram.

Skyldu at identifisera eina lżsing hevur tann, iš hevur įbyrgdina av marknašarfųringini, t.v.s. vinnurekandi ella onnur, sum marknašarfųra sķnar vųrur og tęnastur. Hetta śtihżsir ikki, at onnur kunnu įbyrgjast, til dųmis tann sum mišlar óidentifiseraša ella dulda lżsing. Hetta er tó millum annaš treytaš av, at mišilin hevur virkaš fyri at dylja lżsingabošskapin. Įbendingar um hetta kunnu vera, at avtalaš er millum lżsaran og mišilin, hvussu lżsingabošskapurin skal mišlast, ella at goldiš er fyri at mišla dulda lżsingabošskapin. Hinvegin kunnu mišlar ella onnur, sum, uttan at vita av tķ, mišla duldar lżsingabošskapir, ikki įbyrgjast.

Stk. 2 heimilar landsstżrismanninum at įseta nęrri reglur um, hvat iš skal skilmarkast sum ein lżsing ella eitt lżsingablaš, umframt onnur višurskifti višvķkjandi lżsingaidentifikasjón. Hendan heimildin er sett ķ lógina, tķ marknašarfųring og lżsingar er eitt ųki, sum broytist javnan, og har vanligt er at sķggja royndir viš nżggjum slųgum av lżsingum. Ķ tķ sambandi kunnu spurningar taka seg upp um, hvųrt eitt įvķst įtak er ein (duld) lżsing ella ikki. Og ķ sambandi viš prentaš tilfar, iš veršur sent śt til fólk, sum hava frįbišiš sęr at fįa lżsingar, kunnu spurningar um, hvųrt eitt įvķst blaš er eitt lżsingablaš ella ikki, taka seg upp. Hugsast kann, at landsstżrismašurin ķ kunngerš kann įseta, at um innihaldiš av lżsingum ķ einum blaši fer upp um ein įvķsan prosentpart av tķ samlaša innihaldinum, er blašiš eitt lżsingablaš.

 

Til § 5

Hųvušsendamįliš viš hesi lógargrein um lżsingar, har ein vųra ella tęnasta hjį einum vinnurekandi veršur samanborin viš vųru ella tęnastu hjį einum ųšrum vinnurekandi, er at verja vinnurekandi ķmóti umrųšu, iš kann skaša umdųmiš hjį vinnurekandi ella hjį vųrum og tęnastum, sum vinnurekandi bjóša śt, ella sum misnżtir nevnda umdųmi.

Krųvini til lógligar samanberandi lżsingar eru strong, og allar treytirnar ķ stk. 2 skulu vera uppfyltar fyri at ein samanberandi lżsing er lóglig.

Yvirskipaš kann sigast, at samanberingin skal vera trśgv, rųtt og viškomandi.

 

Til § 6

Greinin įsetir reglur višvķkjandi “beinleišis marknašarfųring” ella “direct marketing”, sum taš eitur į enskum. Hetta er marknašarfųring, sum vendir sęr beinleišis til móttakaran.

Stk. 1. įsetir eitt heildarforboš ķmóti óumbidnum elektroniskum įheitanum (spam). Hetta forboš veršur linkaš ķ stk. 2, soleišis at ein vinnurekandi, sum ķ sambandi viš sųlu til ein kunda hevur fingiš teldupostbśstašin hjį kundanum, viš įvķsum treytum, kann marknašarfųra vųrur og tęnastur, iš samsvara viš tęr vųrur ella tęnastur, sum kundin įšur hevur keypt.

Umframt reglur um spam inniheldur § 6 eisini reglur um ašra óumbidna marknašarfųring og mųguleika at bišja seg undan at fįa įheitanir viš frįmerki ķ Landsfólkayvirlitinum. Ķ stk. 3 veršur įsett, at įvķsir persónar, antin beinleišis mótvegis tķ vinnurekandi, ella umvegis Landsfólkayvirlitiš, kunnu bišja seg undan at fįa lżsingar viš ųšrum fjarsamskiftishęttum. Undir ašrar fjarsamskiftishęttir kemur til dųmis fysiska postskipanin. Talan er um įvķsan persón, tį navn og/ella bśstašur stendur į marknašarfųringstilfarinum, sum veršur sent til viškomandi.

Reglur um, at persónur kann fįa sett frįmerki ķ Landsfólkayvirlitinum, sum vķsir, at viškomandi vil sleppa undan įheitanum ķ sambandi viš marknašarfųring, eru įsettar ķ nżggju lųgtingslógini um fólkayvirlit, sbr. ķ § 26, stk. 2 ķ lųgtingslóg nr. 41 frį 8. mai 2007, sum kom ķ gildi 1. oktober 2007. Arbeitt veršur viš at fįa til vega nżggja tųkniliga skipan til Landsfólkayvirlitiš, og tķ įsetir landsstżrismašurin, sum varar av marknašarfųringslógini, ķ kunngerš, nęr § 6, stk. 3, 4 og 5 verša sett ķ gildi.

§ 6 foršar ikki fyri, at eitt nś myndugleikin, iš fer at umsita marknašarfųringslógina, kann taka stig til at gera eina skipan, har fólk, iš ikki ynskja at móttaka óumbidnar prentlżsingar viš ongari navna- og bśstašarįskrift, kunnu bišja seg undan hesum viš einum skelti į bśstašnum. Ķ Danmark finst “Ingen reklamer, tak”-skipanin hjį Post Danmark, iš er ein skipan, iš virkar vęl, hóast hon ikki er įsett viš lóg.

 

Til § 7

Įsetingin hevur til endamįls at tryggja, at ein kundi fęr vegleišing um vųrur og tęnastur. Hendan vegleišingin skal gera kundan fųran fyri at meta um, hvųrt vųran ella tęnastan er tann rętta fyri kundan, og at brśka vųruna ella tęnastuna į ein ręttan og forsvarligan hįtt, um kundin avger at keypa.

 

Til § 8

Endamįliš viš įsetingini er at verja bųrn og ung ķ sambandi viš marknašarfųring, iš er serliga ętlaš hesum bólki. Hon inniber eina heršing av hinum įsetingunum um marknašarfųring ķ lógini, tį mįlbólkurin er bųrn og ung.

Bųrn og ung hava ikki neyšugu fortreytirnar og royndirnar at gera objektivar metingar av lżsingum og kunnu ķ stóran mun verša įvirkaš av marknašarfųring uttan at gerast tilvitaš um taš.

Bųrn og ung eru eisini lųtt at tųla viš tilbošum, sum verša givin viš lyftum um gįvur, luttųku ķ kappingum viš góšum vinningum og góšum mųguleikum at vinna.

Bólkurin “bųrn og ung” fevnir um persónar, sum eru upp ķ 18 įra gomul. Tį marknašarfųrt veršur til hendan bólk, skal tó havast ķ huga meira neyvt, hvųr aldursbólkurin er.

 

Til stk. 1

Stk. 1 inniber millum annaš, at vinnurekandi skulu vera ansin og fara hóvliga fram, tį brśktir verša marknašarfųringshęttir, iš kunnu flyta uppmerksemiš frį vųruni ella tęnastuni yvir į onnur višurskifti.

Hetta inniber til dųmis, at tį mett veršur, um ein lżsing, iš er ętlaš bųrnum og ungum, er villleišandi, skal havast ķ huga, at hesin bólkur, ķ stųrri mun enn vaksin, hevur lyndi at halda, at taš, iš veršur fųrt fram ķ eini lżsing, er veruleiki. Tķskil skulu frįgreišingar um stųddina, viršiš, slagiš, haldfųriš ella góšskuna į eini vųru vera meira nįgreiniligar og sannar enn ķ lżsingum, ętlašar vaksnum fólkum.

Ķ dag er vanligt at sipaš veršur til kynslķv ķ marknašarfųring sum ein mįti at fanga uppmerksemiš hjį móttakaranum. § 8 skal, saman viš heildartreytini ķ § 1 um góšan marknašarfųringssiš, tryggja, at hetta ikki hendir ķ marknašarfųring, ętlaš bųrnum.

Ein orsųk til, at foršast skal fyri hesum, er, at tį sipaš veršur til kynslķv ķ lżsingum, sum venda sęr til bųrn, skemmir taš teirra natśrligu blygd og leišir tey inn ķ eina verš, sum tey eru ov ung til og ikki hava fortreytir fyri at vera ķ.

 

Til stk. 2

Afturat heildarįsetingini ķ stk. 1 setir stk. 2 forboš fyri at nżta įvķst haršligt, vandamikiš og ógvusligt innihald ķ lżsingum til bųrn og ung.

Višvķkjandi alkoholi stušlar hetta forbošiš heildarforbošnum ķmóti at lżsa viš alkoholi ķ Fųroyum.

 

Til §§ 9-11

Tęr flestu reglurnar ķ §§ 9-11 eru įsettar fyri at forša fyri marknašarfųringstiltųkum, sum ķ serliga stóran mun verša mett at kįma, hvųr prķsurin į eini vųru ella tęnastu er, og tķ at slķk tiltųk kunnu venda uppmerkseminum hjį brśkarunum burtur frį prķsi og góšsku.

 

Til § 9

Hendan įsetingin fevnir um sųlufremjandi tiltųk so sum tilboš og śtsųlu, og skal hon millum annaš skapa stųrri prķsgjųgnumskygni ķ hesum sambandi.

Viš at seta serlig krųv til upplżsing ķ sambandi viš sųlufremjandi tiltųk supplerar įsetingin taš generella kraviš ķ lógini um góšan marknašarfųringssiš og forbošiš ķmóti villleišing og forbošiš ķmóti at lata órķmiliga ófullfķggjašar upplżsingar.

Hųvušsendamįliš viš greinini er at geva tķ einstaka brśkaranum góšar mųguleikar skjótt at kunna meta um, hvussu gott eitt įvķst tilboš er fyri viškomandi. Tķ verša krųv sett um, at tilbošstreytirnar skulu vera greišar og lętt atkomuligar, og at viršiš av mųguligum eykaveitingum skal upplżsast. Hetta seinasta er eitt nś galdandi fyri tilboš, har vanligar handilsvųrur verša settar saman og seldar sum ein eind fyri ein samlašan prķs.

Ķ slķkum fųrum veršur harafturat kravt, at vųrurnar kunnu keypast hvųr sęr. Hetta kraviš hevur samband viš kraviš ķ stk. 1 um, at upplżsast skal um viršiš į mųguligum eykaveitingum į tann hįtt, at tį vųrurnar kunnu keypast hvųr sęr, veršur handilsviršiš į einstųku vųrunum greitt stašfest.  Hartil foršar hetta kraviš fyri, at brśkarar verša noyddir at keypa eina vųru, sum teir lķtiš leggja ķ, fyri at fįa eina vųru, sum teir vilja hava.

Ķ stk. 3 er sett inn, at ein prķslękking, sum veršur frįbošaš, skal, um neyšugt, skjįlprógvast. Hetta krav er ein natśrlig avleišing av kravinum um, at prķslękkingin skal vera verulig, og veršur mett at hękka trśviršiš į eini frįbošašari prķslękking. Harafturat fer kraviš at lętta um eftirlitiš viš, at lógin veršur hildin.

Sum stk. 4 er sett inn, at tį sųluprķsir eru lękkašir, skal prķsmerkingin tżšiliga vķsa tann upprunaliga prķsin į vųrunum. Ętlanin viš hesum er at fįa ein standard fyri frįbošan av prķslękkingum, sum millum annaš ger taš lęttari hjį brśkarum at meta um tilboš og at samanbera tilboš. Hetta foršar ikki fyri, at vinnurekandi eisini kunnu upplżsa um prķslękkingina ķ prosentum ella krónum.

Įsetingin sigur ikki nįgreiniliga, hvųrjar upplżsingar skulu latast ķ sambandi viš, at tilbošstreytirnar skulu vera greišar og lętt atkomuligar. Hetta er knżtt at tķ einstaka sųlufremjandi tiltakinum og marknašarfųringini av hesum. 

 

Til § 10

Nevndir verša tveir mįtar at lata avslįttarsešlar og -merki: įšrenn keyp av vųru ella tęnastu, ella samstundis sum eitt keyp fer fram, ella tęnasta veršur veitt, har avslįttarsešlarnir/-merkini kunnu loysast śt seinni.

Stk. 1 setur forboš ķmóti at lata avslįttarsešlar og -merki įšrenn sųlu ella tęnastuveiting, sum sķšani skulu brśkast ķ sambandi viš keyp. Hetta foršar fyri, at slķkir sešlar og merki kunnu brśkast sum ein partur av marknašarfųringini av vųrum og tęnastum. Slķkt skašar gjųgnumskygniš ķ sambandi viš prķsupplżsingarnar. Dųmi um hetta kunnu vera avslįttarmerki, sum verša latin ķ einum blaši ella tķšarriti, ella avslįttarmerki, iš verša latin ķ sambandi viš eina ókeypis tęnastuveiting, og sum kunnu nżtast at keypa fyri aftanį.

Stk. 2 loyvir, viš nęrri įsettum treytum, nżtslu av avslįttarsešlum/-merkjum, sum verša latin samstundis, sum okkurt veršur keypt, og sum kunnu loysast śt seinni. Kraviš um, at merki skulu kunna loysast śt fyri eina kontanta upphędd, śtihżsir ikki, at tann vinnurekandi kann bjóša brśkarum vųrur fyri merkini. Treytin er tó, at bįšir mųguleikarnir eru lķka tżšiligir ķ marknašarfųringini.

 

Til § 11

Śtgangsstųšiš er, at kappingar, har tilvildin er avgerandi fyri śrslitiš, og har luttųka er treytaš av, at keypt veršur, ikki eru loyvdar. Talan er um eina slķka kapping, tį hvųrki fyriskiparin ella luttakararnir kunnu įvirka śrslitiš av kappingini ķ stųrri mun.

Kappingar, har avrikiš hjį  luttakarunum avger śrslitiš, eru hinvegin loyvdar, og luttųka kann tķskil ķ slķkum fųrum vera treytaš av, at vųra ella tęnasta veršur keypt.

Stk 2 og 3 innihalda undantųk til forbošiš ķmóti kappingum av tķ slagi, sum er nevnt ķ stk. 1.

 

Til § 12

Įsetingin hevur til endamįls at tryggja, at ein garantur, sum veršur marknašarfųrdur, hevur eitt veruligt innihald. Hetta veršur tryggjaš viš kravi um, at ein garantur skal geva brśkarunum ein veruligan bata ķ mun til ta ręttarstųšu, iš lóggįva annars gevur.

 

Til § 13

Til stk. 1

Endamįliš viš įsetingini er, at brśkarar, įšrenn teir keypa vųru į einum fysiskum handilsstaši ella ķ einum alnetshandli, skjótt og ómaksleyst kunna sķggja, hvųr samlaši prķsurin į vųruni er. Brśkarin skal sostatt kunna vita frammanundan, hvųr endaliga upphęddin veršur, tį hann stendur viš kassan og skal gjalda, ella tį hann fęr eina rokning fyri keyp frį einum vinnurekandi. Įsetingin er teknologineutral, tķ brśkarar hava sama tųrv į upplżsingum, antin teir keypa į alnetinum ella ķ fysiskum handlum.

Krųvini til prķsupplżsingar skulu gera taš mųguligt hjį brśkarum at samanbera prķsir į vųrum innan sama vųrubólk og hjį ymsum vinnurekandi. Hetta stušlar undir eini vęlvirkandi prķskapping.

Lógin foršar ikki fyri, at nżggj tųkni veršur nżtt ķ sambandi viš prķsmerking. Nżgg tųkni, sum veršur nżtt ķ stašin fyri sišbundna prķsmerking ella prķsskelting, mį tó ikki hava viš sęr, at stųšan višvķkjandi prķsupplżsing versnar. Prķsupplżsingin skal alsamt lśka treytirnar ķ § 13.

Avgjųld ella śtreišslur, sum verša kravdar frį brśkaranum ķ sambandi viš, at hesin keypir eina vųru, men sum tann vinnurekandi ikki hevur skyldu at krevja beinleišis frį brśkaranum, skulu ikki roknast upp ķ tann samlaša prķsin, men upplżsast fyri seg. Viš hesum veršur tryggjaš, at brśkarin fęr eitt samlaš yvirlit yvir tęr fķggjarligu avleišingarnar av keypinum, samstundis sum brśkarin fęr at vita, hvussu nógv hann skal gjalda tķ vinnurekandi. Sum dųmi um avgjųld ella śtreišslur, sum tann vinnurekandi ikki hevur skyldu at krevja beinleišis frį brśkaranum, kann nevnast gjald fyri tinglżsing av veš ķ fastari ogn ella ręttargjųld.

 

Til stk. 2

Krųvini, sum eru galdandi fyri keyp av vųrum, eru eisini galdandi fyri keyp av tęnastum ķ tann mun, hetta ber til. Annars gevur stk. 2 brśkaranum ašrar mųguleikar at kunna seg um prķsin į tęnastum.

Įsetingin inniber ķ fyrsta lagi, at tęnastuveitarar, sum bjóša śt tęnastur fyri ein samlašan fastan prķs, skulu upplżsa hendan prķs. Dųmi um tęnastur, har til ber at upplżsa ein samlašan prķs, eru klipping og liting į eini hįrfrķškanarstovu, ella įvķsar afturvendandi uppgįvur hjį einum advokati, so sum uppseting av skeyti.

Ķ ųšrum lagi hevur stk. 2 viš sęr, at har, iš taš ikki er mųguligt at upplżsa samlaša prķsin fyri tęnastuveitingina, skal grundarlagiš fyri śtrokningini av prķsinum upplżsast, um hetta ger taš mųguligt hjį brśkaranum sjįlvum at rokna śt endaliga prķsin. Dųmi um hetta kundi veriš gólvįlegging, sum veršur śtbjóšaš fyri ein įvķsan prķs fyri fermeturin, mųguliga viš einari fastari grundupphędd. Eitt annaš dųmi er, telefontęnasta, hvųrs prķsur er ein samanseting av fųstum gjųldum og minuttgjųldum fyri nżtslu.

Um eitt prķsspenni er partur av grundarlagnum fyri śtrokningini av prķsinum į eini tęnastu, og taš tķ ikki er mųguligt hjį brśkaranum frammanundan at rokna śt prķsin į tęnastuni, sum brśkaranum tųrvar, skal tann vinnurekandi ikki upplżsa prķsin fyri tęnastuna. Heldur ikki skulu prķsupplżsingar latast fyri til dųmis handverksarbeiši, har prķsurin er grundašur į ein tķmaprķs, tį taš ikki er mųguligt hjį brśkaranum at siga, hvussu nógvir tķmar fara at verša brśktir til arbeišiš.

Orsųkin til, at skyldan at lata prķsupplżsingar ikki er galdandi fyri omanfyri nevndu tęnastur, er, at ķ hesum sambandi eru prķsupplżsingar ikki upplżsingar, sum brśkarin sjįlvur kann nżta at rokna śt endaliga prķsin į tęnastunum. Ein mųguleiki hjį brśkarum ķ slķkum fųrum er at bišja um tilboš frį ymsum tęnastuveitarum.

Nógvir tęnastuveitarar bjóša śt eina rųš av ymsum tęnastum. Ķ slķkum fųrum kann upplżsingarkraviš lśkast, um prķsurin ella śtrokningargrundarlagiš veršur latiš fyri eitt viškomandi śrval av veitingum viš einum uppslagi ella prķslista. Tį hetta veršur gjųrt, skal ikki bert takast atlit til, hvussu oftani ein tęnasta veršur veitt, men eisini at prķslistin skal geva eina mynd av prķsleguni fyri kostnašarmiklar eins vęl og minni kostnašarmiklar veitingar.

Stk 2 er bert galdandi, tį tęnastur verša bjóšarar śt į einum fųstum handilsstaši, og tį tęnasta veršur bjóšaš śt elektroniskt til brśkararnar viš mųguleika fyri at bķleggja. Taš er bert ķ hesum fųrunum, at meining er ķ at tosa um generella prķsupplżsing, tķ brśkararnir fįa tį kunnaš seg um prķsirnar uttan at venda sęr til tann vinnurekandi viš tķ ķ hyggju at velja sęr tęnastuveitara at gera avtalu viš.

Įsetingin letur taš upp ķ hendurnar į teimum vinnurekandi so vęl sum gjųrligt at fylla teir karmar, sum upplżsingarskyldan setur. Hugsast kann, at hetta veršur gjųrt viš tķ kappingarliga įgóša ķ huga, sum kann fįast, tį ein hevur góša prķstęnastu. Upplżsingarnar kunnu latast sum uppslag ella prķslistar, sum altķš skulu vera dagfųrdir og vera lętt atkomuligir, soleišis at brśkarin fęr kunnaš seg um prķsirnar uttan at venda sęr til starvsfólk hjį fyritųkuni.

 

Til stk. 3

Stašfest veršur, at prķsupplżsingar ikki eru eitt krav, tį vųrur og tęnastur verša marknašarfųrdar. Men um prķsur veršur nevndur ķ marknašarfųring eru krųvini tey somu, sum tį vųrur og tęnastur verša bjóšašar śt til brśkararnar į einum fųstum handilsstaši ella elektroniskt viš mųguleika fyri at bķleggja.

Stk. 3 hevur til endamįls at stušla brśkarunum, tį teir skulu meta um og samanbera prķsir ķ lżsingum. Harafturat tryggjar įsetingin, at prķsurin, sum ein lżsing hevur latiš brśkaranum, er hin sami, sum tann, iš brśkarin skal rinda, um hann fer į handilsstašiš ella heimasķšuna hjį lżsaranum at keypa ella bķleggja vųruna ella tęnastuna.

Eisini er 1. pkt galdandi fyri munnligar prķsupplżsingar. Hetta inniber, at um ein vinnurekandi munnliga letur, til dųmis, ein tķmaprķs til ein brśkara, skal prķsurin verša ķroknašur ómaksgjųld, śtreišslur, meirviršisgjald, flųskupant og lķknandi umframt ųll onnur avgjųld. Viš hesum veršur tryggjaš, at samsvar er millum munnligar og skrivligar prķsupplżsingar.

Smbrt. stk. 3, 3. pkt., er loyvt einum framleišara, innflytara ella heilsųlu ķ marknašarfųring at lżsa viš vegleišandi prķsum til vķšarisųlu til brśkarar.

 

Til stk. 4

Stk. 4 įsetur, at vinnurekandi, sum veita tęnastur eftir rokning, hava skyldu at lata brśkaranum eina śtgreinaša rokning, um hann bišur um taš. Hetta ger brśkaran fųran fyri at eftirkanna prķsirnar į teimum vųrum og tęnastum, sum veitingin umfatar.

Hetta skal eisini geva brśkaranum eitt grundarlag at meta um, hvųrt upphęddin, sum tann vinnurekandi bišur um fyri eina tęnastuveiting, er heimilaš ķ fųrum, har ein fastur prķsur fyri tęnastuveitingina ikki er latin frammanundan.

Ķ fųrum, har tęnastuveitingin inniheldur eina stóra nųgd av smįum lutum, til dųmis ķ sambandi viš handverksarbeiši, kunnu prķsirnir fyri hesar latast sum ein samlašur prķsur.

Tį ein tęnastuveiting inniheldur eina rųš av veitingum, sum eru soleišis knżttar at hvųrjum ųšrum, at torfųrt er at seta prķs į hvųrja einstųku veiting, og sum er śrslitiš av eini tilgongd, sum er fastlųgd ķ lóggįvu višvķkjandi ręttargangi, kann kraviš um prķsupplżsing į rokningini lśkast viš at upplżsa tann samlaša prķsin umframt hvųrjar veitingar, prķsurin umfatar, uttan at prķsurin fyri hvųrja einstųku veiting er tilskilašur.

 

Til stk. 6

Eitt yvirskipaš endamįl viš § 13 er at sleppa undan at fara ķ smįlutir innan krųv um prķsupplżsing. Tķ eigur heimildin hjį landsstżrismanninum at gera serreglur og undantųk frį stk. 1-4 bert at verša nżtt į ein avmarkašan hįtt, og har taš er brįšneyšugt fyri at tryggja prķsgjųgnumskygni.

 

Til § 14

Įsetingin gevur brśkarum mųguleika at samanbera kontantprķsin į eini vųru viš, hvussu nógv iš gjaldast skal, um vųran veršur keypt upp į kreditt. Įsett er, at įrligu śtreišslurnar ķ prosentum skulu tilskilast į ein eins tżšiligan hįtt og hinar kredittupplżsingarnar, tķ hetta veršur mett at vera ein tżšandi upplżsing.

Mųguleikin eftir stk. 3 at upplżsa um kredittśtreišslurnar viš einum umbošandi dųmi, um hetta er einasti hóskandi mįtin, er ein undantaksįseting, sum bert skal nżtast, um taš ikki er gjųrligt at siga, hvųrjar tęr veruligu kredittśtreišslurnar eru. Hetta kann vera stųšan, um rentan sveiggjar tķtt.

 

Til § 15

Taš kann vera trupult hjį brśkarunum at vita, nęr eitt ómaksgjald er vęl grundaš sum gjald fyri eina eykaveiting, iš er komin afturat hųvušsveitingini, og nęr ómaksgjaldiš ķ roynd og veru er ein hękking av tķ avtalaša prķsinum fyri hųvušsveitingina. Harafturat kunnu nżggj ella broytt ómaksgjųld koma óvart į brśkararnar, og kunnu tķskil verša uppfataš sum eitt eyka gjald, sum brśkarin ikki var vitandi um, tį avtalan varš gjųrd.

Įsetingin er ętlaš at skapa gjųgnumskygni ķ nżtsluni av ómaksgjųldum ķ avtalum, iš ganga yvir tķš, eins og įsetingarnar ķ § 13 eru ętlašar at skapa gjųgnmskygni ķ upplżsingum um prķsir fyri vųrur og tęnastur, iš verša goldnar stutt eftir veitingina.

Hvussu hugtakiš “rķmilig freist” ķ stk. 2 skal skiljast, veldst um taš ķtųkiligu stųšuna. Havast skal ķ huga stųddina į hękkingini av ómaksgjaldinum, og um hękkingin er grundaš į innanhżsis višurskifti hjį tķ vinnurekandi ella uttanhżsis višurskifti, sum tann vinnurekandi ikki ręšur yvir.

Sambęrt stk. 3 skal brśkarin kunnast um, hvųrjar treytirnar hjį honum eru fyri at gerast leysur av avtaluni, įšrenn broytingin ķ ómaksgjaldi fęr gildi. Nęr talan er um eina munandi broyting ķ ómaksgjaldi byggir į eina ķtųkiliga meting, sum fevnir um stųddina į broytingini ķ mun til stųddina į ómaksgjaldinum higartil og ķ mun til stųddina į hųvušsveitingini.

 

Til § 16

Taš kann gerast ógreitt ķ handilsvinnu, hvųr iš letur hvųrjum skipašan avslįtt, hvųr stųddin er į tķ skipaša avslįttinum, og hvųrjar vųrur eru umfatašar av skipašum avslįtti. Hetta vantandi gjųgnumskygniš, sum eisini kann kįma vanligu prķsupplżsingarnar, kann hava viš sęr, at brśkarar gerast ųrkymlašir.

Viš hesi įseting ber til hjį brśkarum skjótt at kunna seg um, hvųrji felųg, felagskapir og ašrir fak- og samfelagsbólkar, iš fįa avslįtt frį įvķsum vinnurekandi.

 

Til § 17

Ķ dag hava hugtųk so sum sporfųri og buršardygd, umframt hvussu heilsugóšur matur er, stóran tżdning fyri brśkarar. Millum annaš hetta ger grein 17 viškomandi fyri alsamt fleiri brśkarar. Įsetingin gevur avvaršandi landsstżrismanni, eftir samrįšingar viš umboš fyri brśkarar og viškomandi vinnufelųg, mųguleika at įseta serligar reglur fyri merking og innpakking.

 

Til § 18

Įsetingin er ein heildartreyt, sum viš forboši verjir vinnulig eyškenni og ymiskt innan hetta ųkiš.

 

Til § 19

Įsetingin hevur til endamįls at tryggja eina revsiręttarliga vernd ķmóti misnżtslu av vinnuloynidómum hjį fyritųkum.

Įsetingin kann eisini nżtast saman viš § 1 at verja marknašarstųšuna hjį eini fyritųku.

 

Til § 20

Til stk. 3 og 4

Taš skal vera gjųrligt at fįa eitt endurgjald, sum samsvarar viš tęr bśskaparligu avleišingarnar, sum ólógligar geršir hjį einum kappingarneyta ella ųšrum vinnurekandi kunnu hava fyri eina fyritųku. Orsųkin til hetta er serliga, at mųguleikin fyri at fįa jįttaš endurgjald er treytašur av, at fyritųkan kann prógva, at hon hevur havt tap, antin sum beinleišis minking ķ sųluni ella tap sum avleišing av órógvi į marknašinum.

Įsetingarnar fara helst ķ hųvušsheitum at verša nżttar ķ sambandi viš įvķsar vųrueftirgeršir, men kunnu eisini nżtast ķ sambandi viš eitt nś misnżtslu av umdųmi, ólógligum samanberandi lżsingum, brot į įsetingina um vinnulig eyškenni og ķ sambandi viš óręttari nżtslu av vitan hjį eini fyritųku.

§ 20 inniheldur reglur av ręttargangslķknandi slagi og įsetingar um endurgjald. Bęši ręttargangur og endurgaldsręttur eru undir rķkislóggįvu, t.v.s. ikki yvirtkin. Sorinskrivarin var bišin um at koma viš einum śttalilsi um, hvat iš gerast skal viš spurningin. Taš sama er galdandi fyri §§ 21, 27, 28, 29 og 30. Sķ “Višmerkingar til lógaruppskotiš. Kap. 1. Almennar višmerkingar. 4. Ummęli”. 

 

Til § 21

Įsetingin sigur, ķ hvųrjum rętti mįl um brot į marknašarfųringslógina skulu avgerast.

 

Til § 22

Įsett er, at umsitingarmyndugleikin hevur eftirlit viš, at lógin og reglur viš heimild ķ lógini verša hildnar. Eisini stašfestir įsetingin hųvušsreglur fyri virksemiš hjį umsitingar-myndugleikanum.

Umsitingarmyndugleikin skal ķ stóran mun virka sum danski brśkaraumbošsmašurin, og hevur eftir hesi lóg somu heimildir sum danski brśkaraumbošsmašurin, umframt at  umsitingar- myndugleikin eisini kann bišja um upplżsingar frį ųšrum almennum myndugleikum. Orsųkin til hetta er, at soleišis kann umsitingarmyndugleikin tryggja sęr, at ųll viškomandi skjųl ķ einum mįli verša kannaš, og er hetta viškomandi ķ sambandi viš eitt nś prķskanningar.

Avgeršir hjį umsitingarmyndugleikanum eftir hesi lóg kunnu ikki leggjast fyri annan fyrisitingarligan myndugleika. Hetta samsvarar viš tann status ķ almennu fyrisitingini, sum brśkaraumbošsmašurin ķ ųšrum Noršurlondum hevur. Ein avgerš hjį umsitingarmyndugleikanum viš stųši ķ hesi lóg kann leggjast fyri ręttin. Um avmarkingar ķ avgeršarkompetensuni hjį umsitingarmyndugleikanum sķ § 24, stk. 2 og § 25, stk 2.

Um umsitingarmyndugleikin ķ einum mįli ikki virkar sambęrt góšum fyrisitingarligum siši, ella mįlsvišgeršin ikki er ķ samsvari viš fyrisitingarlógina, kann hetta, eins og galdandi er fyri ašrar fyrisitingarligar myndugleikar, kęrast til Lųgtingsins Umbošsmann.

Landsstżrismašurin kann įseta nęrri reglur um virksemiš hjį umsitingarmyndugleikanum.

Landsstżrismašurin kann til dųmis įseta, at umsitingarmyndugleikin skal višgera mįl av sķnum eintingum, ella eftir móttųku av klagum frį ųšrum.

Eisini kann įsetast, at umsitingarmyndugleikin ikki hevur skyldu at višgera allar klagur, sum verša sendar honum.

Tķlķkar reglur kunnu eisini įleggja umsitingarmyndugleikanum at kunna almenningin um višgeršina hjį umsitingarmyndugleikanum, įkęrumyndugleikanum ella dómstólunum av mįlum, sum fella inn undir marknašarfųringslógina, og sum verša mett at hava almennan įhuga ella tżdning fyri almennu fatanina av įsetingum ķ marknašarfųringslógini.

Višvķkjandi bygnašarligu plaseringini av umsitingarmyndugleikanum og framtķšar heitiš hjį umsitingarmyndugleikanum, sķ “Kap. 1. Almennar višmerkingar” og “Kap. 2. Avleišingarnar av uppskotinum.”

 

Til § 23

Ķ sķnum eftirliti viš vinnurekandi, og teimum, sum lógin annars eru galdandi fyri, um hvųrt virkaš veršur eftir góšum marknašarfųringssiši og įsetingunum ķ lógini yvirhųvur, skal umsitingarmyndugleikin leggja seg eftir viš samrįšingum at įvirka tey, sum hava įbyrgd av marknašarfųring.

Hendan įsetingin er ętlaš at fremja góš og uppbyggjandi višurskifti millum umsitingarmyndugleikan og tey, iš eru umfataš av lógini. Hildiš veršur, at tķlķkt samskifti um reglurnar ķ lógini kann tryggja eina smidliga regulering, har millum annaš atlit kann takast til sereyškennini og umstųšurnar hjį hvųrjari einstakari vinnugrein sęr.

Eisini kann samrįšingarmeginreglan hava viš sęr, at vinnurekandi fara at kenna, at tey eiga lut ķ reguleringini. Hetta kann vera til frama fyri menningina av góšum marknašarfųringssiši.

 

Til §§ 24 og 25

Umframt at gera óbindandi leišreglur um marknašarfųring innan įvķs ųki, kann umsitingarmyndugleikin eftir įheitan lata forhandarmetingar um, hvųrt ętlaš marknašarfųringstiltųk eru lóglig.

Ein slķk forhandarmeting er bindandi fyri umsitingarmyndugleikan, og ta merkir, at umsitingarmyndugleikin ikki av sķnum eintingum kann fara undir at višgera eitt mįl um marknašarfųring, sum hann įšur hevur gjųrt eina forhandarmeting av.

Ein forhandarmeting er ikki ein endalig stųšutakan til, um eitt marknašarfųringstiltak er lógligt.

 

Til § 26

Įsetingin gevur avvaršandi landsstżrismanni mųguleika at lata sķnar heimildir vķšari til ein myndugleika undir landsstżrismanninum, eitt nś til myndugleikan, iš skal umsita hesa lóg. Hetta er tó ikki galdandi fyri heimildina ķ § 22, stk. 5 at įseta nęrri reglur fyri virksemiš hjį nevnda umsitingarmyndugleika.

 

Til § 27

Greinin inniheldur mųguleikarnar fyri ręttarsókn, herundir mųguleikan hjį umsitingarmyndugleikanum at leggja sak um forboš og įlegging. Eisini kann umsitingarmyndugleikin geva fyrisitingarliga įlegging, um ein gerš greitt strķšir ķmóti lógini og ikki kann broytast viš samrįšingum.

 

Til § 28

Ongin višmerking.

 

Til § 29

Įsetingin gevur umsitingarmyndugleikanum eitt amboš til skjótt at stešga eini gerš, til dųmis ķ serliga įlvarsligum fųrum, eitt nś tį tżšandi ręttindi ella stór virši hjį brśkarum ella vinnurekandi eru ķ vanda.

 

Til § 30

Nevndar verša fleiri įsetinginar ķ lógini. Brot į hesar geva revsing. Hetta skal tryggja vęlvirkandi sanksjónsmųguleikar mótvegis teimum, iš bróta lógina.

Skotiš veršur upp, at tilvitaš, įlvarslig og endurtikin brot į marknašarfųringslógina verša revsaš viš bót, iš hevur eina stųdd, sum hevur viš sęr veruliga fyribyrging.

 

Til § 31

Skotiš veršur upp, at lógin veršur sett ķ gildi tann 1. mai 2008. Hendan gildiskoman hongur saman viš, at felagsstovnurin į Skįlatrųš 20, sum skal hżsa umsitingini av lógini, hevur ķ umbśna at sųkja eftir fleiri fólkum til ašrar nżggjar uppgįvur, og at stovnurin av royndum veit, at taš er sera trupult at fįa akademisk starvsfólk ķ hesum tķšum. Harafturat kemur, at plįsstrot veršur į nevnda stovni, og er hetta ein spurningur, iš eisini krevur tķš at loysa.

Višvķkjandi stk. 2, sķ višmerkingarnar til § 6.

 

1. višgerš  21. februar 2008. Mįliš beint ķ Vinnunevndina, sum tann 15. aprķl 2008 legši fram soljóšandi

 

Įlit

 

Fólkaflokkurin, Sjįlvstżrisflokkurin og Sambandsflokkurin hava lagt mįliš fram tann 13. februar 2008, og eftir 1. višgerš 21. februar 2008 er taš beint Vinnunevndini.

 

Nevndin hevur višgjųrt mįliš į fundum tann 28. februar, 6. og 13. mars og 9., 11. og 15. aprķl 2008.

 

Undir višgeršini hevur nevndin havt fund viš landsstżriskvinnuna ķ vinnumįlum, viš umboš fyri Brśkarasamtakiš, umboš fyri Mįlnevndina og viš André Niclasen og viš umboš fyri Vinnuhśsiš.

 

Nevndin hevur śtvega sęr skriv, dagfest 28. november 2007, viš uppskotum til broytingar, sum Vinnunevndin fekk sendandi frį Vinnumįlarįšnum ķ sambandi viš višgeršina av lųgtingsmįli nr. 66/2007: Uppskot til lųgtingslóg um marknašarfųring.

 

Frį Mįlnevndini fekk nevndin avrit av bręvasamskifti millum Mįlnevndina og Mentamįlastżriš ķ 2001 um mįliš, sum veršur nżtt ķ lżsingablųšum.

 

Frį Vinnuhśsinum fekk nevndin skriv, dagfest 10. aprķl 2008, viš višmerkingum til uppskotiš.

 

Frį Vinnumįlarįšnum hevur nevndin fingiš skriv, dagfest 14. aprķl 2008, viš uppskotiš um, at ein nżggj § 8 veršur sett inn ķ uppskotiš, har krav veršur sett um, at lżsingar og lżsingatilfar, sum er beinleišis ętlaš brśkarum ķ Fųroyum, skal vera į fųroyskum, og har landsstżriskvinnan fęr heimild at įseta nęrri reglur. Vinnumįlarįšiš hevur hesar višmerkingar til įsetingina: ”Įsetingin inniber, at teksturin ķ ųllum lżsingum og lżsingatilfari, sum eru gjųrt fyri at įvirka brśkarar ķ Fųroyum, skal vera į fųroyskum. Įsetingin er ikki grundaš į nakra įvķsa fatan av, hvat iš er fųroyskt mįl. Lżsingartekstir eru oftani į gerandismįli, og skulu lįniorš og annaš vanligt śtlendsk įrin į fųroyskt tķskil ikki śtihżsast. Įsetingin skal ikki skerja taš listarliga fręlsiš hjį teimum, sum gera lżsingar.”

 

Ein meiriluti ķ nevndini (Johan Dahl, Jįkup Mikkelsen, Jacob Vestergaard og Kįri P. Hųjgaard) metir ikki, at broytingaruppskotiš frį landsstżriskvinnuni er ķ andsųgn viš heimastżrislógina § 11. Meirilutin er samdur ķ, at krųv eiga at setast um, at fųroyskt mįl skal nżtast ķ lżsingum og lżsingatilfari, sum er beinleišis ętlaš brśkarum ķ Fųroyum, og setir tķ fram soljóšandi  

 

b r o y t i n g a r u p p s k o t

 

Aftanį § 7 veršur sett inn nżggj § 7a, sum fęr yvirskriftina “Mįl” og veršur soljóšandi:

“§ 7 a. Lżsingar og lżsingatilfar, sum er beinleišis ętlaš brśkarum ķ Fųroyum, skal vera į fųroyskum.

Stk. 2. Landsstżriš kann įseta nęrri reglur um mįl ķ lżsingum og lżsingatilfari viš kunngerš.”

 

Viš hesum višmerkingum tekur ein meirilutin undir viš mįlinum og męlir Lųgtinginum til at samtykkja uppskotiš viš nevndu broytingum.

 

Minnilutin ķ nevndini (Heini O. Heinesen, Gerhard Lognberg og Pįll į Reynatśgvu) vķsir til sķnar višmerkingar ķ lųgtingsmįli nr. 174/2007. Minnilutin tekur ikki undir viš mįlinum og męlir Lųgtinginum frį at samtykkja uppskotiš.

2. višgerš 22. aprķl 2008. Tingmįlini nr. 114 og 174/2007 vóršu višgjųrd undir einum. Uppskot frį Jųrgen Niclasen um at beina hetta mįliš og nr. 174/2007 aftur ķ nevnd fall 16-0-17. Broytingaruppskot frį meirilutanum ķ Vinnunevndini, Johan Dahl, Jįkup Mikkelsen, Jacob Vestergaard og Kįra P. Hųjgaard, til § 7 fall 16-0-17. Uppskotiš fall 16-0-17. Mįliš avgreitt.