Lųgtingslóg nr. 103 frį 26. juli 1994 um stżrisskipan Fųroya

Stżrisskipanarįlitiš
Višgeršin av stżrisskipanarlógini

Stżrisskipanarlógin į donskum

Inngangur
Lóggįvuvaldiš
Śtinnandi valdiš
Dómsvaldiš
Fķggjarmįl landsins
Felagsmįl
Millumtjóšasįttmįlar
Kommunurnar
Fyriskipanir um gildiskomu

Inngangur

§ 1. Ķ yvirtiknum mįlum er lóggįvuvaldiš hjį lųgtinginum og lųgmanni ķ felag. Śtinnandi valdiš er hjį landsstżrinum. Dómsvaldiš er hjį dómsstólunum.

Lóggįvuvaldiš

§ 2. Lųgtingiš er ting viš ķ mesta lagi 33 tingmonnum.

§ 3. Valrętt til lųgtingiš hevur hvųr, iš fylt hevur 18 įr, hevur danskan heimarętt og er heimahoyrandi ķ Fųroyum, uttan so er, at hann er gjųrdur ómyndugur.

§ 4. Valbęrur er hvųr, sum hevur valrętt til lųgtingiš, uttan so er, at hann er revsašur fyri gerš, sum hevur viš sęr, at hann eftir almannahugsan ikki er verdugur at sita į tingi.
Stk. 2. Tann, iš dųmdur er fyri revsiverda gerš, veršur ikki óverdugur til tingsess, uttan so, at hann fęr fongsulsdóm ķ 4 mįnašir ella longri, ella trygdarvaršhaldsdóm.
Stk. 3. Heldur ikki er hann óverdugur, tį iš 5 įr eru lišin frį tķ, at revsingin er avsitin, fyrnd, ella eftirgivin ella frį endaligari leysgeving śr trygdarvaršhaldi.

§ 5. Lųgtingiš veršur valt į almennum, loyniligum og beinleišis vali.
Stk. 2. Nęrri reglur um at inna valręttin verša givnar ķ lųgtingsvallógini, heruppiķ at įseta lųgtingsmannatališ innan fyri taš hįmark, iš įsett er ķ § 2.

§ 6. Lųgtingsmenn verša valdir fyri fżra įr ķ senn.
Stk. 2. Lųgtingiš eins vęl og lųgmašur kunnu, nęr iš vera skal, skriva śt nżval, sum hevur viš sęr, at tey lųgtingsumboš, iš veriš hava, falla burtur, tį iš nżvalda lųgtingiš er sett.
Stk. 3. Taš įliggur lųgmanni at skipa so fyri, at nżval veršur hildiš, įšrenn valskeišiš er runniš.
Stk. 4. Lųgtingsmašur, sum missir valbęri sķtt, fer śr tingsessinum.

§ 7. Lųgtingiš ger sjįlvt av, um val tingmanna hevur gildi, og spurningin um, hvųrt tingmašur hevur mist valbęri sķtt.

§ 8. Tį iš góškent er, at lųgtingsmašur er valdur, skal hann leggja frį sęr ųll įlitisstųrv ķ nevndum, rįšum o.t., sum eru undir eftirliti landsstżrisins ella, sum landsstżriš hevur skipaš hann ķ, tó undantikin beinleišis fólkavald umboš.

§ 9. Nżvalda lųgtingiš kemur saman til fundar kl. 10.00 tólvta yrkadag eftir valdagin, uttan so er, at lųgmašur ikki longu hevur bošaš til fundar.
Stk. 2. Tį iš valbrųvini eru góškend, veršur lųgtingiš sett, og valdir verša lųgtingsformašur og nęstformenn.
Stk. 3. Lųgtingsformašur og nęstformenn sita alt valskeišiš uttan so er, at teir sjįlvbodnir leggja frį sęr ella fżra fimtingar av ųllum tingmonnum skrivliga krevja nżval av formansskapi.

§ 10. Lųgtingssetan byrjar ólavsųkudag og heldur į til ólavsųkudag įriš eftir.
Stk. 2. Ólavsųkudag ganga lųgtingsformašur, lųgtingsmenn, lųgmašur, landsstżrismenn og embętismenn skrśšgongu śr tinginum ķ dómkirkjuna, har gudstęnasta veršur hildin, og sķšan aftur ķ tingiš. Lųgtingsformašurin ger av, hvųrjir embętismenn eru viš ķ skrśšgonguni, og hvussu gongan er skipaš.
Stk. 3. Lųgtingiš veršur sett aftur ólavsųkudag kl. 13.00.

§ 11. Samkomustašur lųgtingsins er Tórshavn. Ķ serstųkum fųri kann lųgtingiš tó koma saman til fundar į ųšrum staši ķ landinum.

§ 12. Į ólavsųkufundinum greišir lųgmašur frį stųšu landsins og tķ, iš landsstżriš hevur ķ ętlan at fremja.
Stk. 2. Viš stųši ķ rųšu lųgmans tekur tingiš innan 6 yrkadagar stųšu landsins til umrųšu.

§ 13. Lųgtingsformašurin bošar til lųgtingsfundar og kunnger samstundis dagsskrį. Formašurin hevur skyldu til at boša til fundar uttan óneyšuga dvųl, um so er, at ķ minsta lagi tveir fimtingar av tingmonnum ella lųgmašur skrivliga bišja um tingfund viš dagsskrį.

§ 14. Lųgmašur, landsstżrismenn og rķkisumbošsmašur hava embętis vegna, uttan atkvųšurętt, atgongd at lųgtinginum, og hava rętt til į fundum at krevja at koma til oršanna, men skulu annars halda tingskipanina.

§ 15. Lųgmanni, landsstżrismonnum og lųgtingsmonnum eru heimilaš at seta fram uppskot til lųgtingslógir, rķkislógartilmęli og ašrar samtyktir.
Stk. 2. Uppskot til lųgtingslóg ella rķkislógartilmęli kann ikki verša endaliga samtykt, uttan at taš hevur fingiš trķggjar višgeršir į lųgtingi.
Stk. 3. Um nżval veršur, ella tį iš lųgtingsseta er lokin, falla burtur ųll tey uppskot til lųgtingslógir, rķkislógartilmęli og ašrar samtyktir, sum ikki frammanundan eru endaliga samtykt.

§ 16. Lųgtingiš sjįlvt įsetur tingskipan sķna, sum inniheldur nęrri reglur um mįlsgongd og skilhald.

§ 17. Lųgtingsfundir eru almennir. Śtvarpi og sjónvarpi er frķtt at senda beinleišis av fundunum. Lųgtingiš kann tó ķ einstųkum fųrum samtykkja višgerš aftan stongdar dyr.

§ 18. Lųgtingiš kann ikki taka avgerš um mįl, uttan at meira enn helmingur av tingmonnum er į fundi.
Stk. 2. Lųgtingsmįl er samtykt, tį iš fleiri atkvųšur eru fyri enn ķmóti, um ikki annaš er įsett ķ hesi lųgtingslóg.

§ 19. Lųgtingiš kann skipa nevndir av tingmonnum at kanna alment umvaršandi mįl. Nevndirnar hava rętt at krevja skrivligar ella munnligar upplżsingar frį einskildum borgarum eins vęl og frį almennum embętismonnum.

§ 20. Lųgtingiš velur limir ķ nevndir og stųrv viš lutfalsvali.

§ 21. Heimilt er hvųrjum lųgtingsmanni viš tingsins loyvi at leggja fram til višgeršar eitt og hvųrt alment mįl og tķ višvķkjandi krevja frįgreišing frį lųgmanni ella landsstżrismanni.
Stk. 2. Sama rętt hevur lųgtingsmašur, um tveir fimtingar av tingmonnum į fundi taka undir.

§ 22. Eingin umsókn veršur lųgd fyri lųgtingiš, uttan at tingmašur ella landsstżriš flytur hana fram.

§ 23. Lųgtingsmenn eru bert bundnir av sannfųring sķni og ikki av forskriftum frį veljarum sķnum.

§ 24. Eingin lųgtingsmašur mį uttan samtykki lųgtingsins verša įkęrdur ella fongslašur į nakran hįtt, uttan so at hann veršur tikin į bśri.
Stk. 2. Eingin lųgtingsmašur kann uttan samtykki tingsins verša kravdur til svars uttantings fyri taš, hann hevur sagt innantings.

§ 25. Samsżning lųgtingsmanna veršur įsett viš lųgtingslóg.

§ 26. Lųgtingslógaruppskot, iš lųgtingiš hevur samtykt, fęr lógargildi, tį iš taš seinast 30 dagar eftir endaligu samtyktina er stašfest av lųgmanni og kunngjųrt sambęrt kunngeršarreglum įsettum ķ lųgtingslóg.

Śtinnandi valdiš

§ 27. Ķ landsstżrinum sita lųgmašur og minst tveir landsstżrismenn.
Stk. 2. Lųgmašur veršur tilnevndur eftir teirri skipan, sum įsett er ķ § 28. Lųgmašur įsetur, hvussu nógvir landsstżrismenninir skulu vera, og tilnevnir teir.

§ 28. Tį iš lųgmašur skal verša tilnevndur, bošar lųgtingsformašurin formonnunum fyri flokkunum, iš umbošašir eru į lųgtingi, hvųrjum sęr til samrįšs.
Stk. 2. Innan 10 yrkadagar eftir at frįfarandi lųgmašur hevur bišiš um at verša loystur śr embęti, leggur lųgtingsformašur uppskot um lųgmansevni fyri lųgtingiš. Um lųgtingsval veršur, ella lųgmašur doyr, gongur freistin įvikavist frį tķ degi, fyrsti tingfundur var eftir vališ, ella frį tķ degi, iš lųgmašur doyši.
Stk. 3. Lųgtingiš skal ķ seinasta lagi 4. yrkadagin eftir, uttan nevndarvišgerš, greiša atkvųšu um uppskotiš. Atkvųšur meiri enn helmingur av ųllum tingmonnum ķmóti uppskotinum, er taš falliš. Annars er taš samtykt.
Stk. 4. Havnar lųgtingiš uppskoti frį lųgtingsformanninum um lųgmansevni, bošar formašurin aftur til samrįšs sambęrt stk. 1 og setur innan 4 yrkadagar eftir at uppskot hansara var havnaš framaftur uppskot um lųgmansevni, sum lųgtingiš sama dag greišir atkvųšu um eftir reglunum ķ stk. 3.
Stk. 5. Um so er, at lųgtingiš fżra feršir hevur felt uppskot lųgtingsformansins um lųgmann, skrivar starvandi lųgmašur śt nżval til lųgtingiš.

§ 29. Loystur skal verša śr embęti lųgmašur ella landsstżrismašur, iš bišur um taš. Lųgtingsformašurin loysir lųgmann śr embęti, og lųgmašur loysir landsstżrismann śr embęti.
Stk. 2. Lųgmašur kann eisini ķ ųšrum fųrum loysa śr embęti landsstżrismann og skal loysa landsstżrismann śr embęti, um taš viš atkvųšugreišslu ķ lųgtinginum, har iš meira enn helmingur av ųllum tingmonnum atkvųšur fyri, veršur samtykt, at lųgtingiš ikki longur hevur įlit į landsstżrismanni.

§ 30. Um taš viš atkvųšugreišslu į lųgtingi, har iš meira enn helmingur av ųllum tingmonnum atkvųšur fyri, veršur samtykt, at lųgtingiš ikki longur hevur įlit į lųgmanni, skal lųgmašur bišja lųgtingsformannin loysa seg śr embęti.

§ 31. Hevur lųgmašur bišiš um at verša loystur śr embęti sbr. § 29, ella lųgtingiš hevur vįttaš honum misįlit sbr. § 30, starvar landsstżriš, til nżggjur lųgmašur er tilnevndur. Ķ tķšarbilinum fram til, at nżggjur lųgmašur er tilnevndur, kann landsstżriš ikki gera annaš enn taš, sum er alneyšugt, til tess at fyrisitingin kann halda fram ótarnaš. Lųgmašur kann tó innan eina viku eftir, at hann fekk misįlit, nżta heimild sķna ķ § 6, stk. 2, at skriva śt nżval.

§ 32. Lųgtingsmašur, sum veršur lųgmašur ella landsstżrismašur, sigur frį sęr lųgtingssessin, mešan hann situr ķ landsstżrinum.
Stk. 2. Nęrri reglur um setingarvišurskifti lųgmans og landsstżrismanna verša įsettar ķ lųgtingslóg.

§ 33. Lųgmašur bżtir mįlsųki landsstżrisins millum landsstżrismenninar. Teir sita fyri mįlsųkjum sķnum hvųr sęr.
Stk. 2. Lųgmašur samskipar starv landsstżrismanna og bošar ķ hesum sambandi regluliga til landsstżrisfunda, har m.a. ųll uppskot landsstżrisins til lųgtingslógir, rķkislógartilmęli og eykajįttanir verša framlųgd įšrenn tey verša lųgd fyri lųgtingiš.
Stk. 3. Lųgmašur hevur eftirlit viš, at hvųr einstakur landsstżrismašur situr fyri sķnum mįlsųki į lógligan og fullgóšan hįtt.

§ 34. § 1 ķ hesi lųgtingslóg er ikki til hindurs fyri, at landsstżriš ella stovnur undir landsstżrinum ķ nęrri įsettan mun, viš lųgtingslóg fęr heimild til viš kunngerš at įseta ręttarreglur av almennum slagi. Ein tķlķk heimild kann ikki verša treytaš av, at reglurnar, sum įsettar verša, skulu hava góškenning frį umbošum lųgtingsins.

§ 35. Hóast § 1 kann viš lųgtingslóg ķ nęrri įsettan avmarkašan mun heimild verša latin nevndum, stżrum og rįšum at taka endaligar fyrisitingarligar avgeršir.
Stk. 2. Lųgtingiš kann ikki velja limir ķ nevndirnar, stżrini ella rįšini, sum umrųdd eru ķ stk. 1.

§ 36. Lųgmašur ger av, hvųr av landsstżrismonnunum er varalųgmašur og rųkir heimildir lųgmans, mešan hann hevur forfall. Er einki įsett, verša heimildir hansara rųktar av tķ landsstżrismanni, sum longst hevur sitiš ķ embęti. Hava tveir landsstżrismenn sitiš lķka leingi, tekur hin eldri viš heimildunum.

§ 37. Lųgmašur og landsstżrismenn hava ręttarliga įbyrgd av fyrisitingini av teim mįlsųkjum, sum lųgd eru til teirra. Mįl višvķkjandi hesi ręttarligu įbyrgd verša dųmd av nevningatingi. Greiniligari reglur um hesa įbyrgd verša at įseta viš lųgtingslóg.

§ 38. Lųgtingiš setur eina trķggja manna nevnd av lųgtingsmonnum at hava eftirlit viš, at starv landsstżrisins veršur śtint į lógligan hįtt.
Stk. 2. Hevur nevndin illgruna um, at óregluliga hevur veriš atboriš, kann hon krevja, at lųgtingsformašurin setur ein kanningarstjóra, sum ikki hevur dómsmyndugleika. Hann skal, eftir at hann hevur kannaš mįliš, gera eina frįgreišing til lųgtingiš, hvųrt fyrisitingin ķ įvķsum mįli er śtint į lógligan hįtt. Tveir fimtingar av lųgtingsmonnunum kunnu skrivliga seta fram sama krav.
Stk. 3. Kanningarstjórin skal hava lųgfrųšiligt embętisprógv og skal ikki verša starvsettur ķ fyrisiting landsstżrisins, į stovni undir landsstżrinum, hjį dómsvaldinum ella fyrr hava višgjųrt mįliš.
Stk. 4. Kanningarstjórin hevur rętt til at krevja skrivligar ella munnligar upplżsingar frį einskildum borgarum eins og frį almennum embętismonnum.

§ 39. Ķ lųgtingslóg kann verša įsett, at lųgtingiš velur uttantingsmann, at hava innlit viš fyrisiting heimastżrisins.

Dómsvaldiš

§ 40. Dómsvaldiš er hjį óheftum dómstólum, sum virka sambęrt ręttargangslógini fyri Fųroyar.

Fķggjarmįl landsins

§ 41. Eingin beinleišis ella óbeinleišis skattur mį verša įlagdur, broyttur ella avtikin uttan viš lųgtingslóg.
Stk. 2. Beinleišis ella óbeinleišis skattur kann ikki verša įlagdur fyri inntųkur, innflutning, śtflutning, sųlu, gjald ella tķlķkt, sum er fariš fram ķ tķšini, įšrenn lųgtingslógaruppskot um hetta varš lagt fyri lųgtingiš.
Stk. 3. Įšrenn lųgtingsfķggjarlóg ella brįšfeingis fķggjarlóg er samtykt į lųgtingi, er ikki loyvt at krevja inn teir skattir, iš nevndir eru ķ stk. 1.

§ 42. Lįn ella borgan o.a.m, iš skuldbindur lųgting, landsstżri ella stovnar undir landinum, kann ikki verša tikiš ella veitt uttan viš heimild ķ lųgtingslóg.

§ 43. Fyri 1. oktober į hvųrjum įri leggur landsstżriš fyri lųgtingiš uppskot um lųgtingsfķggjarlóg fyri komandi įlmanakkaįr.
Stk. 2. Eingin śtreišsla mį verša goldin, uttan at heimild er fyri henni ķ teirri fķggjarlóg, ella ašrari jįttanarlóg, iš er ķ gildi, tį iš įvķst veršur. Tó kann ķ tķšarskeišinum fram til 1. aprķl, eftir at fķggjarįriš er endaš, verša įvķstur peningur av farnu fķggjarlógini fyri śtreišslur, iš havdar eru ķ farna fķggjarįri.
Stk. 3. Um śtlit eru til, at uppskot til fķggjarlóg ikki er lišugt višgjųrt fyri fķggjarįrsbyrjan, leggur landsstżriš fram uppskot um eina brįšfeingis jįttanarlóg.

§ 44. Eykajįttan veršur veitt viš lųgtingslóg.
Stk. 2. Um mįl hevur skund, kann lųgtingsins fķggjarnevnd eftir uppskoti frį landsstżrinum veita eykajįttan, uttan so er, at tveir fimtingar av nevndarlimunum krevja mįliš avgjųrt viš lųgtingslóg.
Stk. 3. Eykajįttanir, sum fķggjarnevndin hevur veitt ķgjųgnum įriš, verša at góškenna viš eykafķggjarlóg ķ seinasta lagi 31. desember sama įr. Landsstżriš hevur skyldu at leggja fram uppskot hesum višvķkjandi innan 1. desember.

§ 45. Landskassaroknskapurin skal verša lagdur fyri lųgtingiš ķ seinasta lagi seks mįnašir eftir fķggjarįrslok.
Stk. 2. Lųgtingiš velur nakrar grannskošarar. Teir fara ķgjųgnum įrliga landskassasroknskapin og ansa eftir, at allar inntųkur landsins eru settar ķ roknskapin, og at eingin śtreišsla er goldin uttan heimild ķ fķggjarlógini ella ašrari jįttanarlóg. Teir kunnu krevja at fįa allar upplżsingar og ųll skjųl, iš teimum tųrvar. Greiniligari reglur um, hvussu mangir grannskošarar skulu vera, og um virki teirra, verša įsettar ķ lųgtingslóg.
Stk. 3. Landskassaroknskapurin viš višmerkingum grannskošaranna veršur lagdur fyri lųgtingiš til samtyktar.
Stk. 4. Reglurnar ķ stk. 1-3 verša eisini nżttar fyri roknskapir hjį almennum stovnum, sum hava sjįlvstųšugan roknskap.

Felagsmįl

§ 46. Eftir avgerš heimastżrisins verša mįl yvirtikin sambęrt lųgtingslóg.

§ 47. Įheitan į rķkismyndugleikarnar um at seta ķ gildi fyri Fųroyar rķkislóg ella kongliga fyriskipan, sum setur ķ gildi rķkislóg fyri Fųroyar, kann bert verša gjųrd viš rķkislógartilmęli.

§ 48. Uppskot til rķkislógartilmęli, iš lųgtingiš hevur samtykt, fęr gildi, tį iš taš seinast 30 dagar eftir endaligu samtyktina er stašfest av lųgmanni og sent rķkismyndugleikunum.

§ 49. Landsstżriš ummęlir tey uppskot til kongligar fyriskipanir, sum ikki seta rķkislóg ķ gildi ķ Fųroyum. Hetta geldur somuleišis fyri allar kunngeršir, sum rįšharri sendir heimastżrinum viš atliti at gildisseting ķ Fųroyum.

§ 50. Um heimild viš rķkislóg ella viš kongligari fyriskipan er lųgd til heimastżriš, verša almennar reglur sambęrt slķkari heimild at įseta viš lųgtingslóg; ķ ųšrum fųrum liggur heimildin hjį landsstżrinum.
Stk. 2. Ķ teimum fųrum, sum heimild er lųgd heimastżrinum ķ kunngerš frį rįšharra, er hon hjį landsstżrinum.

§ 51. Landsstżriš umbošar heimastżriš mótvegis rķkismyndugleikunum.
Stk. 2. § 52, stk. 2 og 3, galda į sama hįtt ķ hesum fųrum.

Millumtjóšasįttmįlar

§ 52. Landsstżriš hevur mįlsręši ķ fųrum, sum heimastżrinum er heimilaš at tingast viš og gera avtalur viš onnur lond.
Stk. 2. Uttan samtykki lųgtingsins kann landsstżriš tó ikki gera avtalur, sum krevja luttųku lųgtingsins fyri at verša śtintar, ella sum annars eru tżdningarmiklar.
Stk. 3. Samstundis sum slķk avtala veršur lųgd fyri lųgtingiš til góškenningar, bošar landsstżriš frį, hvųrjar lųgtingslógir og hvųrji rķkislógartilmęli, neyšug eru, til tess at millumlandasįttmįlin kann verša śtintur.

§ 53. Landsstżriš ummęlir heimastżrisins vegna teir millumtjóšasįttmįlar, sum rķkismyndugleikarnir leggja fyri heimastżriš til ummęlis.
Stk. 2. § 52, stk. 2 og 3, galda į sama hįtt ķ hesum fųrum.

§ 54. Lųgtingiš velur millum lųgtingsmenn eina uttanlandsnevnd viš sjey limum, sum landsstżriš rįšfųrir seg viš, įšrenn avgeršir verša tiknar, iš hava stóran uttanlandspolitiskan tżdning.
Stk. 2. Somuleišis skal landsstżriš rįšfųra seg viš hesa nevnd ķ sambandi viš samrįšingar viš rķkismyndugleikarnar av stórum tżdningi fyri višurskiftini Fųroya og Danmarkar millum.

§ 55. Lųgtingslóg, ella partur av lųgtingslóg, hevur ikki gildi, um

a) hon gongur ķmóti millumtjóšasįttmįla, heimastżriš hevur gjųrt viš onnur lond,

b) hon gongur ķmóti millumtjóšasįttmįla, Danmųrk hevur gjųrt viš onnur lond, og sum eisini fevnir um Fųroyar.

Kommunurnar

§ 56. Ręttur kommunanna at skipa egin višurskifti undir eftirliti landsstżrisins veršur įsettur ķ lųgtingslóg, m.a. ķ hvųnn mun kommunur og millumkommunufelagsskapir kunnu skuldbindast viš lįni, borgan o.ų.m.

Fyriskipanir um gildiskomu

§ 57. Um so er, at lųgtingiš samtykkir uppskot til broytingar av hesi lųgtingslóg, kann samtykta lųgtingslógaruppskotiš ikki beinanvegin verša stašfest av lųgmanni. Hitt soleišis samtykta lųgtingslógaruppskotiš skal eftir nęsta val verša samtykt óbroytt ķ fyrstu setu nżvalda tingsins, og kann sķšan verša stašfest į vanligan hįtt av lųgmanni.
Stk. 2. Veršur heimastżrislógin broytt, kunnu uppskot um at broyta hesa lųgtingslóg, orsakaš av broytingini ķ heimastżrislógini, verša samtykt og stašfest eftir vanligum reglum.

§ 58. Lųgtingslógin fęr gildi ólavsųkudag 1995.

Stk. 2. Samtundis fara śr gildi:

a) Lųgtingslóg nr. 1 frį 13. mai 1948 um stżrisskipan Fųroya ķ sermįlum seinast broytt viš lųgtingslóg nr. 2 frį 3. januar 1985.

b) Lųgtingslóg nr. 2 frį 13. mai 1948 um umbošsvald Fųroya.

c) Lųgtingslóg nr. 22 frį 22. mai 1962 um millumtinganevnd ķ fiskimarks- og felagsmarknašamįlum.

d) § 2, stk. 2, 2. pkt., ķ lųgtingslóg nr. 49 frį 20. juli 1978 um val til Fųroya lųgting seinast broytt viš lųgtingslóg nr. 68 frį 13. mai 1992.

Stk. 3. Stk. 3. § 33 ķ hesi lųgtingslóg fęr tó ikki gildi fyrr enn ólavsųkudag 1996. Til henda § fęr gildi, hava § 6 ķ lųgtingslóg nr. 1 frį 13. 05.1948 um stżriskipan Fųroya ķ sermįlum, sum seinast broytt viš lųgtingslóg nr. 2 frį 03.01.1985 og § 8 ķ lųgtingslóg nr. 2 frį 13.05.1948 um umbošsvald Fųroya framvegis gildi.